Troost (2005)

Vroeg of laat komt vrijwel iedereen te staan bij het ziekbed van iemand aan wie het levenseinde zich aandient. Dan gaat er heel wat om in de zieke, maar ook in degenen die er machteloos omheen staan. De omstaander vraagt nog maar eens of het kussen wel goed steunt, want wil graag iets doen al valt er niets meer te verzinnen. Sommige zieken doen dan hun best, als ze het nog kunnen opbrengen, om die omstanders te troosten. "Maak je maar geen zorg over mij en als ik in die andere wereld ben aangekomen zal ik een goed woordje voor je doen, ik laat jullie niet in de steek". Dat is moedig, daar spreekt vertrouwen uit en dat geeft troost. De sprakeloosheid van de achterblijvers is er niet minder om. Wat moet je zeggen? "We willen je niet kwijt, we zullen je missen, we houden van je en dat zal altijd zo blijven". Hoe moeilijk blijkt het dan om dat blijvend houden van in te vullen. Dikwijls wordt dan gezegd: "We zullen altijd aan je blijven denken". Is dat denken een troost voor degene die vertrekt?

Als je een tunnel uitrijdt staat er dikwijls een bordje: "Denk aan uw lichten"! Nu kunt u aan uw lichten blijven denken tot u weer thuis bent, maar denken alleen was eigenlijk niet de bedoieling. Het is de bedoeling dat u ze weer uitzet. Tegen iemand zeggen: "Ik zal altijd aan je blijven denken", zal weinig troost geven als ook daar niet iets mee gedaan wordt. Veel ouders zien gebeuren dat er best nog wel eens aan hen gedacht wordt, maar ook dat het daar soms goeddeels bij blijft: weinig of niets wat zij belangrijk of waardevol vonden wordt voort gezet. Ja, ze zien dat hun naam als tweede of derde doopnaam staat aangetekend, maar de eerste naam is "Pucky" of zoiets geworden, want die traditionele familienamen staan onder druk. Gelukkig komen veel van hun typische eigenschappen weer voor de dag, ook de goede eigenschappen, in hun kinderen en kleinkinderen en dat geeft troost en meer dan dat.

Jezus van Nazareth nam volgens de evangelist Johannes heel bewust afscheid. "Ik zal bij God, de Vader een goed woordje voor jullie doen, dat Hij de Geest van waarheid zal sturen". Ik laat jullie niet in de steek, want zo blijf ik bij jullie". Dat is moedig, dat spreekt van vertrouwen en dat geeft troost. Die Geest van waarheid doorgegeven krijgen dat is ook iets heel eigens van Jezus Christus. Hij kende geen bedrog, Hij praatte niemand naar de mond, Hij praatte niet als iemand die de waarheid in pacht heeft maar die oprecht ernaar leefde.

Gods wereld van liefde, dat was zijn ideaal, waar Hij waarachtig in geloofde en waar Hij naar leefde. Zijn leerlingen wilde Hem niet missen, maar het is nogal wat als je als sprakeloze achterblijver de Geest van waarheid als troost krijgt aangereikt.

We maken wel wat anders mee. Wie nog een krant leest hoeft zich slechts te concentreren op de meest rechtse kolom. Daar staat het dagelijks netjes op een rij wat er zoal aan bedrog, geweld, harteloosheid en dat soort zaken in de regio is gebeurd. Voor elke regio heeft de krant weer andere feiten van dezelfde aard. Dat is inmiddels wereldwijd: Let op de rechtse kolom. "Denk aan uw lichten, denk aan Hem". Als dat alles is, is het niets, maar als die Geest van waarheid opnieuw in daden worden omgezet dan zijn het echte woorden van troost voor ons, maar ook voor Jezus Christus. Hij ziet dat zijn naam wordt voortgezet door iemand weliswaar met de naam "Pucky", maar met de echte bijnaam van "christen".

Onze troost voor Hem is onze standvastigheid in de geest van waarheid en zijn troost voor ons dat Hij zo midden onder ons levend blijft, bemoedigend, kracht gevend. Moge het zo zijn. Amen