Herder zijn

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Dankzij de psychologie kunnen veel mensen met grote angst of mensen die leven in een vreselijke depressie, God-zij-dank genezen. Heel dikwijls ligt de oorzaak in hun jeugd. Zo was er iemand die ontzettend agressief was. Bij het minste of geringste voelde hij zich bedreigd. Met als gevolg: op zijn kantoor permanent narigheid en thuis de ene ruzie na de andere. Twee kinderen waren al uit huis weggetrokken. Ze konden niets zeggen of vader schoot uit zijn slof. En alleen vader had gelijk. En hij duldde geen tegenspraak. Tegelijkertijd leed deze man onder de hele situatie. Meer dan eens is hij in zijn auto gestapt om zomaar doelloos rond te rijden in de hoop dat hij een ongeluk zou krijgen en in het ziekenhuis terecht zou komen. Dan zouden zijn kinderen hem komen opzoeken en medelijden met hem hebben. Maar dat ongeluk kwam niet.

Wat was er met deze man aan de hand: die bruut, die hunkerde naar medelijden? Hij was toen hij nog geen jaar oud was terecht gekomen bij een oom en een tante. Zijn vader en moeder vochten elkaar het huis uit. Oom en tante namen hem toen in huis. Maar ja, een tante is je moeder niet, hoe goed ze het ook bedoelde. Ze knuffelde niet met hem, zoals een moeder zou doen. Tante had het eigenlijk al druk genoeg met haar eigen gezin. Als ze hem eten gaf en het duurde te lang, dan werd ze ongeduldig. En zonder het te weten of te willen maakte ze onderscheid tussen hem en haar eigen kinderen. En toen hij wat ouder werd en wel eens ruzie maakte zei oom: je kunt wel zien uit wat voor nest hij eigenlijk komt. Zo werd de omgeving voor dit kind vijandig. En nu hij zelf vader was, had hij nog steeds het idee dat iedereen hem bedreigde. Daarom was hij zo’n agressieve bruut, die intens hunkerde naar medelijden en daarom hoopte op een ongeluk.

Intussen kun je op je vingers uittellen dat zijn kinderen over vijftien jaar aan hetzelfde zullen lijden. En dan zal er weer een psychiater moeten komen om ze te genezen van wat men noemt: de frustratieneurose. Maar dan hebben die kinderen al weer kinderen die wellicht te weinig geliefkoosd zijn en veel warmte en veiligheid en geborgenheid tekort zijn gekomen.

Het wordt hoog tijd om het evangelie van vandaag serieus te nemen. Want wat staat daar nu anders dan: Ik, Jezus van Nazaret, wil dat alle mensen zich veilig voelen. En bij Hem kun je je veilig voelen, omdat Hij ons allen kent bij onze naam.

Hij kent zijn schapen. Hij kent ze, hij herkent ze, hij erkent ze. Daarom luisteren ze naar zijn stem. Ze weten dat Hij ze eeuwig leven wil geven en dat Hij ze niet weg laat roven. Hij weet dat ze uit de verdrukking komen. Hij wil niet dat ze nog langer honger en dorst lijden. Hij wil niet dat ze verdwalen in een woestijn. Hij wil niet dat ze verdriet hebben. Hij zal hun de tranen uit hun ogen wissen.

Eigenlijk staat er in dit evangelie: laat de mensen zich bij jou net zo veilig voelen als bij Mij. Zorg toch dat ze geen liefde tekort komen. Dat staat er toch? Als wij dit niet in het evangelie lezen, dan heeft het toch geen zin dat er een verhaal verteld wordt van een goede herder, bij wie de mensen zich 2000 jaar veilig voelden. Het evangelie is geen geschiedenisboek, maar een boek dat moet geschieden…