Paaszondag (2008)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 194 niet laden

OPENINGSWOORD

Broeders en zusters, van harte welkom op dit grote feest van Pasen. De Heer is verrezen. De apostelen en de leerlingen meenden, dat de Heer hen had verlaten, maar Hij is bij hen, voor altijd zal Hij met zijn Kerk zijn. Nu Hij gestorven is èn verrezen is Hij niet meer gebonden aan een bepaalde plaats of een bepaalde tijd, nee, als de verrezen Heer kan Hij altijd en overal aanwezig zijn, levend. Levend voor ons, om ons bij de Vader aan te bevelen. Zijn leven delend met ons.

Het leven dat wij van onze ouders hebben gekregen en waarvoor wij op een bepaalde leeftijd zelf verantwoordelijkheid hebben genomen, mogen wij in zekere zin nu weer uit handen geven. Jezus Christus wil ons leiden. Hij gaat ons voor, op de weg van dood naar leven.

Een leven met Christus is altijd een zinvol leven. Of je nu rijk bent of arm, ziek of gezond, werkeloos of een druk bezet mens, jong of oud, Christus is de zin van ons leven. Wij zijn naar Hem op weg. Wij zijn op weg naar eeuwig geluk. En wij leven onderweg in liefde en vrede en eenheid om God te eren en in de hoop, dat zoveel mogelijk mensen zich aansluiten. Israël en de Palestijnen, Servië en Kosovo, alle verschillende groepen in Irak, als zij zich allemaal eens zouden aansluiten bij Jezus Christus, dan zou het duister overal ophouden. Dan zou er overal vrede zijn.

PREEK

Beste medegelovigen, halverwege de eerste lezing zegt de apostel Petrus tegen de Joden het volgende: "God heeft Jezus echter op de derde dag doen opstaan en laten verschijnen, niet aan het hele volk, maar aan de getuigen die door God tevoren waren uitgekozen, aan ons die met Hem gegeten en gedronken hebben, nadat Hij uit de doden was opgestaan."

Er zijn van die politieke of sociale gebeurtenissen waaraan geen mens zich kan onttrekken. Toen de politiek bijvoorbeeld bepaalde, dat er een nieuw systeem moest komen voor de ziektekostenverzekeringen, toen gold dat voor iedereen, of je wilde of niet. Maar Pasen, daar kun je voor kiezen. Je gelooft het of je gelooft het niet. Wij hoorden in diezelfde eerste lezing hoe Jezus Christus aan allerlei mensen is verschenen en hoe zij getuigenis hebben afgelegd. Je gelooft ze of je gelooft ze niet. Je bent vrij.

In het Johannesevangelie van vandaag zien wij een persoonlijke ontmoeting tussen Jezus Christus en de door de Heer beminde leerling, dat is Johannes zelf. Trouwens, het evangelie van Johannes staat vol van dergelijke persoonlijke ontmoetingen. In het derde hoofdstuk ontmoet Jezus Nicodemus. In het vierde hoofdstuk de Samaritaanse vrouw bij de put. Het vijfde hoofdstuk gaat over de ontmoeting met de lamme van Betsaïda. Het negende hoofdstuk over de blindgeborene; in het elfde hoofdstuk lezen we over de ontmoeting met Marta en Maria, en in het lijdensverhaal is er zelfs een persoonlijke confrontatie met Pilatus en ook met koning Herodes. De een na de ander komt bij Jezus Christus om Hem te ontmoeten, Hij, die het licht van de wereld is.

Alle mensen, die Hem ontmoeten, maken een keuze, vrijwillig. Zij kunnen zich aansluiten of niet. Zij kunnen in de duisternis blijven of zich bij het licht aansluiten. Simon Petrus en Johannes reageren ook elk op hun eigen manier. In de loop van de komende week horen wij hoe Maria Magdalena reageert en volgende week zondag reageren de leerlingen en Tomas op hun eigen manier.

