De schaduwen van het leven...

Beste vrienden,

Geen licht! In het Evangelie van vandaag gaat het over alle mogelijke dingen, maar niet over licht. En dat bij het begin van een periode die wij doorgaans in verbinding brengen met veel kaarsen en lichtjes overal! In dit evangelie geen woord over licht!   

Integendeel: daar wordt zelfs gezegd dat de zon zal verduisteren, dat de maan niet meer zal schijnen, en dat zelfs de sterren, die dan toch het allerlaatste beetje licht zouden kunnen leveren, van de Hemel zullen vallen. Donkerheid en duisternis, daar gaat het vandaag over.

Als zou het nog niet duister genoeg zijn. Alsof er nog niet genoeg mensen zouden zijn die alles duister inzien, die doemscenario’s oproepen en van de toekomst niets goeds meer verwachten. Alsof er al niet genoeg angst voor de toekomst omgaat – en dan zadelt het evangelie van vandaag ons ook nog op met duistere en onheilspellende toekomstperspectieven.

Dit is toch wel een tekst die we allemaal liefst onmiddellijk terug weg zouden willen leggen. Gelukkig staan er ook nog andere teksten in het Evangelie! Dan zouden we misschien toch beter een van die teksten opzoeken, een tekst die over licht spreekt, over vreugde, over geluk en vervulling. Laat ons gewoon een andere tekst nemen en die duistere stemming uit deze viering wegjagen! Ja, uit deze viering misschien wel, maar zou dat dan iets veranderen aan het feit dat zoveel mensen nu in een dergelijke duistere stemming verkeren? Een stemming vol angstgevoelens en zorgen, die de normale kijk op de toekomst vervormen? Zou er daar iets aan veranderen wanneer wij een andere tekst voor het Evangelie zouden uitzoeken?

Natuurlijk zouden we dan wel een mooie opbeurende tekst kunnen lezen in deze viering. En er zou zich dan een gezellige adventsstemming kunnen verspreiden in onze kerk. Maar zou dat onze angsten wegnemen? Zou die duistere wereld daarbuiten daardoor ook maar iets helderder worden?

Volgens mij zou het gewoon gaan zoals bij zoveel dingen die onze gevoelens in deze moderne tijd verdoven: Het zou misschien prettig en opbouwend aanvoelen, maar het zou ons zeker niet helpen!

Het evangelie volgt een heel andere weg. Jezus weet tenslotte ook dat wij mensen, door angsten worden geplaagd. Hij weet dat wij daar ook grondige redenen voor hebben. En Hij weet dat wij dikwijls ook vele redenen hebben om ons zorgen te maken.

Niet alles wat de toekomst ons brengt is positief. Ook in het jaar dat nu voor de deur staat zal zo menige gebeurtenis ons pijn doen, zullen we mislukkingen kennen, en kan er heel wat gebeuren dat onze gezondheid, of misschien zelfs ons leven bedreigt. Dat is nu eenmaal zo! En dan komt het erop aan dat we die gebeurtenissen heel gewoon en heel nuchter het hoofd bieden.

Ons leven is dikwijls tamelijk duister. En meestal krijgen we dan ook maar zeer weinig licht te zien! Over dergelijke tijden handelt het Evangelie van vandaag. En het zegt ons heel duidelijk dat die tijden er ook zullen komen. Ook voor ons, ook voor mensen die geloven! Jezus maakt ons niets wijs. Het Evangelie is op dat punt heel eerlijk. En die eerlijkheid is veel meer waard dan valse gevoelerigheid, want ze helpt echt.

Het Evangelie van vandaag blijft ook niet bij een nuchtere analyse. Het vertelt ons veel meer.  En ook daar mogen we dan met eenzelfde zekerheid op vertrouwen. Jezus zegt ons, ondanks alle duisternis waar we doorheen moeten: Weest waakzaam en past op jullie zelf!

De duisternis gaat namelijk altijd ten einde. Ze heeft nooit het laatste woord; ook al ziet het er soms echt duister uit. Geen enkele nacht blijft eeuwig duren! En wat nog belangrijker is: De duisternis houdt vanzelf op! Het licht komt! En het komt vanzelf. We moeten er niets voor doen. Het is niet afhankelijk van onze persoonlijke verwezenlijkingen of inspanningen. Wij moeten alleen maar afwachten en het dan gewoon ontdekken. Want licht breekt zelden ineens door. En licht is ook geluidloos. Het maakt niet veel kabaal. Het begint ergens heel klein en onbenullig als een kleine kaarsvlam. Een klein licht waar in die grote duisternis gemakkelijk kan worden overgekeken.

Soms is het er al terwijl wij nog klagen en wenen. Soms licht het al op terwijl wij nog over de uitzichtloosheid zitten te piekeren. Daarom: wees waakzaam, kijk goed om je heen. Soms wordt het namelijk reeds licht, terwijl wij nog overal alleen maar duisternis zien.

Christus discuteert onze schaduwen niet weg. Zou hij dat doen, dan zou hij ze alleen maar ontkennen, dan zou hij er niets aan veranderen. Maar Hij maakt er werkelijk werk van, Hij heldert ze op; zelden zeer snel en ook niet hals over kop, maar toch dikwijls al, terwijl wij ons hoofd nog laten hangen of terwijl wij nog alleen maar duisternis zien.

Christus is het licht der wereld, Hij verjaagt al onze schaduwen, en Hij doet dat dikwijls al lang voordat wij het merken.  Amen