Genezing (2006)

Iedereen krijgt ermee te maken. Ook al lijkt het soms van niet. Zelfs degenen, die heel sterk lijken, overkomt het . Mensen worden nou eenmaal ziek. Iemand zei daar laatst over dat hij in de krant een artikel van een neuroloog gelezen had. Die schreef dat we vandaag de dag 2 keer zou oud worden dan pak weg 200-300 jaar geleden. Dat komt door de hygiëne en door het voedsel, maar ook door de wetenschap die op een kunstmatige manier allerlei hulpmiddelen heeft uitgevonden, zodat mensen het langer volhouden. De tijd dat mensen -net zoals de dieren- stierven nadat ze zich voortgeplant hadden en de jongen groot hadden, is al lang voorbij. Toch vinden we het moeilijk om een pil te slikken, een stok te gebruiken of wat voor hulpmiddel dan ook en dus ouder te worden met alle beperkingen die erbij horen.

Nee, ziek zijn is niet fijn voor niemand niet, maar het hoort wel bij het leven.

Daarom zit er veel wijsheid in de eerste lezing voorgelezen door onze lektor: God heeft de dood niet gemaakt. Hij heeft alles geschapen om te bestaan en om heilzaam te zijn. En toch is er ziekte en pijn en dood in het leven van elke mensen in dat van U en van mij in dat van ons allemaal. Dan krijg  je meteen de grote vragen van mensen van alle tijden. Heeft God de schuld van ziekte en dood of redt en bevrijdt God ons net daarvan. Heftige discussies waar geen mens uitkomt als alleen maar argumenten en redeneren de hoofdmoot vormen.

Wij komen hier in onze kerk niet bij elkaar om te redeneren en te argumenteren. Wij zijn bij elkaar om het evangelie te beluisteren. Vandaag over een vrouw die aan bloedvloeiingen lijdt en over het dochtertje van Jaïrus. Twee verhalen, die aan elkaar gekoppeld worden door een gesprek met de Farizeeën. Dat gesprek loopt op niets uit, maar de verhalen over die gelovige vrouw, die de mantel van Jezus aanraakt, zegt des te meer; Zij heeft geen woorden nodig. Zij vertrouwt erop dat het aanraken van Zijn mantel genoeg is en dan staat er in het  evangelie dat er een kracht van hem was uitgegaan. Een prachtige zin. Het vertrouwen van de vrouw die Jezus’ mantel aanraakt,brengt een enorme kracht bij Jezus teweeg en ook bij haarzelf. Ze verdwijnt in de menigte genezen en wel.

De vraag, die in onze tijd dan opkomt is natuurlijk. Kunnen wij in onze tijd waarin geen wonderen meer lijken te gebeuren ook nog zoiets ervaren. De ervaring van veel mensen en ook die van mij is het besef dat mensen ook elkaar tot genezing kunnen zijn. Mensen, die op je pad komen en die je weer heel laten worden. Mensen, die zorg om je hebben of je een kaartje of een attentie sturen, waardoor je weer de goede kant gaat zien.

Natuurlijk blijft ziekte bestaan is de dood onvermijdelijk, maar het vertrouwen van die vrouw in het evangelie het vertrouwen van Jaïrus omwille van zijn dochter, het geloof van mensen in God, die niet de dood heeft gemaakt, maar het leven wil, het onvergankelijke leven zelfs over de grenzen van de dood heen, doet wonderen.

Elke week geven de lezingen hier in de kerk weer een nieuw positief en verfrissend woord en doen ze een beroep op het diepste in onszelf. Ons vertrouwen in God, die leven geeft en ons vertrouwen in onszelf, dat wij elkaar tot steun kunnen zijn in het leven in de geest van Jezus, die ons daarbij tot voorbeeld is en de weg naar elkaar en naar God wijst. Een wonderlijke boodschap tot geluk van ons allemaal. Amen.