# 4e zondag in de paastijd A

- Auteur: kerkinherent
- Datum: 1 januari 2000
- Liturgie: A-cyclus · Paastijd · 4e zondag van Pasen · wit
- Bron: https://preken.be/a/paastijd/4/4e-zondag-in-de-paastijd-a/


Deze zondag heet de zondag van de goede Herder, van de herder die
vecht voor zijn schapen, vecht tot ter dood, omdat het de zijne zijn:
vecht omdat hij geen huurling is. De huurling verhuurt zich aan een
ander als de schapen van zijn baas gestolen worden. De baas is met
zijn kudde alles kwijt. De eigenaar is doorgaans de beste herder.

Jezus stelt zich als de beste herder voor. Van Hem kan niemand
iets stelen van wat de Vader Hem gegeven heeft. Hij geeft zijn leven
voor de kudde.

Toch wekt het verwondering dat deze zondag zo heet. Jezus zegt wat
verder dat Hij de goede Herder is. Hier zegt Hij eigenlijk tot twee
keer toe dat Hij de poort is van de schaapskooi. Beter zou deze
zondag heten de zondag van de poort ten leven.

Jezus is de herder én de poort, Hij is de omheining en het
weideland, Hij is de bescherming voor de nacht en Hij is het voedsel
voor de dag. Hij is alles voor de schapen en wanneer Hij het beeld
van de herder gebruikt om te zeggen wie Hij Is, kan het niet anders
dan dat alles wat leeft in de wereld van de herder en de kudde, van
Hem en van ons spreekt, ook de poort.

Met Pasen is het ons gegeven alle beelden en gelijkenissen te
begrijpen waarin Jezus over zichzelf spreekt. Hoe toegankelijk wordt
de bron van levend water, hoe klein wordt het brood voor ons
gebroken, wat een vertrouwen wordt in ons gewekt als de Herder ons
zelf op de schouders neemt, wat een inzicht wordt geschonken als het
Woord ons in parabels wordt stukgebrokkeld, als Hij die kan zeggen:
Ik ben, ook zegt: Ik ben het brood, het licht, het water, de weg, de
waarheid en het leven. Hoe is het Woord vlees van ons vlees geworden!
Hoe is Jezus alles voor allen geworden!

Wat betekent het dat Jezus de poort is? Er speelt van alles in dat
beeld. Jezus is de poort waardoor wij binnengaan om bescherming te
vinden en buitengaan om voedsel te vinden. Zoals Jahwe, de God van
Israël, zijn volk wegleidde uit Egypte en binnenleidde in het
beloofde land, zo leidt Jezus ons in en uit.

Hij slaapt in de poort als de kudde rust, zoals een herder uit het
Oosten, en alleen als Hij opstaat, maakt de wachter de poort open. Je
kunt niet aan Hem voorbij. Wil je binnendringen in de schaapskooi,
dan val je over Hem als Hij zou slapen en botst je op een geduchte
vijand, als Hij met zijn kudde bezig is.

Zijn Vader heeft Hem de schapen toevertrouwd. Hij bevindt zich
tussen huurlingen die zich vetmesten aan de kudde: de leiders van
Israël die de Herder niet zien, die Hem niet herkennen als Hij daar
is en die Hem niet erkennen als Hij klaar is: meer nog dan aan
huurlingen doen ze aan de wolven denken, die alleen maar komen "om
te stelen, te slachten en te vernietigen”.

Ze struikelen over Jezus in de poort, die wakker schiet van woede
en ze uit de schaapskooi ranselt, zoals Hij sjacheraars wegslaat uit
de tempel: de leiders van de tempel zijn van hetzelfde ras.

Jezus is de poort van de nieuwe tempel, Hij is de nieuwe tempel
zelf, waar allen in en uit gaan om God te aanbidden. Wee hem die over
Hem struikelt in de poort als hij niet om te bidden naar de tempel
komt.

Zalig hij die zoekt waar God woont. Als hij in de poort treedt die
Jezus is, zal hij in diens stem de stem van God erkennen. Jezus zal
hem leiden tot in het allerheiligste, tot in het binnenste van de
tempel, tot in de veiligste warmte van de kudde. Hij zal treuren om
de afbraak van het Godshuis, maar niet zweren bij een stenen
nieuwbouw. Hij zal "aanbidden in geest en waarheid". Hij
zal zich laten voegen als een levende steen "in de bouw van de
geestelijke tempel”…

