Voor de keuze geplaatst

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Volwassen worden, dat is keuzes leren maken. Zolang een mens nog kind is, maken ouders keuzes voor hem. Maar er komt een moment, waarop hij of zij zelf gaat kiezen. Een van die keuzes is: het huis uitgaan. Vaak betekent dat veel minder luxe en gemak dan thuis. Soms zelfs ronduit armoe en veel behelpen. Maar dat alles toch liever dan thuis: de vrijheid trekt. En of de ouders nu zeggen: "Je hebt het zo goed bij ons, wat prakkiseer je toch, je hebt alles wat je hartje begeert", al dat gepraat helpt niet, kinderen willen op zichzelf. Aanvankelijk zijn ze opgegroeid in de beslotenheid van een gezin, veilig, geborgen. Daar maken ze zich van los. Ze willen zelf kiezen wat goed is en niet goed. Ze willen weten uit ondervinding. Het helpt geen zier om het voor te zeggen of af dwingen, ze zoeken het zelf uit. Ze moeten de beproeving van het leven meemaken. Zo zijn wij allemaal groot geworden.

Dit is ook de situatie van Adam en Eva in de tuin. Zij hadden het goed bij vader en moeder God, die regels gaf maar ook veiligheid en alles wat ze nodig hadden, zelfs meer dan dat. Maar ze willen weg, ze willen op zichzelf. Ze willen weten, ze willen zelf kiezen tussen goed en kwaad. "Maar God is toch goed voor jullie en Hij zorgt voor alles." Nee, ik wil het zelf uitzoeken. Maar mensen zijn geen God en daarom maken ze soms verkeerde keuzes. God is niet langer vader meer, niet meer de veilige relatie. Hij wordt concurrent. "Ik wil weten, wat Hij weet, ik wil me met Hem meten." Die keuze blijkt erg schadelijk te zijn voor onszelf en voor onze omgeving; voor onze relaties met medemensen en zeker voor onze relatie met God. Keer op keer, generatie na generatie maken mensen keuzes, want de vrijheid is hen hoven alles dierbaar. Maar de aarde wordt meer en meer een woestijn. De begeerte naar bezit, naar macht en kennis maakt miljoenen slachtoffers. Zou dat de reden zijn dat de evangelist Matteüs Jezus in de woestijn schildert? In de woestijn die door al die generaties voor Hem gemaakt is? De woestijn van: Ik-eerst en dan de rest?

Jezus staat op de drempel van zijn volwassenheid. Hij moet kiezen: wat zal ik gaan doen? En in die door de mensen gemaakte woestijn houdt Hij zichzelf en ons voor wat die keuze zijn kan. Hij zegt: "Niet brood alleen, materieel gewin zal mij leiden in mijn leven. Niet godsdienstige macht, tempel en priesterschap - dat gevaarlijke beroep - zal mij leiden, want het kweekt maar afstand tussen mensen. Niet voor politieke keuzes en macht kies ik, geen baas in deze wereld wil ik zijn, want het heeft alleen maar miljoenen doden gekost en brengt overal legers op de been. Ik wil die woestijn uit!" En wij? Wie beter dan onze generatie weet van woestijnen die opdringen: de Sahel, gemaakt door verkeerde keuzes van mensen; het ontboste Amazonegebied, gemaakt door verkeerde keuzes van mensen. En daarin maakt Jezus de enige keuze die mogelijk is om te redden wat er te redden valt, het leven zelf. Niet jezelf voorop, maar andere onderwerpen in het centrum: God, je medemens, de aarde. Hij lijkt ons te zeggen: verkracht de aarde niet langer mensen, want ze kan er niet tegen. Verklein je medemens niet langer want hij kan er niet tegen en probeer niet om aan God gelijk te zijn want je kunt er niet tegen. En God ook niet. Hij trekt zich terug en wacht af.