Al degenen die in hun dagelijks leven iets anders doen dan datgene waar ze ook begaafdheden voor hebben zouden dus hun roeping hebben gemist.
Maar is dat zo? Is het niet eerder zo dat je ergens inrolt en je maakt er het beste van. Aan jonge mensen die een kind krijgen, wordt toch niet gevraagd of ze zich geroepen voelen voor de taak die hun wacht. Het gaat velen best goed af zonder dat ze pedagoog of psycholoog zijn geworden. Ze rollen er in en maken er het beste van. Jongelui die een opleiding kiezen, zijn zich vaak nauwelijks bewust van hun eigen talenten. Ze twijfelen en kiezen, soms meerdere keren achter elkaar. En met een beetje geluk hebben ze een baan. Zelden krijgen ze de baan die ze het liefste zouden willen. Het kan zijn dat ze er niet meer in zien dan het verdienen van de kost, maar het kan ook zijn dat de er in groeien en er met hart en ziel achter gaan staan. Dan kun je spreken van een roeping.
Albert Schweitzer was een wereldberoemde organist en evenzeer bekend als predikant, maar pas later bouwde hij een ziekenhuis midden in Afrika. Hij had niet zijn roeping gemist, hij had ze pas op het laatst gevonden. In dat ziekenhuis kon hij zichzelf totaal geven aan het genezen van zieke mensen. Daar had hij uiteindelijk zijn hart aan verloren.
Volgens de evangelisten voelde Jezus van Nazareth zich erg aangetrokken door het beroep van schaapherder. Dat zat er echter niet in want Jozef was timmerman. Maar als hij wat ouder is geworden en het woord krijgt in de synagoge blijkt dat hij een hoogbegaafde leraar is. Hij geeft zich aan die taak als rabbi met de beste krachten die in hem zijn met een ongekende overgave. Zijn roeping bleek op een ander vlak te liggen dan zijn beroep.
Maandag begint in Rome het conclaaf van kardinalen die gaan proberen de best mogelijke nieuwe paus te vinden. Het woord paus komt van "pappa", een koosnaam voor "vader". Maar er wordt nog heel wat meer van hem verwacht dan alleen een lieve vader te zijn. Wie het ook wordt, hij zal er in moeten groeien om zich met hart er ziel er aan te kunnen geven zodat die geroepene het tot een roeping gaat maken.
Op deze roepingenzondag mogen onze gedachten ook uitgaan naar heel veel mensen die weliswaar een nuttig beroep uitoefenen, maar die daar bovenuit groeien en een taak zien en ter hand nemen die ze met hart en ziel gaan vervullen.
Ik moet u bekennen dat ik zelf wel pastoor ben geworden, maar niet omdat ik in deze een natuurtalent ben. Het kwam op mijn levensweg en als ik al een spijker in een plak sla zeg dan niet: "Je hebt je roeping gemist ", want ik heb me ondanks alle beperkingen er toch maar met hart en ziel op geworpen en geprobeerd er het beste van te maken, het toch als een roeping ervaren. Zo gaat het ook bij de velen die voor de parochiegemeenschap, voor zieken of bejaarden enzovoorts zich inzetten met hart en ziel. Soms wat aarzelend begonnen, maar erin gegroeid met hart en ziel en ze hebben hun roeping niet gemist, maar gevonden.
Aan die levensinvulling, die roeping van Jezus Christus kunnen we tot op de dag van vandaag een voorbeeld nemen. Daarvoor hoeven we geen ziekenhuis te bouwen of leraar te worden, maar wel de taak die we op ons levenspad vinden oppakken en er het beste van maken..