2e zondag van de advent (2008)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 201 niet laden
Als je nu met de auto rond Eindhoven rijdt kun je je hart ophalen aan de wegwerkzaamheden aldaar. Op allerlei plaatsen wordt met groot materiaal aan de weg getimmerd, met nogal wat ongemakken voor de weggebruikers. De situatie is zo ingewikkeld dat er zelf grote borden staan om je TomTom of GPS uit te zetten als je die tenminste hebt, want die raken ook de kluts kwijt of ze sturen je de stad in en daar zitten ze echt niet te wachten op extra verkeer. Als automobilist moet je heel goed op de borden kijken, niet naar de reclameborden langs de weg maar de verkeersborden, die proberen het verkeer in goede banen te leiden.
Die situatie daar lijkt wel een beetje op onze weg door het leven Die is soms ook heel ingewikkeld en verwarrend, heel vaak is er van alles aan de hand, komt er van alles op je af. Dan kun je echt niet op de automatische piloot door het leven, want dan loop je het grote risico te verdwalen, en in situaties terecht te komen waar je echt niet wilt zijn.
Ook in het leven moet je goed uitkijken waar je gaat, en om te beginnen moet je goed weten waar je precies naartoe wilt. Als je geen echt doel hebt in je leven, dan wordt het onherroepelijk dwalen en van dwalen komt maar al te vaak verdwalen. Dan kan het gebeuren dat je op een doodlopende weg terecht komt dat je geen kant meer op kunt. Vorige week werden we in het evangelie niet voor niets opgeroepen tot waakzaamheid. Pas op, want anders raak je de juiste weg kwijt. Blijf op de borden kijken.
Het probleem is echter dat de verkeersborden voor ons leven en samen leven niet overal in het groot langs onze levensweg staan, zoals de helder verlichte borden van de ANWB op onze wegen. Ja, reclameborden zijn er genoeg, de hele weg staat er vol mee, reclame in allerlei soorten, maar heel vaak misleidend, heel vaak verduisteren ze het zicht op de echte wegwijzers.
Die echte wegwijzers moeten we voor een deel in onszelf zoeken, in ons geweten, dat als een soort innerlijke TomTom ons de weg wijst. Willen we in deze ingewikkelde wereld de juiste weg gaan dan moeten we luisteren naar de stem van ons geweten. Wie niet luistert of maar half luistert, loopt het risico dat hij na verloop van tijd gaat dwalen.
Wegwijzers, voor een ander deel zijn dat mensen die ons de juiste richting voorhouden. Alle tijden door zijn er belangrijke mensen geweest die voor hun tijdgenoten belangrijke wegwijzers waren en niet alleen voor hun tijdgenoten maar ook voor velen die later komen.
Johannes de Doper was in zijn tijd een bekende wegwijzer. Hij preekte een doopsel van bekering, vertelde het evangelie ons. D.w.z. mensen die van de goede weg afgeraakt waren wees hij de juiste weg om weer op het goede pad te komen. Maar we hoorden in het evangelie van vandaag ook dat hij verwijst naar een veel belangrijkere wegwijzer, namelijk Jezus, wiens geboorte we binnenkort gaan vieren.
In woord en daad heeft hij ons de juiste richting aangegeven. Maar wil je in je leven zijn richtingwijzers zien, dan moet je natuurlijk wel naar hem kijken, anders mis je zijn aanwijzigingen. Daarom is het belangrijk dat we luisteren naar de evangelieverhalen en proberen de boodschap ervan te verstaan. Daarom is het belangrijk om regelmatig verbondenheid met hem te vieren, zoals we dat hier nu aan het doen zijn.
In zijn algemeenheid weten we meestal wel een beetje wat hij van ons vraagt: namelijk liefvolle dienstbaarheid, d.w.z. steeds rekening houden met elkaar, oog hebben voor elkaar, waar nodig, voorrang geven aan de medereizigers op ons weg, en als er mensen met panne langs de weg staan, wil hij dat we voor wegenwacht spelen en stoppen om hulp te verlenen, om mensen in nood nabij te zijn. Op die weg is hij ons voorgegaan en hij nodigt ons allen uit hem te volgen op die weg, de weg die leidt naar vrede, naar licht voor allen die in duisternis verkeren.
Nu wij ons in deze tijd voorbereiden op het feest van licht en vrede, is het goed om nog meer dan anders stil te staan bij zijn boodschap, om even rustpunten te zoeken in ons haastige bestaan, want alleen in de innerlijke stilte van ons hart kunnen we zijn stem verstaan.