Verlanglijstjes (2011)

Wie praat over een verlanglijstje, die denkt aan sinterklaas. Zeker in deze dagen. Dat kost hoofdbrekens.
Wie te veel vraagt zal teleur gesteld worden, maar wie te weinig vraagt heeft er straks spijt van als blijkt dat er meer in zat. De lijstjes die de Sint worden aangeboden zijn heel verschillend ook onder kinderen, om nog maar niet te praten over volwassenen die proberen bij gelegenheid van dit kinderfeest ook het een en ander in de wacht te slepen. Het gaat wel altijd over spulletjes en daarom wordt het per jaar moeilijker, want sommigen hebben al alles behalve een sportwagen of een villa in den buiten, maar daar gaat sinterklaas niet over.
De bedoeling is om met die spulletjes het geluk te verhogen. Bij de een is dat omdat je er iets leuks mee kunt doen, zoals met kleurpotloden of een dambord, maar het komt ook voor dat het alleen is om op te scheppen als de schooljuf goed bedoeld heeft bedacht om de geschenken op school ten toon te stellen. Dat is natuurlijk geweldig, maar misschien wordt er jaloezie gewekt of raakt de een of ander in verlegenheid. Ja het opstellen en verwezenlijken van verlanglijstjes verdient bedachtzaamheid.

Een verlanglijstje past bij *Sinterklaas*, maar merkwaardig genoeg wordt door sommige gelovige mensen *God* met sinterklaas verward. In deze adventstijd horen we over verlangen naar en uitzien naar het Kerstkind, met “eer aan God en vrede op aarde aan de mensen”. Een lang gekoesterd kerstverlangen. Door het jaar ligt dat vaak anders. Dan wordt Hem graag een verlanglijstje aangeboden: het slagen voor een examen na een schrale voorbereiding, een prijsje uit de lotto, loonsverhoging en zo meer. Toch weer spulletjes of wat daar tegenaan leunt, net als bij sinterklaas. En toch weet juist de gelovige mens best wel dat God daar minder over gaat.
Vroeger leerden we van buiten: “God kan alles wat Hij wil, Hij is almachtig”. Ja, ja, maar Hij wil niet alles en zeker niet nog meer voor ons waar we met z’n allen ruzie over kunnen maken.

In het evangelie van vandaag is het Johannes de Doper die een duidelijk onderscheid maakt tussen mensen overgieten met water, een uiterst kostbaar goed, uitstekend om te verwijzen naar schoon maken van alle geestelijke vervuiling, om er fris uit te voorschijn te komen, maar slechts als aanzet naar waar het voor de gelovige, bekeerde mens om gaat: de geest, de geest van God zelf. De gaven die daar uit voortvloeien staan weinig op verlanglijstjes, terwijl God juist daarover gaat. Dan hebben we het over wat mensen beweegt, wat hen met elkaar verbindt. Het wordt wel eens samengevat in de bewoording “de 7 gaven van de geest”, maar het zijn er veel meer: vriendschap, trouw, eerlijkheid, dankbaarheid, moed, geduld, enthousiasme, verdraagzaamheid, volharding, wijsheid, creativiteit enz. enz.
In onze vraaggebeden mogen we gerust heel concreet zijn met zo’n passend verlanglijstje. Toch is het verstandig om Hem die de harten, het diepste in mensen, beweegt geen sinterklaas-verlanglijstje voor te leggen, maar Hem de ruimte te geven voor die gaven van de geest.
Op weg naar Kerstmis wordt ons verlangen naar een wereld van vrede en waarheid gewekt vooral omdat dit verlangen wel eens bedolven kan zijn geraakt door het voortdurend opgepookt worden naar heel materiële verlangens. Vandaag eens even nadenken over een zinvol kerstverlanglijstje, niet voor onder de boom, maar het leven van alledag. De kerstaanbiedingen, de dennenbomen, de lichtjes en zo meer, helpen ons daar niet bij,
Maar als die een aanzet zijn voor wat dieper verlangen... Prima!  Amen