4de zondag van Pasen (2008)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 194 niet laden

OPENINGSWOORD

Broeders en zusters, welkom op deze vierde zondag van Pasen. Wij blijven Pasen vieren. Dat iemand uit de dood is opgestaan is een zo ongehoorde en ongekende gebeurtenis, dat wij er veel tijd voor nodig hebben om die waarheid ook maar een beetje tot ons door te kunnen laten dringen.

De bekende lutherse predikant en theoloog, Dietrich Bonhoeffer, heeft ooit geschreven dat het donker op zichzelf eigenlijk helemaal niets is. Het bestaat alleen maar daarin dat het licht er niet is, het wordt vernietigd door een straal van de zon. En, zo zegt hij, de zon komt, komt vast en zeker, en daarmee de opstanding der natuur. In de dood van de natuur liggen al de kiemen van het leven. De dood is eigenlijk helemaal niet de dood, zo zegt hij, maar een fase van het leven, dat als kiemen in de schijnbaar verstarde lichamen voortbestaat. Het leven en het licht moeten overwinnen, en dood en duisternis zijn alleen maar verschijningsvormen daarvan.

Beste medegelovigen, wij zijn hier samengekomen om een straaltje op te vangen van de goddelijke zon, die Jezus Christus is, om de kiem van het goddelijke leven, die wij in ons doopsel reeds hebben ontvangen, te laten uitgroeien. Daar hebben wijzelf voordeel van en wij mogen - ja, wij moeten - dit goddelijke licht en leven doorgeven aan alle mensen, die God ons op onze levensweg laat ontmoeten.

Laten wij eerst ontvangen om vervolgens weer te kunnen geven.

OPENINGSGEBED

Laat ons bidden. Goede God, groot is de liefde die Gij ons betoont in het lijden en de kruisdood van Christus. Gij hebt Hem uit de doden doen opstaan en Hem tot hoeksteen gemaakt van ons geloof. Geef ons de moed geduldig ons lijden te dragen en in zijn voetstappen te treden. Vervul ons van vreugde en van de heilige Geest, vandaag en alle dagen van ons leven, tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

KINDERWOORDDIENST

PREEK

Broeders en zusters, uit de lezingen van vandaag blijkt duidelijk, dat God heel erg veel van ons houdt. Hij laat Jezus Christus onze Herder zijn. Hij wil ons helpen in het dagelijkse leven. Hij wil ons onze zonden vergeven, zodat wij uiteindelijk met alle mensen van goede wil voor eeuwig gelukkig kunnen worden in het Koninkrijk der Hemelen.

Maar de liefde moet wel van twee kanten komen. God verwacht van ons, dat wij zijn Zoon in zijn grenzeloze liefde proberen na te volgen. Het is de bedoeling, iedere dag opnieuw, dat wij God gehoorzamen en eren en klaarstaan voor onze medemensen in nood, ver weg en dichtbij. Zoals God er is voor iedereen, zo moeten ook wij proberen er voor zoveel mogelijk mensen te zijn. Liefst niet met tegenzin, maar van harte, zoals ook Jezus Christus zich met heel zijn lichaam, met hart en ziel, heeft gegeven. Wij moeten proberen ook herders te zijn voor elkaar.

Nu is de vraag of wij en andere mensen zo met elkaar omgaan!? Goed omgaan met vrienden is meestal niet zo moeilijk. Maar hoe gaan wij om met mensen, die wij niet zo mogen of die ons niet mogen? Hoe gaan wij bijvoorbeeld om met radicale moslims? Moeten wij ook voor hen liefdevolle herders zijn!?

De publicatie van de film Fitna zit ons nog vers in het geheugen. Ikzelf ben het helemaal niet eens met de aanpak van Geert Wilders, maar er valt niet te ontkennen, dat hij inspeelt op de gevoelens van veel mensen. Er zijn mensen, die echt bang zijn voor de toekomst. En misschien wel terecht!? Gaan moslims in Nederland ooit een overheersende rol spelen? En zo ja, wat staat ons dan allemaal te wachten?

Jullie zullen begrijpen, dat ikzelf niet echt een voorstander ben van de islam. Anders was ik wel imam geworden en niet pastoor. De islam leert bepaalde zaken waar je als christen - en eigenlijk ook als gewoon mens - niet achter kunt staan.

