Basisgeneeskunde (2000)

Is er nog iets wat tijdens de Europese kampioenschappen onze aandacht heeft kunnen vangen behalve het voetballen? Politiek commentaar delft het onderspit tegen sportcommentaar. Oorlogen en rampen staan in een randrubriekje. Niets behalve voetballen is belangrijk, behalve:. . . .Ja, we weten het intussen allemaal: behalve het nieuws dat het menselijk DNA nu vrijwel geheel in kaart is gebracht. Wat we daar onmiddellijk mee opschieten is een andere vraag, maar het heeft in elk geval te maken met onze gezondheid en dat onderwerp wijkt zelfs niet voor het voetballen. Elke week minstens een hele pagina vol oude of nieuwe geneesmiddelen of methodes. De overheid besteedt miljarden guldens aan onze gezondheid en dat is nog maar een schijntje vergeleken bij wat wij zelf door middel van onze verzekeringen er aan uitgeven en wat daar nog bij komt als er echt iets aan de hand is. Met een telefoontje van minder dan een minuut naar de huisarts moet u rekenen op een uiterst kostbare helpdesk. En we hebben het er graag voor over, want gezondheid gaat boven zo wat alles. Er is ook heel veel over geschreven. Alleen al het Farmaco-therapeutisch Compas beschrijft duizenden geneesmiddelen, die soms helpen en met bijwerkingen die nooit leuke bijwerkingen zijn.

Vandaag worden we uitgenodigd even binnen te treden in de wereld van ziekte en genezing, niet omdat het een nieuw aandachtspunt zou zijn, maar om een belangrijke aanvulling daarop te geven. Denk hierbij niet aan alternatieve geneeskunde van acupunctuur, manuele therapie of dergelijke, of toch...Het is eigenlijk heel erg alternatief want het staat in een heel klein stukje van de Bijbel: het verhaal van de Blijde Boodschap van Jezus Christus.

Ook in zijn tijd en zeker in zijn leven is de lichamelijke en geestelijke gezondheid een aandachtspunt van de eerste orde. Aan mankementen geen gebrek: blinden, kreupelen, bezetenen allerhande. We vernemen van een vrouw die haar hele vermogen heeft uitgegeven ten bate van haar gezondheid. Het heeft niets geholpen. Dat is voor ons geen nieuws, want ook wij vinden het heel gewoon dat de dokter wordt betaald ook als zijn goede raad niets heeft uitgehaald of zelfs verkeerd is. Er zijn weinig beroepen die het zover hebben geschopt. We vernemen van een kind dat nog vóór dat Jezus toe kan snellen voor dood op bed ligt. Maar dan komt het. Niet het terrein van de medicus wordt betreden, geen nieuwe therapie, maar wel de ontbrekende aanvulling die genezing en leven brengt. Het begint met bewogenheid, vervolgens mededogen. Jezus laat zich raken door het verdriet van die mensen. Hij reikt troost aan en niet op de laatste plaats: Godsvertrouwen. Dat vertrouwen had Hij zelf meer dan wie ook, vertrouwen op de God van het leven: geen mens die nog ooit helemaal uit Gods hand valt. Dat reikte Hij aan met een onverwacht effect. Godsvertrouwen, onderstreept met daden van zorg.

Deze verhalen zijn ons niet doorgegeven om bewondering te wekken voor mogelijk bijzondere gaven van Jezus van Nazareth. Ze zijn er om ons op te roepen, om naast al onze technisch-medische kunde hetzelfde te doen als Hij: bewogenheid, mededogen, troost, vertrouwen en echte zorg. In onze zakelijke wereld wordt deze benadering van de zieke medemens maar al te vaak gemist. Geen extra kosten, geen alternatieve maar aanvullende therapie zonder bijwerkingen, onontbeerlijk zelfs. Laten we het daarom liever basisgeneeskunde noemen, meer kracht dan kunde trouwens, heilzaam ook nog eens voor wie de zorg geeft. Geneeskunde berust bij sommigen, deze geneeskracht bij ons allen. Wat doen we er mee?