OPENINGSWOORD
Broeders en zusters, welkom op deze vijfde zondag van Pasen. Wij hebben een stagiair van onze priesteropleiding op bezoek, welkom! Hij zal zichzelf strakjes aan jullie voorstellen.
In het evangelie heeft Jezus Christus de rol van de leraar. Hij leert ons bijvoorbeeld, dat er in het huis van zijn Vader ruimte is voor velen.
Als wij in de Katholieke Kerk weleens zeggen, dat wij van de protestanten wat kunnen leren, voelen sommige mensen zich in de zevende hemel: Wat geweldig, dat wij in deze tijd dit soort geluiden in een Katholieke Kerk mogen horen.
Wat mij bij vurige protestanten opvalt is dat zij gehoorzaam zijn aan de bijbel, het Woord van God. Veel protestantse geloofsgemeenschappen hebben in de regel tijdens hun viering alleen de Dienst van het Woord, geen heilige Eucharistie. Dat is dus alles waar zij zich aan kunnen vasthouden. En dat doen zij dan ook!
Als een vurige protestant met een bepaalde kwestie zit, dan zoekt hij het antwoord in de bijbel, en dan doet hij wat daar geschreven staat, het is immers het Woord van God. En daar moet je als gelovige - jawel, daar moet je - aan gehoorzamen. Je mag uiteraard zeggen, dat je iets heel moeilijk vind of dat je iets helemaal niet begrijpt en of Hij je wil helpen. Maar... Hij is de Almachtige en dus weet God alles veel en veel beter dan wij. Wij zijn maar heel kleine en gewone mensen.
De enige reactie, die ik - helaas zelden - op een preek krijg is dat het een goede, mooie preek was. Als iemand het ergens niet mee eens is, krijg ik dat meestal via via te horen. Dat is overigens een teken, dat het gemeenschapsgevoel onder ons nog heel erg zwak is.
Maar wie schetst mijn verbazing toen ik laatst - via via - hoorde, dat iemand het niet eens was met wat letterlijk in de bijbel staat!? Als ik bijvoorbeeld zeg, dat wij onze vijanden moeten liefhebben - dat staat letterlijk in de bijbel - dan kun je het als christen niet maken om te zeggen, dat je het daar niet mee eens bent! Als Jezus Christus zegt, dat wij God boven alles en iedereen moeten liefhebben - en dat God dus in ons leven altijd nummer één wil zijn, nog voor onze familie en vrienden, zo verwoordde ik dat laatst - dan kun je het als christen niet maken om te zeggen dat je het daar niet mee eens bent!
Jezus Christus is in de wereld gekomen - dat staat ook in de bijbel - om gehoorzaam te zijn! Er staat geschreven, dat Hij in de school van het lijden gehoorzaamheid heeft geleerd. Als Jezus Christus, als Zoon van God, al gehoorzaam moest zijn, hoeveel te meer geldt dit dan voor ons. Zonder gehoorzaamheid en nederigheid kunnen wij geen kinderen van de hemelse Vader zijn. Als wij niet als kinderen willen zijn, kan God veel minder goed voor ons zorgen.
Vragen wij vergeving voor ons gebrek aan gehoorzaamheid en nederigheid en beloven wij beterschap. Dan zal de liefde van God ons omspoelen als een brede rivier.
OPENINGSGEBED
Laat ons bidden. Heer onze God, zie genadig neer op uw gemeenschap, die in Naam van Jezus hier verzameld is. Wij bidden, dat uw heilige Geest ons leert en in herinnering brengt al wat uw Zoon ons geleerd heeft. Dan zullen wij zijn gebod volbrengen, en voor elkaar liefde en vreugde zijn. Door ... . Amen.
KINDERWOORDDIENST
PREEK
Beste medegelovigen, de apostelen zeggen tegen Jezus, dat zij niet weten waar Hij heen gaat, dat zij de weg niet kennen, en dat zij de hemelse Vader niet kennen. Soms lijkt het erop, dat de apostelen niet tot begrip in staat zijn. Maar hun reactie kan ook gewoon een blijk van nederigheid zijn.
Zij hadden immers drie jaar lang met Jezus Christus rondgetrokken door Israël. Zij hadden Hem in het openbaar horen preken en ook hadden zij vaker persoonlijk uitleg van Hem gekregen. Zij hadden soms ook zelf wonderen gedaan in de Naam van Jezus Christus. Het is duidelijk, dat zij een door Jezus zelf kleine uitgekozen groep zijn. Dan weet je er toch het nodige van. En toch moesten zij erkennen, dat zij niet alles begrepen, niet alles wisten. Maar wat wij de apostelen nooit hebben horen zeggen, ook niet na een stevige correctie door Jezus, is dat zij het er niet mee eens waren. Een echte jood, evenmin een echte protestant - dat dat zou dus ook moeten gelden voor een echte katholiek - zou het niet wagen om te zeggen, dat hij het met God en zijn Woord niet eens is.
