Vrouwen en agenten bij het graf

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Jezus heeft zeker in het graf gelegen. Hij is zeker dood geweest. Zoals hij ook zeker is geboren en ook zeker heeft geleefd. Daar bestaat vandaag geen discussie meer over.

Matteüs heeft aandacht voor dat graf maar hij is daarin niet alleen. Er zijn ook vrouwen die komen ‘zien' en er zijn agenten die komen waken. De vrouwen komen kijken om te weten of er soms niet iets is gebeurd. De grafwachters staan er bij opdat er niets zou gebeuren. Voor de laatsten is hij dood en dat moet nu maar ééns en voorgoed zo blijven. Met die Jezus weet je echter maar nooit. Hij is al zo verrassend geweest tijdens zijn leven. Nu mag hij hen niet meer verrassen. Het moet nu maar eens gedaan zijn. Requiescat in pace!

Voor de vrouwen ligt dat anders: voor hen moet de geschiedenis doorgaan. Het mag met hem niet gedaan zijn. Hij moet leven!
Zijn stem moet opnieuw spreken. Zijn beweging moet opnieuw levend worden. Daar zijn het vrouwen voor: zij dienen het leven, zij dienen de geboorte. Zij komen dus zien. Zij zeggen ook: je weet maar nooit. Zij geloven in het wonder. Zij hebben niets in de handen, geen balsem, geen kruiden. Zij hebben alleen maar ogen: zij willen zien! Zij hebben een eigen zintuig: hun intuïtie bedriegt hen zelden...
Als voor de mannen, de leerlingen, de boeken gesloten zijn, dan is daarmee nog niet het laatste gezegd. Met God weet je maar nooit. Hij heeft al zo dikwijls in de geschiedenis van mensen het onmogelijke mogelijk gemaakt. Dat is een beetje Zijn specialiteit. Alleen, nuchtere mensen en bange mensen doorzien dat geheim niet. Zowel met nuchterheid als met angst sluiten mensen zich van het wonder af. Zij weten wel beter! Wat onmogelijk is, is onmogelijk. Punt aan de lijn. Voor hen is het zoals in het lied: nooit gebeurt er een wonder.

De agenten en de vrouwen zijn niet zo gerust in dat nuchtere weten. De enen vrezen. De anderen hopen. Welnu, de vrees wordt bedrogen en de hoop wordt vervuld.

Voortaan zal het altijd zo zijn onder mensen. Dat is het geheim van Pasen: het geeft een grond aan elke hoop! De vrouwen hebben nu grond onder de voeten. De agenten worden doodsangstig bij die dode die niet meer daar is: Hij is elders. Hij verschijnt nog. Waar mensen zijn verschijning verwachten, en zich inzetten voor de zaak waarvoor hij gedood werd, is Hij vitaal aanwezig. Niet lijfelijk, want dan zouden de nuchtere mensen precies hun bewijzen hebben!?! Hij is dus anders aanwezig: waar mensen Hem nog volgen is Hij nog de voorganger. Zijn verhaal gaat nog door, Zijn stem spreekt nog en Zijn kracht overtuigt mensen die dit wonder willen en kunnen zien.

Zodat de uiteindelijke vraag is: zullen vrouwelijke zieners ons bedriegen of zullen zij ons de ogen openen? Zullen zij ons de ogen openen omdat zij hebben uitgevonden wat ze zogezegd gezien hebben of hebben ze gezien wat er te zien was?

Dat is de kapitale vraag: is de Jezus nu ontmoetbaar als de Christus, of hebben ze Hem die titel zomaar gegeven? Met het antwoord op deze vraag staat of valt het hele Verrijzenisgeloof en dus ook het hele christendom. Hebben de vrouwen het wonder gezien dat er was of hebben zij het wonder gemaakt?

Het antwoord daarop kan enkel gevonden worden als wij niet doen zoals de agenten want dan is Verrijzenis niet mogelijk. Dan sluiten wij Hem op in het graf. Dan is Hij dood voorgoed. Het antwoord dat de vrouwen geven, kunnen wij waar bevinden als wij leren zien door te doen. Al doende ziet men!

In het Galilea van ons leven kunnen mensen voortaan zien, dat degene die ooit eens heeft gesproken nu nog altijd spreekt, dat degene die eens kracht is geweest tot nieuw leven ook in ons bestaan kracht is ten leven. Dan pas gebeurt ook aan ons het wonder en is de Verrijzenis echt waar.

Pasen is dat: een leerschool om het ‘zien' te leren...