13e zondag door het jaar B

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Twee vrouwen vechten om te leven. De ene is nog een kind: ze is twaalf jaar oud, net op de drempel van haar vruchtbaarheid. Op het ogenblik dat ze zelf het leven zal doorgeven, wordt ze uit het leven weggerukt. De andere is een volwassen vrouw. Ze leidt al twaalf jaar aan bloedvloeiing. Ze had het leven kunnen doorgeven, was het niet van haar kwaal. Jezus geneest de beide vrouwen. Het meisje van twaalf wekt Hij eigenlijk weer op. Hij geeft het aan het leven terug! Het zal leven alsof er niets gebeurd was. Haar vader is het die alles zal onthouden. De andere vrouw zal het ook onthouden. het moment van haar genezing zal haar bijblijven. Zeker tot ze weer liefde zal kennen. Die zal de herinnering aan haar genezing veranderen, niet eigenlijk naar de achtergrond verdringen. Haar genezing door Jezus zal haar bed spreiden, voor de liefde met haar man, en voor de geboorte van haar kinderen, voor haar zalige eigenliefde. De liefde van de wondere Genezer Gods zal al haar andere liefde en geluk tot bloei brengen.

Jezus openbaart verder wie Hij is door het leven te geven en terug te geven aan twee vrouwen. De ene kende het leven nog niet echt en de andere bleef er eigenlijk van verstoten.

Hoe ontroerend is ook deze openbaring van Jezus! De mensen duwen mekaar weg om Hem te bereiken. Als zij er maar bij zijn! Als ze maar een glimp van Hem kunnen opvangen! Als de vader van die kleine talita Hem maar een woord zou kunnen zeggen! Als die zieke vrouw Hem alleen maar zou kunnen aanraken! De zoom van het heilig kleed van de Godsman beroeren! Jezus' faam is door-gedrongen. Iedereen spreekt over Hem. Velen hebben Hem gehoord. Velen zijn door Hem genezen. Velen zijn getuige geweest van zijn discussies. Een golf van geluk heeft velen overspoeld. Geluk voor de geest: dat was pas vrij zijn in de godsdienst en de moraal dat was een thora, een wet, een leer die van God kwam. Geluk voor lichaam en geest bij zijn genezingen: dat was levenwekkende kracht die van God zelf kwam! Niemand ontsnapte aan de kracht die van Hem uitging. En Jezus openbaarde zichzelf steeds verder.

'Iedereen zoekt u', zullen de apostelen even later tot Jezus zeggen als ze Hem vinden na een van zijn nachten van eenzaam gebed in de bergen. Iedereen zoekt te leven, zoekt gelukkig te zijn, zoekt de weg voor zich open te vinden, zoekt de nauwe doorgang als de weg smaller wordt, zoekt de uitweg als de toegang versperd is. Iedereen zoekt genezing bij ziekte, en geeft desnoods zijn hele vermogen aan de dokters, zoals de vrouw die Jezus geneest van haar bloedvloeiing; iedereen hamstert voedsel, ook al dreigt een oorlog maar aan de verste horizonten; iedereen zoekt zijn kind te redden, zoekt het te genezen van de kleinste ongemakken, vecht op leven en dood als de ziekte erg wordt, stelt wanhopig zijn vertrouwen in de vreemdste middelen, loopt naar de meest eigenaardige genezers, valt elke Godsman te voet die misschien kan helpen, zoals de vader van de kleine talita Jezus te voet valt.

Hij durft nog meer: Hij nodigt Jezus uit te komen en het kind de handen op te leggen 'opdat het mag genezen en leven'. Het 'kan elk ogenblik sterven'.

Jezus openbaart zich verder. Zwaar van betekenis is wat Hij doet. Velen hebben zich wel bevonden, kleine en ook grotere vreugde ondervonden terwijl Hij sprak en genas. Velen waren opgelucht als na een bedevaart of na een echt goede liturgie of na een echt schone conferentie. Waar Hij optrad waren het altijd schone momenten die iedereen deugd deden.

Maar nu! Dat waren twee ongelooflijke wonderen! Hoe kon Hij insisteren dat de vader van het meisje moest blijven geloven, ook als het kind al dood was. Hoe kon de vrouw met haar bloedvloeiing zo sterk geloven?

Die Jezus had zeker nog niet heel zijn geheim prijsgegeven!