Toch leek Jezus Christus een beetje geïrriteerd vanwege hun traagheid van geloof, maar hun nederigheid en hun verlangen om te leren, spoorde Hem weer aan. Zij hadden immers ook kunnen doen alsof zij Hem begrepen. Zij hadden kunnen doen alsof zij klaar waren om de verantwoordelijkheid, die Jezus hen wilde geven, op zich te nemen. Maar daarvoor namen zij het evangelie te serieus en vonden zij de liefde en het leven van Jezus te waardevol. Zij konden en wilden er geen spelletje van maken. Zij wilden alles goed begrijpen, zodat zij alles konden ontvangen wat Hij had beloofd en het weer konden doorgeven aan anderen.
Denken wij, dat Jezus Christus het fijn zou vinden als wij tegenover Hem - en ook tegenover elkaar - onze zwakheid zouden toegeven!? Kunnen wij geloven, dat Hij glimlacht als wij Hem zeggen, dat wij niet alles weten!? Hij wil, dat wij allemaal als kleine kinderen bij Hem komen met een open hart en vol vertrouwen. Dat is iets, dat wij nooit mogen verliezen. Jezus heeft ook gezegd dat als wij ons niet als kleine kinderen opstellen, bescheiden, vol vertrouwen, dat wij dan niet eens in het Koninkrijk der Hemelen komen. Als wij ons als kinderen opstellen, kunnen wij altijd weer leren en nieuwe ervaringen opdoen. En... Jezus Christus staat altijd klaar - Hij verlangt er zelfs naar! - om ons onder zijn hoede te nemen en om ons te blijven onderrichten.
Laten wij dus strakjes tot zijn altaar naderen met de nederigheid en de openheid van de apostelen. Luisteren wij aandachtig naar zijn Woord en ontmoetten wij Hem vol verlangen in de heilige communie. Wij kunnen nooit te vol zijn van Jezus Christus.
ROEPINGSVERHAAL DOOR PRIESTERSTUDENT PETER PIETS
Als eerste wil ik u zeggen dat ik u bedanken wil voor de mogelijkheid om u mijn verhaal te mogen vertellen in deze kerk in Velsen-Noord.
Ik ben Peter Piets en 3e-jaars seminarist voor het Bisdom Haarlem. Ik kom uit Noord-Holland, van het dorp Oostzaan, tegen Amsterdam-Noord aan. Dus niet eens zo ver uit de buurt. Grootste verschil tussen hier en Oostzaan is misschien wel dat het hier vanaf het begin van het ontstaan van jullie woonplaats erg stedelijk en industrieel is geweest en dat de inwoners van overal vandaan komen. Oostzaan is altijd al een groen dorp geweest en ook gebleven en was een der eerste dorpen eind 16e eeuw dat overging in de Reformatie. Alles en iedereen was er dus protestant. Tegenwoordig zijn er helaas nog maar weinigen die iets met hun geloof doen, zo ook mijn familie. In dit geseculariseerde protestante milieu groeide ik op. Van jongsaf aan was ik geinteresseerd in God en de Kerk. Waarom precies kan ik eigenlijk niet eens benoemen. Achteraf besef ik dat het zo was, maar waarom kan ik niet verklaren. Tenzij God toen reeds met mij aan het werk was, zoals Hij met een ieder van ons steeds bezig is.
Zo rond mijn 20e zat ik bij de jongerenafdeling van de Hervormde Kerk en las veel over het geloof. Ondanks de inzet voor wat nu de PKN is, de Protestante Kerk van Nederland, bleef ik toch altijd bezig met het Katholieke geloof en de Katholieke Kerk. Deze trok mij veel meer aan en ik bezocht regelmatig kloosters in binnen- en buitenland om eens onder te duiken in de liturgie en er de vrijheid te ervaren om mij directer met God verbonden te voelen in zo'n omgeving. Ik ervoer er echter ook de confrontatie met het feit dat je door alles met je verstand te willen verklaren en te begrijpen je niet veel groeit in geloof. Je blijft dan hangen in kennis opdoen en tussen je oren zitten met God en Zijn mysterie van Openbaring.
Verder is er een groot verschil tussen het ingetogen kloosterleven en mijn extraverte karakter. Gelukkig verleende de Heer mij de Genade om uiteindelijk in te zien dat ik Hem juist kon ervaren in mij gewoon open te durven stellen voor Hem en op Hem vertrouwen dat Hij er gewoon altijd is voor je. Ik hoefde Hem niet meer overal te zoeken, Hij was er al die tijd al en nog wel heel dichtbij! Geloof is niet een kwestie van het verstand, maar van het hart! Toen ik dit besefte werd er pas echt een extra dimensie aan mijn leven toegevoegd. Allerlei vragen die mij vroeger eerder van God en Zijn liefde afhielden i.p.v. dichterbij Hem brengen, deden er ineens niet meer toe. Het gaat er niet om wat ik wil met Hem, maar wat Hij wil met mij! Geef je aan Hem over en Hij laat zich aan je zien!