Johannes begint vandaag te zeggen dat het nog donker was. Niet alleen was de zon nog niet op, maar het was vooral donker in de harten van de mensen. Er was nog geen geloof in de verrezen Heer. Maria Magdalena heeft gezien dat het graf leeg is. Simon Petrus en Johannes lopen snel naar het graf. Johannes was al eerder met Jezus op de berg Tabor, tijdens het Laatste Avondmaal leunde hij tegen Jezus´ borst, hij was bij Jezus in de hof van Olijven. Hij was Jezus gevolgd na zijn arrestatie. Ofschoon hij sneller is dan Petrus, laat hij Petrus toch als eerste naar binnen gaan. Ze reageren heel verschillend.

Wat hebben ze gezien? Ze zagen de zwachtels liggen. Ze zagen dat de zweetdoek, die zijn hoofd had bedekt ergens anders lag, opgerold. Jezus lichaam zagen zij niet. Johannes zag... en geloofde! Maar er blijkt helemaal niet dat ook Petrus meteen geloofde. Nu is Petrus op korte duur wel degelijk tot geloof gekomen, maar het mooie is dat Johannes eigenlijk al geloofde nog vóórdat hij de Heer in levende lijve had gezien.

Waarom geloofde hij toen hij het lege graf en de lijkdoeken zag? Misschien kwam het door de ervaring, die Johannes bij de opwekking van Lazarus had opgedaan. Bij Lazarus staat niet geschreven dat de lijkdoeken werden achtergelaten. Men wist dat hij ze ooit toch weer zou nodig hebben. Ooit zou hij opnieuw sterven. Maar toen Johannes zag dat Jezus de doeken had achtergelaten, wist hij, dat Jezus ze niet meer nodig had. Christus was niet opgestaan tot een nieuw aards leven, maar tot een nieuw en eeuwig leven.

Verrijzen tot nieuw en eeuwig leven is een voor ons totaal onbekend gegeven. De apostelen hadden er maar weinig over gehoord. Wij hebben er vaak over gehoord, maar er alleen maar van gehoord, niet gezien, niet meegemaakt. Van de leerlingen staat dan ook geschreven dat zij nog niet hadden begrepen wat er geschreven stond. Zij hadden nog heel wat uitleg nodig. Alle leerlingen kregen dan ook van de Heer zelf uitleg. Bijvoorbeeld de leerlingen, die op weg waren naar het dorpje Emmaüs. De Heer verscheen hun onderweg. In het begin hadden zij niet in de gaten, dat het de Heer zelf was, maar toen die vreemdeling alles ging uitleggen, begon hun hart te branden van blijdschap. En over alle leerlingen staat geschreven, dat Jezus hun harten toegankelijk maakte voor het begrijpen van de Schriften.

Maar déze leerling had die hulp niet nodig. Hij had geen verschijning nodig, hij had de hulp van de Schriften niet nodig, alleen dit teken was voor hem genoeg om tot geloof te komen. "Hij zag en geloofde." Je zou kunnen zeggen: dat is de helderziendheid van de liefde!

Allemaal persoonlijke ontmoetingen. Allemaal verschillende reacties. Willen ook wij de verrezen Heer persoonlijk ontmoeten!? Laten wij dan vandaag en alle komende weken van de Paastijd met Hem in gesprek gaan over zijn verrijzenis. Laten wij Hem er voor danken. Laten wij vragen stellen. Laten wij stil zijn, zodat Hij kan antwoorden. Ga er af en toe even voor zitten om te luisteren. Misschien maakt Hij dan ook onze harten toegankelijk voor het begrijpen van zijn en ons leven.

De apostelen en de leerlingen kwamen in actie toen zij hadden gehoord dat er nieuws was. Ook wij zijn in actie gekomen. Wij zijn naar de kerk gekomen. In het leven van de apostelen en de leerlingen kreeg de verrijzenis van de Heer een plaats in het leven van elke dag. Alle dingen, die gebeurden, goed en kwaad, werden voortaan beoordeeld in het licht van de verrijzenis. Sommige dingen bleken toen helemaal niet meer zo belangrijk. Want ze gaan zo weer voorbij. Andere dingen bleken helemaal niet meer zo erg, want Jezus Christus overwint uiteindelijk alle kwaad.

Proberen ook wij alles te zien in het licht van de verrijzenis. Laat dat onze reactie zijn, vandaag en alle dagen van ons leven. Ik wens jullie allen van harte een Zalig Pasen!