Wat is geest?

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Jezus bidt. Zijn hogepriesterlijk gebed is de meest intieme bladzijde van heel de Schrift. Commentaar is hier ongepast, uitleg klinkt aanmatigend. We kunnen de Heer hier alleen maar eerbiedig beluisteren. Vlak voor Hij gaat sterven, spreekt Hij tot zijn Vader. De leerlingen mogen meeluisteren en de schroomvolle getuigen zijn van wat Hem ten diepste bezielt. Wij lezen die woorden niet in de liturgie van Witte Donderdag, maar vlak voor Pinksteren, het hoogfeest van de komst van de Geest. Over de Geest heeft Jezus het al uitvoerig gehad in zijn afscheidswoorden. Nu, in zijn gebed, spreekt Hij niet meer over de Geest, omdat alles in dit gebed de Geest zelve is. Want wat is de Geest anders dan de diepste intimiteit van de Vader en de Zoon, de liefde die hen bezielt?

Aan ons is de Geest beloofd. Jawel, diezelfde 'binnensgoddelijke' intimiteit die Jezus nu uitspreekt. Die zal ons gegeven worden, ons bezielen. De Heer heeft beloofd dat Hij en de Vader in ons zullen komen (Joh 14,23). Toegegeven, wij hebben het wat moeilijk met de Geest. Daar zal onze geestloze tijd niet vreemd aan zijn. Het woord klinkt vaag, abstract en inhoudsloos. Spontaan stellen we geest(elijk) tegenover stof(felijk). Dan wordt de Geest iets vluchtigs, nog het best met wind te vergelijken. De Schrift gebruikt inderdaad dergelijke beelden. De Geest 'waait waar Hij wil', we weten niet waar Hij vandaan komt en waar Hij heengaat. Wel voelen we zijn kracht. Maar wat is dat dan? Overigens laat Paulus opmerken dat er vele geesten zijn en dat niet elke geest van God komt. Het wordt allemaal erg vaag. Geest heeft te maken met enthousiasme, bezieling. Zoals in het woordje 'geestdrift'. Maar dat kan losslaan en ontaarden in dweperij. Ook daarmee heeft Paulus in zijn eerste christengemeenten al af te rekenen gehad. Voor dwepers was hij niet mals.

Met die vragen in het achterhoofd gaan we nu opnieuw luisteren naar het hogepriesterlijk gebed van de Heer. Daarin is elk woord helemaal van de Geest doortrokken. Om die Geest gaat het op Pinksteren. Diezelfde Geest zal ons geschonken worden. Die is helemaal niet vaag en heeft niets met dweperij te maken. Jezus staat voor zijn lijden en dood. Dat is helemaal niet onstoffelijk of onaards. En toch is het een door en door geestelijk gebeuren!

Jezus legt namelijk zijn hele bestaan, en in het bijzonder die laatste uren, in de handen van de Vader. Hij geeft het. Helemaal en restloos, uit liefde. Zoals Hij het allemaal van zijn Vader gekregen heeft. 'Al het mijne is het uwe en al het uwe is het mijne.' Dat is de Geest: alles uit de handen van de Vader ontvangen om het allemaal aan Hem terug te geven. Alles, ook zijn lichaam van vlees en bloed. De Geest is de diepste dynamiek die Jezus drijft. Hij is de liefde zelf. En liefde gaat over heel stoffelijke dingen, zoals vlees en bloed, en brood en wijn.