# Pinksteren A (2005)

- Auteur: Parochie Wortel
- Datum: 4 juni 2005
- Liturgie: A-cyclus · Paastijd · Pinksteren · rood
- Bron: https://preken.be/a/paastijd/pinksteren/pinksteren-a-2005-parochie-wortel/


Tot de 1500 misdienaars in Scherpenheuvel zei de Kardinaal: "Misdienen heeft
een buitenkant en een binnenkant".

Wit kleedje aandoen en je klaarmaken is buitenkant. Even denken: ben ik mooi
van binnen, zit alles netjes in de plooi in mijn hart. Dat is de binnenkant

Met een brandende kaars bij het evangelieboek staan is de buitenkant.

Dan moet je eventjes denken: brandt er in mij ook een vlammetje voor Jezus
en voor zijn woord: dat is de binnenkant.

Brood en wijn aanbieden aan de priester bij de offerande dat is de
buitenkant.

Geef ik ook iets van mezelf aan Jezus: wil ik "Hem dienen" dat is de
binnenkant.

Misdienen heeft een buitenkant en een binnenkant. Wellicht is de binnenkant
de belangrijkste: de binnenkant zorgt er voor dat de buitenkant echt is en
authentiek overkomt.

Zou dat alleen voor misdienaars gelden en niet evenzeer voor elke christen
en voor elke kerkganger?

Ook aan ons worden uiterlijke dingen gevraagd in de liturgie: opstaan, een
kruisteken maken, de hand reiken, naar voren komen en de handen uitsteken,
eten, bidden en zingen.

Zou het ook voor ons niet belangrijk zijn dat we dit niet alleen uiterlijk
verzorgen, maar dat het ook innerlijk bezield zouden doen. Anders dreigt het
vlug oppervlakkig en onverschillig te worden. Vandaag wordt ons verteld hoe
de Paaskerk een Pinksterkerk werd.

De leerlingen zitten bang bij elkaar. De deuren van de zaal goed gesloten
uit vrees voor de joden. Meer dan de deur van de verblijfplaats is ook de
deur van hun hart gesloten. Jezus staat plots in hun midden en blaast hen
als het ware nieuw leven in. En Lucas vertelt dat de geest was als
een frisse wind, als de wind van achteren: een wind die hen naar
buiten sleurde.

Dat de geest een vuur was die hen vurig maakte en hen met vuur deed
spreken. Dat de geest als het ware een talenwonder tot stand bracht
tussen alle aanwezigen zodat ze elkaar verstonden.

Vanaf die dag treden ze voor goed naar buiten. De tijd van de jonge kerk is
aangebroken.

Pinksteren is juist het feest van de innerlijke kracht.

            De Geest is de bron van de innerlijke kracht\
            De Vader is God boven ons\
            De Zoon is God naast ons\
            De Geest is God in ons.

**Tot de H.Geest bidden we:\
Kom Heilige Geest. vervul de harten van uw gelovigen.\
Ontsteek in hen het vuur van uw liefde\
Zend uw kracht en zij zullen herschapen worden en Gij zult het aanschijn
der aarde vernieuwen.**

