Eerste zondag van de advent (2008)

Zusters en broeders, elk jaar opnieuw zijn er reeds voor de advent begint, mensen in de weer om de eindejaarsdagen voor te bereiden. Het meest zichtbaar zijn de mensen, vrijwilligers uit de middenstand, gemeente- en stadsbesturen die alles klaar maken. Ze brengen de verlichting aan, ze plaatsen her en der kerststallen. De winkels versieren hun etalages, de restaurants zorgen voor een gezellig interieur enz., enz.... Ik heb daar veel bewondering voor, voor die inzet, voor al dat vrijwilligerswerk. De motivatie die ze jaar na jaar weer aan de dag leggen om voort te doen. Het is al te gemakkelijk om te zeggen: 't is allemaal commercie. Want uiteindelijk geniet ik gratis mee van het licht, de sfeer, de warmte ook die dat allemaal uitstraalt in de donkerste dagen van het jaar. En dat licht, die sfeer, de warmte is er voor iedereen. Voor arm en rijk, voor gelovig of ongelovig, voor goeden en slechten. Ik kan hier alleen maar respect voor opbrengen. Zoniet zou men mij kunnen verwijten: de beste stuurlui staan aan wal.

En al deze inzet van mensen, al dan niet met religieuze bedoelingen, nodigt mij uit en daagt mij uit om mij eens af te vragen: en wat doe ik om Kerstmis voor te bereiden. Kan ik iets leren uit wat mensen zomaar, voor om gelijk welke reden zich zo hard inzetten. Ook Jezus keek met respect naar de inzet van de mensen. Hij zegt op een bepaald moment tegen zijn leerlingen, dat de kinderen van de wereld, met meer overleg handelen, dan de kinderen van het licht. En daarmee bedoelde Hij dan, allen die beweren dat ze gelovig zijn. En Hij nodigt ons uit om hieruit lessen te trekken.

Hoe kan ik mij nu, als gelovige, concreet voorbereiden op het Kerstfeest? Wel net als al die mensen die ik hier eerder heb beschreven, vraagt ook Jezus ons in het evangelie om waakzaam te zijn. Een actieve waakzaamheid. Zodat de essentie van heel dit feest niet aan onze neus voorbijgaat.
In de eerste plaats is Jezus geboren, om aan armen en kleinen de blijde boodschap te brengen. Welzijnszorg is ook al lang voor de advent bezig om zich voor te bereiden voor de grote actie van Welzijnzorg. Deze keer met als leuze: armoede schaadt de gezondheid. In de voorbije week was er een heuse info-avond in ons decanaat. Was ik er bij, om mij te informeren naar de situatie van de armsten midden onder ons? Trek ik mij het lot aan van de armsten? Ben ik bereid om bij hen wat licht en warmte te brengen? Wat zal ik in de advent daar voor doen?

Advent is ook een sterke tijd naar bekering. Johannes de Doper zal in de advent onze gids zijn. Hoe kan ik mij in deze voorbereidingstijd naar Kerstmis, mij persoonlijk voor bereiden op Zijn komst. Och ik zou bijvoorbeeld eens wat meer tijd kunnen besteden aan bezinning en gebed. Waarom daartoe ook niet eens in de week, de eucharistie bijwonen. En luisteren en bidden rond die sterke teksten uit de Bijbel, tijdens deze advent. Ik kan eens wat meer lezen in de binnenbladzijden van Kerk en Leven, waar mijn geloof en mijn visie op heel wat zaken kan bijgeschaafd worden. Ik kan de website van Welzijnszorg op internet eens bezoeken: www.welzijnszorg.be.

Ik kan een ernstig teken stellen naar God toe, door deel te nemen aan de bekeringsviering op vrijdag 19 december in de kerk van Lo. Ik krijg daar zelfs persoonlijk en vrijwillig de kans, om mij uit te spreken en mij met God te verzoenen omdat ik zoveel verzuimd heb te doen. Bestaat er een betere manier om de paden voor de Heer recht te maken. De onoverkomelijke heuvels te slechten. Het kost niets, je moet hier niet betalen als bij de psychiater of de psycholoog. En je krijgt hier zelfs een goddelijke toezegging van verzoening.

Ik kan nu al in overleg met mijn huisgenoten bepalen, wat mijn gift zal zijn voor Welzijnszorg. Hoeveel is een arme, een vreemde, waard in mijn ogen? Stel dat het mijn bloedeigen broer of zus zou zijn. En in Gods Rijk zijn we allen broers en zussen.

Het zijn maar een paar aanzetten. Maar stel je eens voor wat je hier al mee aan licht en sfeer en warmte, mee kan creëren. Wat een actieve, deugddoende waakzaamheid dat is. En als we het samen doen met velen, dan is het effect en het resultaat nog groter. En als we dat niet geloven, kijk dan maar opnieuw eens naar de mensen van de wereld, hoe die het doen. Zij weten, dat de handen in mekaar slaan, de enige weg is. Ik wens jullie een deugddoende advent toe.