# Pinksterfeest - zendingsfeest (2008)

- Auteur: Herman (Bie) Boon
- Datum: 10 mei 2008
- Liturgie: A-cyclus · Paastijd · Pinksteren · rood
- Bron: https://preken.be/a/paastijd/pinksteren/pinksterfeest-zendingsfeest-2008/


Het Pinksterfeest heeft mij altijd heel speciaal bekoord. Nochtans weten wij niet veel over die Geest Gods.

Jezus Christus is een tastbare verschijning.
Hij was een concreet mens die gesproken heeft en dingen gedaan heeft
waarvan we kunnen zeggen: ‘Hij heeft alles goed gedaan'. Bij Hem vinden
we inspiratie voor het leven.

De Heilige Geest hebben mensen nergens ontmoet
of gezien. Jezus hecht echter heel veel belang aan Hem. ‘Ik zal u de
Heilige Geest sturen' zegt Hij.

Die komst van de Heilige Geest wordt herdacht op dit pinksterfeest. Het verhaal zegt dat Hij verscheen onder de gedaante van *vurige tongen*.

Voor Joden uit die tijd heeft vuur een heel speciale betekenis. Het doet denken aan het *brandend braambos*:
vuur dat niet verteert maar warmte en licht geeft en zuivert. Mozes
ervaart dit als een heel speciaal teken van Gods aanwezigheid. Op dat
moment wordt Hij *gezonden* om zijn volk te *bevrijden*. Het is *het begin van het grote Exodusverhaal*,
het verhaal van God die zijn volk bevrijdt uit de slavernij van Egypte.
God heeft echter iemand nodig om zijn volk te leiden. God heeft Mozes
nodig en zet hem daarom in vuur en vlam voor de zaak van zijn volk.

Het vuur van Gods Geest daalt met Pinksteren
over de apostelen en ze krijgen de opdracht naar de mensen toe te gaan
om er de bevrijdende boodschap van Jezus te brengen. Het is het begin *van het grote christenverhaal*.
God heeft die mannen nodig om de mensen naar het Rijk Gods te voeren en
Hij zet ze daarom in vuur en vlam voor de ‘zaak' van Jezus' rijk. Zij
moeten aan de wereld vertellen wat Jezus heeft geopenbaard. God had die
apostelen nodig om het kerkwerk te beginnen.

Ja, echt waar, God heeft ook ons nodig en
zonder ons zal er van zijn rijk in het bgin van deze eenentwintigste
eeuw niets in huis komen. Het Pinksterfeest is *het feest van onze zending*.
Tot aan het Pinstergebeuren hadden de apostelen zich terug getrokken,
ver van de mensen die zij allicht vreesden. De Heilige Geest drijft hen
uit hun getto en ze treden naar buiten. Als we de teksten lezen dan
kunnen we niet ontkomen aan de indruk dat er daar iets gebeurd is
waardoor zij echt in vuur en vlam kwamen te staan.

God heeft nu nog mensen nodig, Hij heeft u
nodig, om zijn rijk onder de medemensen te brengen. Tezelfdertijd geeft
Hij inspiratie, maakt Hij de tongen los, geeft hij ons wat we nodig
hebben om naar de mensen toe te gaan met de boodschap van liefde, vrede
en gerechtigheid. En zoals dat was met de apostelen moeten ook wij
wakker geschud worden.

*God heeft ons meer nodig dan wij God*.
Ik meen het. Dat is nieuw in een wereld waarin vele goden ‘leveranciers
zijn, van gunsten' aan de mensen. Bernanos schreef ooit het boek: God
heeft de mensen nodig... en hij heeft gelijk. Dat is precies het
formidabele van het Pinksterfeest: We worden gezonden om het rijk Gods
te realiseren. Als wij forfait geven dan ontnemen we aan God de kansen,
de mogelijkheden om in deze wereld echt God te zijn. Als wij ons laten
inspireren door Gods geest, dan kunnen wij, in God naam, warmte zijn
daar waar de relaties tussen de mensen verkillen. Dan kunnen wij
soepelheid brengen daar waar mensen verstarren in onbegrip en
onverdraagzaamheid. Dan kunnen wij echt licht zijn voor de mensen die
in de duisternis verkeren. Dan kunnen wij troost zijn voor mensen die
verdriet hebben, verlossing voor mensen die gevangen zitten, gezondheid
voor mensen die zwaar ziek zijn. Dan kunnen we verstand zijn voor
mensen die geen raad meer weten. God heeft ons nodig om zijn gaven aan
de mensen te geven. Beseffen wij wel goed wat dat te betekenen heeft?

Ik wens dat die Geest ons mag blijven bezielen,
onze parochie mag blijven inspireren zodat we samen onze medemensen
recht-op kunnen helpen, zodat we ook zelf recht-op kunnen leven als
kinderen van God. Ik hoop dat wij samen kunnen blijven, als een
gemeenschap die open staat voor Gods Geest en werk maakt van de
opdracht, de zending die ons gegeven wordt: mensen recht-op te helpen
leven, met het hoofd gericht naar God en de twee voeten stevig
gevestigd op de grond.