Als de liefde voor Hem in je hart zit, ervaar je de liefde die van Hem terugkomt als een zegen. Ook durf je je dan toe te vertrouwen aan de leer van de Apostelen zoals die doorgegeven is in 2000 jaar Katholieke Kerk.
Je ondergaat de heilzame werking van de sacramenten, zoals de biecht en de heilige eucharistieviering. Iets wat ik nooit voor mogelijk had gehouden in mijn protestantse en zoekende jaren, kwam door de heilige Geest zomaar op mij toe! Natuurlijk is het genade van God die dit mogelijk maakt voor iedereen. Wel moeten wij onszelf zo naar God toedraaien dat wij zoveel mogelijk wind van Zijn heilige Geest op kunnen vangen.
Ook een seminarist is verre van volmaakt, wij zijn geen heiligen.
Wel proberen wij de gehele dag ons aan God te onderwerpen in alles wat wij doen EN laten om God in ons te laten groter worden, zodat ons eigen Ik met alle bijbehorende egoisme kleiner mag worden. Overtuigdheid van Zijn bestaan en werkzaamheid in je leven ervaar je dus pas als je je gevoel durft toe te laten in je geloof.
Zo groeit men in liefde tot God onze Vader en ook tot de medemens.
Je hoeft niet overal begrip voor te hebben, maar je dient er wel te zijn voor iedereen. Deze betrokkenheid op anderen betekende voor mij dat ik dit mooie geschenk niet alleen voor mijzelf wilde houden. Iedereen moet van God horen.
Ook u bent ontvankelijk voor God en Zijn Geest. U zit immers trouw regelmatig in Zijn kerk! God is ook met u onderweg! Vergeet dat nooit, bij alles wat u ook doet. Hij is met u en is vergevingsgezind. Als je al eens een misstap begaan zou, is er Zijn vergevende liefde.
Voor mij is het ultieme navolgen van God het leven en beleven van de sacramenten. Iets wat de protestanten helaas overboord hebben gezet.
Als het de Heer belieft, zal ik eens een priester zijn en andere mensen mogen laten delen in Zijn heerlijkheid.
Ook al ben ik nu al 40 jaar, door Gods genade ben ik toegelaten op het seminarie alwaar ik woon en studeer tezamen met zo'n 45 andere enthousiaste jongemannen.
Achterin de kerk liggen exemplaren van de gebedskrant van het seminarie, waarin u kunt lezen over het seminarieleven en de mensen die ermee verbonden zijn, zoals bijvoorbeeld oud-studenten.
Mag ik afsluiten met u te vragen om te bidden voor ons seminarie en haar studenten, u nogmaals te bedanken voor uw luisterend oor en u Gods zegen toe te wensen voor uzelf en uw dierbaren.
SLOTWOORD
Broeders en zusters, als ik zeg dat wij - bij voldoende belangstelling - op bedevaart gaan naar pater Karel Houben, dan mag iemand best zeggen, dat hij het er niet mee eens is en dat hij vindt, dat we beter ergens anders naartoe kunnen gaan of dat wij het beter op een andere datum kunnen doen. Dat zijn zaken waarover wij kunnen discussiëren, met elkaar. Maar het getuigt niet van nederigheid als wij met God in discussie gaan. Nogmaals, wij mogen gerust zeggen, dat wij iets heel moeilijk vinden. Maar... God heeft altijd gelijk! God weet het altijd beter!
Wij hoorden in de tweede lezing, dat Jezus Christus de hoeksteen is voor de mensen, die Hem gehoorzamen, op Hem vertrouwen. Maar voor de mensen, die niet gehoorzamen, die zelf geheel of gedeeltelijk invulling geven aan het geloof, is Christus de steen waaraan zij zich zullen stoten. Als wij ons niet bescheiden opstellen, dan zal Jezus Christus dat wèl doen en zich bescheiden terugtrekken met alle gevolgen van dien. Dan krijgen wij op het einde van ons leven de rekening gepresenteerd. Dan zal Hij ons vragen waarom wij dachten het beter te weten dan Hij.
Laten wij daar de komende week eens over nadenken. Waar ben ik een beetje eigenwijs? Waar moet ik volgzamer worden? Geven wij God meer ruimte. Nu wij eenmaal vrijwillig voor hem hebben gekozen, zijn wij daartoe verplicht. Volgen wij Hem. Dan kan Hij ook beter voor ons zorgen.