13e zondag door het jaar B

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Het evangelie vertelt ons over een zieke vrouw die allerlei dokters is afgelopen, maar er geen baat hij heeft gevonden. Toch hoopt ze nog steeds op beterschap, en zoekt nu haar heil bij Jezus. Ze hoopt dat Hij helpt.

Zo is het ook met Jaïrus, de overste van de synagoge. Ook hij zoekt zijn toevlucht bij Jezus: voor zijn kind dat op sterven na dood is.

Marcus vertelt: de vrouw wordt genezen, en het kind wordt weer levend.

Dat lijkt me sterk, denken we misschien. En inderdaad: wonderverhalen zijn sterke verhalen. Maar ze zijn vooral bedoeld als sterkende verhalen, verhalen die ons willen sterken in het geloof dat Jezus een heel bijzonder iemand is geweest, een van God gezonden mens, van wie een kracht uitging.

De opwekking van het dochtertje van Jaïrus - een sterk verhaal - wil ons sterken in de overtuiging dat God voor iedereen het leven wil. Het vertelt dat Hij uiteindelijk de dood de baas is.

Dat geloof ik niet, zeggen velen. Dat gaat er bij mij niet in. Maar u hebt allemaal wel eens iemand opgetild die niet wilde of kon meegeven. Dan weet je dat dat bijna niet lukt. Zo is het ook met geloven: als je niet meegeeft, als je er niet voor wilt openstaan, krijgt niemand je opgetild uit je ongeloof. Dan blijven wonderverhalen sterke verhalen, en worden het nooit verhalen die je geloof versterken.

Alleen als je leest met de ogen van het geloof, hoor je vandaag in de verhalen dat God uiteindelijk de baas is over ziekte en dood. Hij wil ons welzijn en leven voor ons! Dat is een bevestiging van het gelovige vermoeden dat ook al verwoord wordt in het Oude Testament: ‘Het is niet God, die de dood heeft gemaakt; maar door het kwaad, de duivel, kwam de dood in de wereld'.

Geloven is ook een kwestie van willen geloven; je moet er iets voor over hebben. Al twaalf jaar is die vrouw ziek; geen dokter heeft haar kunnen helpen, en vandaag moet ze dwars door heel veel mensen heen om bij Jezus te komen. Ze heeft er heel wat voor over. En die Jaïrus. Houd maar op met vragen, komen ze hem zeggen; je dochtertje is overleden. Val die Jezus maar niet meer lastig. Maar hij geeft het niet op.

Twee weken geleden ontdekten we dat geloven ook geduld vraagt (zoals een boer die gezaaid heeft, rustig moet kunnen afwachten). Vorige week vertelde het verhaal van de storm op het meer dat gelovigen niet te vlug in paniek moeten raken bij tegenslag. Vandaag horen we dat geloven niet zomaar komt aangewaaid. Je moet er iets voor doen. Je moet zelf op zoek gaan en volhouden. En wie gelooft, leest in de Bijbel niet alleen mooie en sterke verhalen, maar verhalen die mensen sterken in het vertrouwen dat God met ons begaan is.