Pasen (2002)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 362 niet laden
We hebben het woordje ‘christelijk' al zo vaak gebruikt en misbruikt dat het doodversleten en inhoudloos geworden is. Wat betekent dat woord nog in de politiek, in het verenigingsleven ? Wat is dat christelijke cultuur, het christelijke westen ? Bij een begrafenis zeggen we soms ‘mijn christelijke deelneming'. Wat betekent dat ? We horen toch ook niemand zeggen : ‘mijn vrijzinnige deelneming' ?

We gebruiken het woordje christelijk al te ondoordacht en bijna automatisch, totdat het over uw eigen persoonlijke overtuiging gaat. Durf je zo maar over jezelf zeggen : ‘ik ben een christen ‘ ? Dat is inderdaad geen etiket dat je op jouw buitenkant kleeft.

Christen-zijn zit van binnen, in het diepste putteke van je hart. Als je daar omgang hebt met Christus, als je daar met Hem spreekt, naar Hem luistert en soms tegen Hem in opstand komt maar tenslotte met Hem rekening houdt. Als je Hem liefhebt doorheen alle twijfel dan, ja dan geloof je in Iemand die 20 eeuwen terug, geleden heeft en gestorven is en nu leeft, dichter bij jou dan eender wie. Dan ben je een christen.

Dat heeft zijn gevolgen. Want dan ga je het leven en de dingen bekijken met zijn ogen, dan loop je aarzelend in zijn voetspoor. Dan word je even kwetsbaar maar ook even vredelievend. Dan kijk je niet tegen de dood aan als mensen die geen hoop meer hebben.

‘Is er leven na de dood ?' Dat is niet zo vanzelfsprekend. Laat eerst die andere vraag op jou afkomen : ‘Wie is Christus voor jou ?' Is die verrezene jouw onafscheidelijke gezel geworden.. Is Hij diegene die je niet meer kunt missen, zodanig dat ook Hij jou niet meer kan missen. Dan zal de verrijzenis van Christus ook jouw verrijzenis zijn. ‘Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven.'

Pasen is stilstaan bij de verrezen Christus en met Hem verder kijken dan de grenzen van alles wat voorlopig is.