Zevenmaal O (2008)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 538 niet laden
O O O O O O O. Zeven maal O. Dat hoort niet bij het Sinterklaasfeest, waar we zongen &O, kom er eens kijken&. Maar het hoort bij kerstmis, wanneer we zingen: &O kom, o kom, Emmanuel.& Al sinds de achtste eeuw zingt onze kerk dat lied, van 17 tot en met 23 december. De onbekende tekstschrijver vond in het Oude Testament zeven eretitels voor de komende Messias, die in het Latijn zo klinken: O Sapientia, O Adonai, O Radix Jesse, O Clavis David, O Oriens, O Rex gentium, en O Emmanuel. In vertaling klinkt dat aldus: O Wijsheid, O Heer, O wortel van Isaï, O sleutel van David, O opgaand licht, O koning van de volken, O God-met-ons. Wanneer je die Latijnse titels van achteren naar voren leest, staat er: Ero cras, wat betekent: &Morgen zal Ik er zijn&.
Er is heel wat gepuzzeld in de achtste eeuw om tot dit geheel te komen. Maar deze O-antifonen, zoals ze in de liturgie bekend staan, geven allerlei stemmingen weer, zou je kunnen zeggen, wanneer je aan het wachten bent. Je roept om wijsheid, wanneer je niet meer weet hoe je verder moet. Je roept om een heer en meester, wanneer je je onmachtig voelt. Je roept om de wortel van Isaï, wanneer je niet meer weet waar je vandaan komt en ontworteld bent. Je roept om de sleutel van David, wanneer je je opgesloten voelt. Je roept om opgaand licht, wanneer je in het duister verkeert. Je roept om de koning van de volken, wanneer de wereld verscheurd raakt door oorlog en geweld, in Mumbai, Darfur, Afghanistan en Zimbabwe. Je roept om God-met-ons, om Jezus, opdat hij in ons en onder ons geboren mag worden. Iemand schreef ooit, dat deze zeven O&s de ontsluiting van Maria&s moederschoot symboliseren. De zeven O&s verbinden ons dus met de goddelijke geboorte, waar we naar uitzien.
Als we straks na zeven dagen zijn uitgezongen, dan horen we het goede nieuws van Marcus. Deze oudste en spannendste evangelist heeft geen kerstverhaal geschreven, maar valt meteen met de deur in huis: &Begin van de blijde boodschap van Jezus Messias&. Tijdens mijn theologiestudie vertelde mijn professor in het Nieuwe Testament, dat je, als je aan het eind van het evangelie van Marcus gekomen bent en daar leest: &De vrouwen waren bang&, je meteen weer van voren af aan moet lezen: &Begin van de blijde boodschap van Jezus Messias&. Vanuit je angst weer teruggaan naar houvast en blijdschap. Op die manier komt er aan het evangelie van Markus nooit een eind.
Maar die blijde boodschap komt er uiteraard niet vanzelf. Er moet iets gebeuren, niet alleen door Joannes de doper, maar door ieder van ons. Die eerste regels van Markus bevatten onze taak van elke dag. Wil je dat er blijde boodschap is, dan moet je je gedragen als een bode met goed nieuws, in elke ontmoeting die je hebt. Dat vormt dan een verademend tegenwicht tegen zoveel gezeur over onbenulligheden. Je wordt uitgedaagd om een weg te banen door de jungle van onheilsberichten en sombere voorspellingen, door te laten zien waar er mogelijkheden zijn. Neem maar een voorbeeld aan Barack Obama, die voortdurend heeft gezegd: &Yes, we can&; ja, we kunnen het. Roep maar in de woestijn van zinloosheid, dat je er nog wel in gelooft, dat je gelóóft in een God die ons gewild heeft en ons als partner kiest. Maak de weg klaar van de Heer, en ruim het puin van de lariekoek die er verkocht wordt over God en godsdienst, het puin van de aankondiging van het eind van de wereld, het puin van Jomanda, Rita en Geert. Maak de paden gelijk van de Heer, en zorg dat de ongelijkheid uit de wereld verdwijnt, tussen man en vrouw, wit en zwart, rijk en arm.
Ieder van ons is gedoopt met heilige Geest. Er is dus geen reden om weg te lopen van je verantwoordelijkheid binnen deze kerk. Er is geen reden om jezelf kleiner voor te doen dan je bent. Er woont een vuur in je, waardoor je lef krijgt.
Een paar dagen geleden ontmoette ik op een feestje twee jonge vrouwen, die allebei zwanger waren. Bij de een kon je het al heel goed zien, bij de ander wat minder. Ze keken elkaar stralend aan: &Hoe ver ben je al? Kun je je kind al voelen?& Zoiets zou ook met ons mogen gebeuren in deze tijd van Advent. Dat we vreugde beleven aan elkaar omdat we allemaal in verwachting zijn van een kind dat in ons en onder ons geboren wordt, een kind dat Emmanuël heet, God-met-ons. &Maar wie ben ik, dat God mij heeft gevraagd?&, vroeg Maria destijds aan de engel. Dat is nou juist het wonder, dat we gevraagd worden om wie wij zijn. Ieder van ons, niemand uitgezonderd.