Paaswens (2011)

Goddank, ook dit jaar staat Pasen weer op ons programma. Dat betekent: het leven vieren en daar hebben we lang naar moeten uitzien met zo'n winter. Eerst wekenlang sneeuw en ijs en daarna nog eens maandenlang een paar graadjes net boven of onder nul en donker. Het was een "dooie boel" al die tijd en niet eens alleen in de natuur. We hadden heel wat droevig te gedenken na die schietpartij in Alphen aan de Rijn, aanslagen op volslagen argeloze mensen, dan hier, dan daar, dictators zonder respect voor het leven van medeburgers. En ook dit jaar weer die ene weerloze medemens aan een kruis gestorven, misdaad tegen iemand die alleen maar weldaad kende. Dan moeten we ons er toch nogal toe zetten om toch weer het leven te vieren. Dus kijken we naar buiten en zien bomen, struiken en bloemen in volle bloei en laten ons op het spoor zetten van ondanks alles toch weer nieuw leven.
Pasen is vooral een christelijk feest. Dat raakt een beetje vergeten. Ik las ergens dat aan een puber werd gevraagd: "Weet je wat er met Pasen wordt gevierd"? "Is dat niet iets met Pinkpop of zo". Fout dus. Een ander meende dat ooit een haas een ei had gelegd. Het gaat toch niet helemaal goed met onze cultuur en ook niet met ons christelijk erfgoed. Het Eindhovens Dagblad nam deze week de moeite om enkele kernbegrippen rond Goede Week en Pasen nog maar eens eventjes samen te vatten. Mooi zo. Nu weten we weer dat Pasen is opstaan, tot nieuw leven komen, niet alleen van bloemen en planten maar vooral van ons mensen, het leven laten opbloeien voor onszelf en voor elkaar ons voorbij aan een zee van tegenslag en verdriet. Het is niet alleen lente laten worden, maar ook lente brengen, hoop en vertrouwen aanwakkeren. Het verhaal van Jezus van Nazareth gaat zelfs nog verder.
Tegen alle verwachting van zijn leerlingen in gaf Hij, na zijn sterven, tekenen van leven dat niet meer dooft.
Onlangs bad ik bij een bediening en overlijden samen met de familie: Doe ons opstaan Heer! "Dat doet Hij niet", zei ineens iemand van hen. Inderdaad grijpt God niet in om een dode terug te roepen en ons weg te houden uit de eeuwigheid, maar Hij roept ons die leven niet voor dood te blijven zitten; hij roept ons op om op te staan en onze verantwoordelijkheid te nemen en daarna mogen we ons laten verassen door wat er over de tijd heen ons wacht.
Dat geeft toch alle reden om te vieren en ons leven elke dag vol vertrouwen op te pakken en er van te maken wat we kunnen. Zalig Pasen!