# 4e advent: Zacharias en Maria

- Auteur: p. flo
- Datum: 16 december 2011
- Liturgie: B-cyclus · Advent · 4e zondag van de Advent · paars
- Bron: https://preken.be/b/advent/4/4e-advent-zacharias-en-maria/


\
\

4e advent\
2011 II Samuel 7,1-5. 8b-12. 14a.\
16 Lk 1,26-38

\
\

In het kerstverhaal\
volgens Lucas verneemt Maria dat haar nicht Elisabeth zwanger is en reeds in\
haar zesde maand is, alhoewel ze onvruchtbaar lijkt. \
Laat me toe even naar die passage over Elisabeth en haar man Zacharias\
terug te gaan, de passage die aan de lezing van vandaag juist vooraf gaat, om\
het evangelie van vandaag misschien beter te begrijpen. Elisabeth en Zacharias zijn kinderloos en Elisabeth is al op een\
leeftijd dat ze geen kinderen meer kan krijgen. Als Zacharias als priester helemaal\
alleen het ‘heilige’ in de tempel binnen gaat, verschijnt hem een engel die zegt dat zijn vrouw\
zwanger zal worden. Zacharias kan dat niet geloven, hij vraagt aan de engel\
ZEKERHEID daarrond : **menselijke,wereldse** zekerheid. Hij heeft eigenlijk geen vertrouwen in **Gods** Woord dat tot hem gericht wordt, hij gelooft, vertrouwt het – **hier en**\
**nu** nog niet **direct zichtbare**- handelen van God in de werkelijkheid niet. Daarom wordt hij het zwijgen opgelegd. Hij (en dan nog als priester) kan en mag niet meer over God spreken, want hij vertrouwt die God niet voldoende. Zacharias blijft bij het oude, bij de traditie, bij de vastgeroeste joodse geloofsopvattingen, bij wat hij WEET en\
wat hij kan ZIEN. Hij gelooft niet dat God telkens weer **nieuwe** wegen aanbiedt opdat het de mensheid goed zou gaan, opdat\
Zijn heil over de mensheid mag neerkomen. Zacharias mag het kind ook niet zijn naam\
- dus de naam van de vader- geven, zoals dat een vaste traditie was. Een duidelijk teken al dat hun kind het godsgeloof\
en gods-vertrouwen van Zacharias niet verder mag en ook niet verder zal\
doorgeven. Hun kind, Johannes de Doper, gaat een nieuwe weg, de weg waar God de\
mens meer nabij komt, de weg die Jezus zal verder zetten, verrijken en God nog\
dichter bij de mensen brengen.

\
Hoe heel ànders dan bij Zacharias is de reactie van Maria op het Woord van God dat tot haar gericht\
wordt, zoals we in de lezing van vandaag horen. Ze schrikt wel even van die stem - wie zou dat\
niet doen? – maar bij haar geen ongeloof, geen weerstand, geen vraag naar geruststelling\
en zekerheid in de zin van: hoe kan dat, wat haal ik me daarmee op de hals, en\
mijn verloofde Jozef dan? Alleen: ik heb wel geen gemeenschap met mijn verloofde, want\
we zijn nog niet ‘officiëel’ getrouwd. Maar ook dan vertrouwt ze op God en op\
Zijn handelen met haar. Vooral in dié zin, in de theologische zin, is Maria\
maagd, d.w.z. rein, zuiver, onbevooroordeeld, geheel\
ontvankelijk voor wat God van en met haar wil. Zij staat open en ontvankelijk\
voor de weg die God met haar en met mensen wil gaan, ook al zijn het nieuwe en\
nog onbekende wegen. Maria heeft, en wellicht zelfs als weduwe al, Jezus trouwens\
nooit gehinderd op de weg die Hij van God uit is gegaan. Al heeft ze die weg\
van Jezus heel dikwijls met pijn in het\
hart niet begrepen, ze heeft de weg die Jezus van God uit is gegaan aanvaard,\
in geloof en vertrouwen op God.
\
\

Zo begint met Maria het nieuwe: de weg van zelfopoffering en\
van de weg die Jezus zal gaan. Maria: een jong meisje in een onooglijk klein dorpje, onopvallend, die –zoals\
bijna eigenlijk alle vrouwen in die tijd - alleen maar huishoudwerk mocht doen en geen publieke rechten had. ……God handelt in gewone mensen. God zoekt geen aanzien, geen macht. Hij wil alleen mensen nabij zijn. dicht bij mensen zijn. Vandaar ook de eerste lezing: koning\
David woont in een prachtig paleis en hij vind dat God hier bij ons dan ook in\
iets prachtigs moet wonen: een prachtige tempel bijvoorbeeld. Maar bij monde\
van de profeet Natan laat God David weten dat Hij geen tempel wil, dat Hij\
onder de mensen wil wonen. God handelt in en door mensen, en wellicht nog het meest in gewone mensen, mensen\
die zich onbevooroordeeld voor Hem willen open stellen. Vandaar dat Lucas niet verteld over Wijzen uit het Oosten die Jezus komen zoeken, zoals Mattheus doet,\
maar over herders. Nu hebben wij van herders een romantisch beeld, maar is\
Jezus’ tijd waren herders de laagste trap op de sociale ladder. Eigenlijk\
hadden ze zelfs géén trap op die sociale ladder: herders werden toen gezien als\
van zo’n allooi dat ze bij rechtszaken niet eens mochten getuigen. Zo wijst\
Lukas er ons op dat mensen die als minderwaardig worden beschouwd als het ware\
de eerste waren die Jezus ‘herkenden’ en ‘erkenden’. Een duidelijke vingerwijzing voor ons.

\
\

