# 3e zondag in de vasten A (2005)

- Auteur: Auteur onbekend
- Datum: 23 februari 2005
- Liturgie: A-cyclus · Vasten · 3e zondag van de Vasten · paars
- Bron: https://preken.be/a/vasten/3/3e-zondag-in-de-vasten-a-2005/


Zusters en broeders,

in de schriftlezingen van vandaag
is er veel sprake van woestijn, van dorst, van water.Water is een
basisbehoefte van de mens. Niemand kan zonder. Er worden er zelfs
oorlogen voor gevoerd. Men schat dat er elke dag een viertal mensen
sterft van de dorst.

Maar er is niet alleen een lichamelijke dorst. Er is ook zo iets als
een spirituele dorst. En die dorst lessen is ook een basisbehoefte van
de mens.Als we hier vandaag zijn samengekomen rondom Jezus Christus, is
het omdat wij dorstig zijn naar een woord dat diepere zin geeft aan ons
leven. We hopen hier een woord te horen dat ons moed en kracht geeft
wanneer ons leven een beetje op een woestijn gelijkt. We verwachten
hier een woord van vriendschap en liefde vanwege de Heer.

Het leven van die Samaritaanse uit het evangelie, was helemaal een
woestijn geworden. Dorstig naar een beetje liefde, naar wat vrienschap,
naar wat hartelijkheid was ze hopeloos op zoek gegaan, lopend van de
ene man naar de andere… ze was reeds aan de zesde toe…Maar op een dag,
op het middaguur gaat ze water putten bij de bron van Jacob. Ze komt ze
oog in oog te staan met een Joodse man. die haar om drinken
vraagt…Iemand die beweert dat Hij water waarvan je nooit meer dorst
krijgt, dat zelfs eeuwig leven geeft. "Die man moet wel een profeet
zijt, flitst het door haar hoofd, Hij weet ook alles van mijn leven. En
Hij heeft alle tijd voor mij, terwijl een Joodse man toch niet in het
openbaar spreekt met een vrouw!. Kijk, zijn eigen leerlingen staan
daarover verbaasd! (Joh. 4, 27). Bovendien weet Hij toch dat ik een
Samaritaanse ben, in de ogen van de Joden' te mijden!"

Maar de geschiedenis van die Samaritaanse vrouw is nog niet af. Als
ze Jezus hoort zeggen dat Hij de Messias is, is ze niet meer tegen te
houden. Ze haast zich hals over kop naar de stad om er aan iedereen te
vertellen wat haar overkomen is daar aan de bron van Jacob. En ze keert
terug naar Jezus met een hele stoet van stadsgenoten. '*In die stad kwamen veel Samaritanen tot het geloof in Hem door het getuigenis van de vrouw…'* noteert de evangelist Johannes (Joh. 6, 39).

Z. & Br., eigenlijk is er iets zeer merkwaardig gebeurd. Was het
leven van die Samaritaanse vrouw vóór haar ontmoeting met Jezus-Messias
een dorre woestijn, na haar ontmoeting aan de waterput is het een
vruchtbare oase geworden! Haar levensboom heeft dorstlessende vruchten
voortgebracht voor haar medemensen! Ze is een grote getuige en
verkondiger geworden dat Jezus de Messias is, dat Hij degene is die
elke levensdorst stilt.

De geschiedenis van die Samaritaanse vrouw is voor ons van grote
betekenis! Wanneer wij straks vanhier weggaan, zullen wij ook zulke
moedige getuigen zijn? Zullen ook wij durven getuigen dat wij Hem
hebben gevonden die alle dorst lest en alle honger stilt? En toch is
dit onze opdracht. Vooraan zitten hier een aantal
kandidaat-vormelingen. In het sacrament van het vormsel zullen ze
straks de kracht van Gods Geest ontvangen, precies om getuigenis af te
leggen van hun christen-zijn. Alle ge vormde christenen worden gezonden
om, zoals die Samaritaanse vrouw, anderen bij Jezus te brengen. Die
mensen mogen dan het groot geluk meemaken dat het droog en dorstig
woestijnlandschap van hun leven omgevormd wordt tot vruchtbare grond
waar nieuw leven kan opschieten. Amen.

