# Midden onder u (2008)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 6 december 2008
- Liturgie: B-cyclus · Advent · 3e zondag van de Advent · roze
- Bron: https://preken.be/b/advent/3/midden-onder-u-2008/


Op het einde van het ‘Rijke Roomse leven' was er een
deken met twee onderpastoors. Zijn
jonge medewerkers zochten naar vernieuwing in de liturgie, maar hun deken was er
tegen. Wanneer hij er niet was,
gebruikten zij teksten in de volkstaal.
Zij hadden met de organist afgesproken dat bij aantocht van de deken hij
hen van op het doksaal zou verwittigen.
Wanneer de deken kwam, speelde de organist de noten van het lied:
"*Midden onder u staat hij die gij niet kent*" (ZJ 105).

Er zijn meer mensen die ons
niet kennen dan wij hen. Wie komt
nooit op plaatsen waar je weinigen,
zelfs niemand kent? Anonimiteit,
vervreemding gelden al evenzeer ten lande als in stedelijk gebied.

Een bisschop had een discussie met een priester zonder
priesterboord. "*Waarom draag je
geen boord*?" vroeg Zijn Excellentie aan de parochieherder. "*Op mijn parochie, monseigneur, kent
iedereen mij*." "*Ja maar*,
repliceerde de bisschop, *als je buiten je parochie bent, dan is het goed die
te dragen.*" De priester
antwoordde: "*daar kent niemand mij*."

"*Pour
vivre heureux, vivons
cachés.*" Het heeft zijn voordeel als
je niet in de kijker staat. Maar
het kan tragisch zijn als niemand je opmerkt, als je leeft aan de rand van de
maatschappij, ver weg van het bruisende leven.

Zowel midden onder ons als aan de rand leven mannen en
vrouwen die wij niet kennen.
Mochten we ze kennen, een nieuwe wereld zou voor ons opengaan. "*Heeft u ooit het levenspad van een
onbekende gekruist? Misschien
vertelde deze persoon zijn/haar verhaal, of een episode uit zijn/haar
leven. Misschien kon u die persoon
helpen (of omgekeerd) of beleefden jullie samen een ongewoon moment*?" Zo'n verhaal interesseert de plakker van
dit bericht in de Brusselse binnenstad.
Hij maakt een documentaire, waarin hij verhalen van ongewone ontmoetingen
wil opnemen. Zie [www.anonymes.be](http://www.anonymes.be) .

Onthaaldiensten zoals *De Open Deur* in de Brusselse
Taborastraat zien mensen die even binnenlopen voor een inlichting. Soms krijg je een verhaal dat je niet
loslaat. Julien Green vertelt in
zijn dagboek (14.02.83) over een jonge slager, die met een bestelling bij hem
binnenkwam.: "*Wanneer je een mens
bevraagt, ben je bijna altijd zeker iets droevigs, ja zelfs tragisch te vinden,
maar je bent eveneens zeker dat je er veel hart zal in
vinden.*"

Een mens draagt een boodschap vanuit zijn eigen mysterie
van pijn en verdriet, van schoonheid en goedheid. Breng mensen samen. Peil even naar het diepe en er komt
zoveel lijden naar boven. Wanneer
heb ik het laatst met een arme gesproken, wanneer ben ik bij een zieke aan huis
geweest? Waar gaf ik een
asielzoeker een hand?

Over de Messias bestaan
verhalen dat deze op het onverwachts komt en dat hij zelf niet weet dat hij de
Messias is. Elke man en vrouw kan
een drager zijn van de Messiaanse boodschap. ‘*Namasté*', is het respectvol
gebaar bij een begroeting in India.
De gevouwen handen bij de groet drukken de eerbied uit voor het geheim
van elke mens. Meer dan in het
Westen leeft daar het besef van Gods presentie. Een goddelijke geest die het al
doordringt en er de bewegende kracht van is. Of dit echter geldt over klassen en
kasten heen?

In het vierde evangelie is Johannes de vinger die naar de
Messias wijst. Hij plaatst zich
niet in het centrum en eist geen aandacht op voor zichzelf. Hij vermijdt resoluut dat men hem een
Messiaanse waardigheid zou toekennen.
Johannes was nochtans iemand, wiens optreden nieuwsgierigheid uitlokte en
die belangstelling wekte. Hij
bracht immers een beweging op gang.
Hij beseft dat hij in dienst staat van een ander. Hij duidt de weg naar het Beloofde land,
dat aanbreekt met de komst van de Messias.
Zijn getuigenis over de Messias verloopt in twee schuifjes. Eerst weet hij zelf niet waar de Messias
zich ophoudt. In het tweede
schuifje, de volgende dag, duidt hij Jezus aan als de Messias, als het Lam
Gods. De onbekende van de dag
voordien krijgt van dan af een brede uitstraling. Hij is het Lam Gods dat de zonden van de
wereld wegneemt. Hij is de drager
van de Geest en is bij het doopsel aangeduid als zoon Gods. Johannes laat zijn leerlingen naar de
Messias overgaan. Deze zullen zijn
heerlijkheid ontdekken.

Het vierde evangelie heeft naast een theologische proloog
een verhalende proloog. Deze brengt
de lezer naar de heerlijkheid die Jezus uitstraalt zoals op de bruiloft in
Kana. Jezus is het licht, dat in de
wereld komt om ieder mens te verlichten.

Hoe bereikt hij hen, die door moeilijke levenssituaties
in duisternis terecht zijn gekomen?
Met de actie *Welzijnszorg* zijn we mensen nabij, die in armoede
leven en daardoor op allerlei vlakken, niet het minst op gebied van gezondheid,
er slecht aan toe zijn. Jezus is
gekomen om leven te brengen. Wat
doen we zelf om aan zwakkeren levenskracht te geven? Wat minstens gevraagd wordt, is dat wij
niet onverschillig zijn en dat wij niet als buitenstander en toeschouwer vragen
stellen zonder ons in te leven in andermans zorgen.

Mensen lopen om de Messias te zien en zij snellen de arme
voorbij in wie hij aanwezig is.

