Onzeker na moord op klaarlichte dag (2002)

Als kind vond ik Hemelvaart
-dat wij afgelopen donderdag vierden-
altijd een hele droevige dag.

Jesus neemt afscheid van zijn vrienden
en wordt opgenomen ten hemel. Waarom dat een reden tot feest is
begreep ik als kind nooit. De Heer heeft ons verlaten..
de Heilige Geest is ons nog niet komen sterken.
Kortom een tijd van weemoed en treurigheid.

We zijn wat verweesd door onze Heer achtergelaten,
we voelen ons als wezen.. wat moeten we nu...nu Hij ons verlaten heeft.
Hemelvaart is een moeilijk feest.
Vooral omdat we het woord 'hemel' horen
in een bepaalde context die niet bijbels is.

Hemel is niet een verre, hoge plek. Hemel is iets anders:
de hemel is de woonplaats van God.
Niet uitgekozen omdat het zo'n verheven oord is
maar uit strategische overwegingen.
De hemel omspant heel de aarde.
De hemel is de hemel van de Heer
om zo de hele aarde aan de mensen te kunnen geven.

De apostel Paulus noemt zijn mensen soms 'burgers van de hemel'.
Daarmee zijn geen mensen bedoeld
die al met één voet in het graf zouden staan
maar mensen in het volle leven, die met beide benen op de grond staan
en weten wat er gedaan moet worden om Gods Koninkrijk
op aarde werkelijkheid te kunnen laten worden.

Jesus' vrienden stelden Jesus vlak voor zijn vertrek de vraag:
'gaat u nu het koninkrijk in Israël herstellen?'

Ze krijgen niet te horen 'domme vraag' maar dat
zij zelf de kracht zullen krijgen van de heilige Geest om te volharden
en zelfs om getuigen te zijn van het messiaanse rijk.
Dat is nog al wat!

Ze zullen geen buitenstaanders zijn maar zelf worden ingeschakeld en...
de Geest zal hen sterken.

Ja, met een dubbel deel van de Geest zullen ze hun roeping gaan volgen.
Ze zullen immers, had Jesus ooit gezegd -dat hoorden wij de vorige week-
grotere dingen doen dan Jesus zelf. Jesus is de nieuwe messiaanse koning.
De koning van een volk met actieve onderdanen
die voor Zijn programma willen kiezen.

De Paas-man Jesus is de hemel, het Koninkrijk van God binnengegaan
en de mannen in witte kleren van de Hemelvaartsmorgen
zeiden tegen de viri galilei, de galilese mannen:
Hij hoort daar thuis (jullie ook al eigenlijk)
Hij zal ook van daaruit tevoorschijn treden:
Zijn Koninkrijk zal komen in jullie dagen !

Daarom wordt aan het einde van Lucas' evangelie ook gezegd
dat zij na de Hemelvaart meegemaakt te hebben
met blijdschap naar Jeruzalem terugkeerden,
God loofden en voortdurend in de tempel verbleven.

Het gaat nu pas goed beginnen:
wacht af in blijdschap:
het zal gaan beginnen:
je zult vervuld worden van de Heilige Geest !

Van die blijde verwachting
hoorden wij vandaag spreken in de eerste lezing.

Het hele gezelschap, mannen en vrouwen, is daar bijeen.
Vol vertrouwen op de grote dingen die komen gaan.


Nederland is in een shock… hoe kon dit gebeuren?
Een moor op klaarlichte dag.
Duizenden namen afscheid, waardig in de kathedraal
hartstochtelijk daar buiten.
Veel mensen zijn ontredderd…
hoe moeten wij verder in een wereld als deze?
Ook voor ons zal het pinksteren moeten worden maar hoe?

Kunnen wij die blijde verwachting nog wel opbrengen
van de leerlingen van toen? Eensgezind samen biddend met Maria
blij wachtend op de dingen die komen gaan ?


Tot onze troost
vertelt het evangelie van vandaag ons
dat Jesus voor ons gebeden heeft.

Hij bad - en misschien is dat ook een troostende gedachte,
dat Hij dat ook nodig had -
om kracht voor zichzelf
opdat Hij zijn eigen roeping tot het einde toe te volbrengen.
Er zal veel van Hem gevraagd worden:
een trouw aan zijn opdracht tot en met de dood.

Maar het grootste gedeelte van het gebed is een bede voor Zijn volk.
Dat laatste is voor ons die ons op pinksteren aan het voorbereiden zijn troostend.

Ik vindt dat erg troostend...
te bedenken dat Hij voor ons gebeden heeft
opdat wij stand houden door alles heen.

Wij worden niet aan ons lot overgelaten, hoeven niet te zuchten en te kreunen
onder de zwaarte van onze levensopdrachten.

Er is er één die voor ons opkomt en aan ons denkt wat er ook gebeurt.
Hij bidt voor ons die op Hem willen bouwen.
Die uit durven zien naar een nieuwe toekomst, een nieuwe wereld.
Er staat iets merkwaardigs in het evangelie wat ons misschien een beetje schokt:
'niet voor de wereld bid ik U.' Wat bedoelt Jesus daarmee?

Als er staat dat Jesus NIET voor de wereld bidt
wordt een heel bijzonder soort wereld bedoeld.
De wereld die wij helaas de gewone wereld noemen.

Die gewone wereld is de wereld waar het recht van de sterkste nog altijd geldt.
De gewone wereld is de wereld waarin het gaat om macht en aanzien.

Voor die wereld bidt Jesus niet.

Als je aan het Koninkrijk van God wilt bouwen zal je moeten beseffen
dat het 'niet van DEZE wereld' is.

Het is anders, het is nieuw.
Het gaat uit van het onmogelijke dat mogelijk moet zijn.
Het gaat uit van het losmaken van situaties die verhard zijn,
het vernieuwen van dingen die verkalkt zijn.

Het gaat om nieuwe kansen voor de kanslozen,
ruimte voor de mensen voor wie geen ruimte is.
De mensen van dat Koninkrijk zien hoop als er geen hoop meer is,
zien licht waar iedereen alleen maar donker ziet.


Jesus gaf zijn leerlingen de belofte:
'Ik zal jullie niet als wezen achterlaten.'

En dat deed Hij ook niet, ze werden sterk.
En dal geldt ook voor ons nog in deze dagen van onze eeuw:
Hij laat ons niet aan ons lot over.

Hij helpt ons, Hij helpt Zijn kerk.
Hij begeleidt ons met Zijn Geest,
de Geest die zacht maakt wat onbuigzaam is,
die het kille hart koestert
en die leidt wie zelf de weg niet vond.

"Een leerling vroeg de Baalsjem;
'Hoe is het mogelijk dat iemand die aan God hangt en zich Hem nabij weet,
soms een onderbreking, een verwijdering meemaakt?'
De Baalsjem verklaarde: 'Als een vader zijn zoontje leert lopen,
zet hij het eerst dichtbij hem, opdat het niet valle
en zo loopt de jongen tussen vaders handen op vader toe.
Maar zodra hij dicht bij de vader komt, trekt die zich een beetje terug
en houdt de handen verder uit elkaar en zo maar door om het kind te leren lopen.'

We hebben een Vader die ons begeleidde en nog begeleidt,
we hebben een gids op ons levenspad
maar we zullen zelf weer moeten leren lopen
na alle onzekerheid die we hebben. AMEN.