Heb je goed geslapen? (2009)

Een vraag die dikwijls gesteld wordt. We stellen ze aan zieken na een lange nacht; we vragen het aan mensen die het moeilijk hebben. Het kan zijn dat hun relatie in een storm zit; of dat ze zware beslissingen moeten nemen of omdat er iets in hun leven gebeurd is dat ze liever niet hadden zien gebeuren. De mens is klein en zwak en dus soms niet in staat en niet bij machte het goede te doen. Zoveel redenen die stormen veroorzaken in ons leven kunnen er voor zorgen dat we niet goed slapen.

Temidden van al die stormen, waarvan de storm op het meer in het evangelie een symbool is, ligt Jezus op de achtersteven op een kussen te slapen. Niemand begrijpt dat. Hoe kan Hij nu slapen? Tegenwoordig vragen mensen het zo: ‘Waar is God nu?' Is Hij dood? We horen en we zien Hem niet. En wij zitten hier te ploeteren in de miserie. Trekt Hij het zich dan helemaal niet aan?

Jezus is echter een man die een groot vertrouwen heeft in God. Hij is er bij manier van spreken zo gerust in dat Hij lekker kan slapen. God voorziet in alles. En wat er ook gebeurt in ons leven, als we op God vertrouwen, dan komt alles goed. Je hoeft er niet van wakker te liggen. Als je daarentegen denkt, zoals de meesten in deze tijd, dat mens alles zelf moet kunnen oplossen. Ja, dan laat je geen ruimte meer voor God. Dan luister je ook niet meer naar wat Hij ons te zeggen heeft. Dan geef je helemaal geen blijk meer van vertrouwen in die God, die niets laat verloren gaan. Die zelfs de haren op ons hooft, bij de ene al meer dan bij de andere, heeft geteld. Die weet wat we nodig hebben. Hij die voor ons zorgt.

Ook ons bootje van de kerk zit in een storm. (eer)Gisteren 19 juni, begon ‘het jaar van de priester'. Het gaat niet goed met de roepingen hier bij ons. Dit jaar wordt in Vlaanderen slechts één priester gewijd, en dan nog in ons bisdom Brugge. De andere bisdommen hebben er géén. De kerk beleefd slapeloze nachten. Er zijn haast geen roepingen meer. We werken ons kapot. We denken dat we het allemaal zelf moeten oplossen. Maar het vertrouwen in een goede oplossing is heel klein geworden.

Peter Vande Vyvere, hoofdredacteur van Tertio, een katholiek weekblad schrijft: De Kerk is in een heilloos activisme verzeil geraakt. Vergaderen, plannen, organiseren, creativiteit en originaliteit zijn in de kerk àl te centraal komen te staan. Hoe kunnen we geroepen worden als we niet luisteren? Alleen christelijke gemeenschappen die stilte, liturgie, meditatieve Schriftlezing en contemplatie herontdekken, komen de ware zin van de roeping op het spoor.'

Met andere woorden: wie geen vertrouwen meer heeft in Gods Woord, luistert er ook niet meer naar. En zo geraken we ontspoord. Slechts een fundamentele ommekeer, een bekering, kan ons nog redden. In plaats van heilloos activisme, zouden we weer meer tijd moeten maken voor Gods Woord en er in geloven.

Het verwijt van Jezus komt tegenwoordig op ons hoofd terecht: ‘Waarom zijt gij zo bang, Hoe is het mogelijk dat ge nog geen geloof bezit?'

Geloof en vertrouwen zijn de enige uitweg uit de stormen van deze tijd.

De stormen in ons eigen leven; De stormen in het leven van de Kerk.

God slaapt niet, Hij is klaar wakker. Hij waakt over ons. Als we daarin vertrouwen, dan zullen de stormen in ons leven Hem gehoorzamen. Zoals ‘psalm 139' het zo mooi zegt: ‘Hij geeft het zijn beminden in de slaap'.

‘Slaapwel'!