In de soera 5, 72-73 staat duidelijk dat wij die Jezus Christus als Zoon van God erkennen ongelovigen zijn. En dat ons een smartelijke straf wacht. En in soera 2:191 staat dat ongelovigen gedood moeten worden, evenals in soera 4:89+91.

Als wij, westerlingen, films als Fitna produceren, cartoons maken waardoor andere mensen zich gekwetst voelen, dan gooien wij olie op het vuur. Je kunt je dan wel beroepen op je vrijheid van meningsuiting, maar als je jezelf daarmee een hoop kommer en kwel bezorgt, dan kun je je afvragen wat belangrijker is: vrijheid van meningsuiting en in de toekomst misschien een oorlog, of een beetje minder vrijheid van meningsuiting en in de toekomst misschien geen oorlog. Je kunt dan wel zeggen dat veel moslims een kort lontje hebben en dat ze maar moeten leren om zich niet zo gauw beledigd te voelen, dat kan wel waar zijn, maar zover zijn veel mensen nog niet.

Wat een echte herder doet is de mensen ophalen op de plaats waar ze op dit moment staan. Als mensen nog niet hebben geleerd om goed om te gaan met choquerende uitspraken van anderen, moet je daar rekening mee houden door heel voorzichtig met hen om te gaan. Je moet hen als het ware met fluwelen handschoenen aanpakken. Iemand, die nog niet een gewicht van 75 kilo kan tillen, moet je niet al een gewicht van 100 kilo in handen geven. Dat moet je langzaam aan opbouwen. De grote apostel Paulus zegt op een gegeven moment tegen een groep christenen, dat zij in het begin nog zo zwak waren, dat hij hen als het ware melk moest geven in plaats van vast voedsel. Weer op een andere plaats zegt - ik meen ook - Paulus, dat wij het kwade moeten overwinnen door het goede te doen. Wij moeten als het ware vurige kolen op iemands hoofd stapelen. Iemand, die het kwade doet, moet de vurige kolen van onze liefde op zijn hoofd, in zijn leven, voelen. Dan is er kans dat hij tot inzicht komt.

Wanneer de apostel Petrus in de eerste lezing van vandaag zijn toespraak heeft beëindigd vragen de mensen hem wat zij moeten doen. Petrus wijst hen dan de goede weg, de weg van Jezus Christus. Dat is de weg van de liefde. De enige weg die leidt naar het Koninkrijk der Hemelen, maar ook de enige weg die kan leiden tot meer vrede in onze wereld.

In de tweede lezing van vandaag was de apostel Petrus ook al aan het woord. Daar verklaarde hij, dat wij andere mensen geduldig moeten verdragen. Hij wees op Jezus Christus, die - als Hij uitgescholden werd - nooit terugschold.

In de evangelielezing wordt gesproken over de echte herder en over de vreemdeling. De schapen zullen de vreemdeling niet volgen, omdat zij zijn stem niet kennen. Als wij moslims of andere mensen beledigen, omdat zij dingen doen, die niet goed zijn, zullen wij voor hen zijn als die vreemde herders. Zij zullen ons niet willen kennen en ons niet willen volgen.

Broeders en zusters, op de website van onze parochie staat vlak onder de foto een verwijzing naar een artikel van 16 christenen, die zich grote zorgen maken over de toenemende invloed van de islam in Europa. Die verwijzing staat boven een artikel dat spreekt over kiezen voor moslims als partners voor vrede. Het lijkt tegenstrijdig. Maar het gaat erom dat wij enerzijds de problemen erkennen en anderzijds er op een verstandige en vooral liefdevolle manier mee leren omgaan. Want radicale moslims en alle andere mensen die problemen veroorzaken kunnen wij alleen maar voor ons winnen door de liefde.

Op onze website staat ook een artikel waarin wordt vermeld dat alleen al in Frankrijk jaarlijks zich 150 moslims tot het katholicisme bekeren. Maar in Frankrijk bekeren zich in zo'n zelfde jaar 3.600 mensen tot de islam. Misschien dat die getallen worden omgedraaid als wij wat liefdevoller met mensen omgaan.

Volgen wij Jezus Christus, onze Goede Herder. En zijn wij ook zelf herder voor anderen. Proberen wij met zachte hand mensen te winnen voor de liefde en de vrede.