Een groep Jezusleerlingen op een bootje op het meer (2009)

Er was eens een groep Jezusleerlingen. Samen beslisten ze om
het meer van de samenleving te bevarenĀ  en alle windstreken te
verkennen . Ze kochten zich een stevig bootje, dat ze 'Agenda'
doopten. Ze laadden het vol voorraad voor onderweg: een
mandje goede bedoelingen en een paar kratten vol plannen en
projecten. Ze hakten ook twee stevige roeispanen uit het hout
van tijd en activiteit. Het bootje Agenda raakte zo stilletjesaan
vol en aan boord was het een drukte van jewelste, want er was
veel te doen. Er moest flink geroeid worden, want er stak af en
toe wat tegenwind op.

Het meer van de samenleving bleek echter groter dan ze dachten
en de vier windstreken leken wel eindeloos. Daarom zetten ze
twee zeilen bij: het zeiltje van stress en het zeiltje van prestatie.
Die deden ongelooflijk werk: de snelheid van de boot nam toe!
Plots legden ze meer afstand af dan ooit te voren. Echter, een
deel van de bemanning werd zeeziek en stapte toen maar aan
land.

En net toen gebeurde het: midden het meer stak een storm op.
Het bootje Agenda- dat zich op snelheid en effect had toege-
legd- werd een speelbal van de golven en sloeg lek. Iedereen
werd toen dringend verzocht om de kratten van plannen en
projecten aan te sprekenĀ  en met die plankjes de gaten dicht te
timmeren. Het was pas toen het laatste plankje uit het ruim
kwam, dat ze een kleine kajuit ontdekten. Voor de deur stond
een roest anker. Er stonden een paar letters in uitgehakt: "ANGST". Toen ze dat anker overboord gooiden, bleef de boot met
een stevige schok liggen. De leerlingen besloten om de kleine
kajuit binnen te gaan.

Er stond een tafel met twee voorwerpen: een hartvormig kom-
pas en een kaart.
Op de kaart stond een kruis met de vier windstreken: Hoop,
Geloof, Liefde en Vertrouwen. Bij het kompas lag een briefje
waarop stond: " Pas als je tijd maakt om het in je hart stil te
maken, zal het je naar de vier windstreken brengen. Ik sta klaar
aan het roer. Jullie Kapitein."