3e zondag van Pasen A (2008)

Beste Dorpsgenoten,
We zullen weten dat de Christus aan het kruis gestorven is, uit het graf is opgestaan, aan zijn leerlingen is verschenen en ten slotte naar de hemel is teruggekeerd! Zeven weken lang is dit het thema.
De vorige week waren het de wonden in zijn handen en in zijn zijde waarmee Christus zich identificeerde en vandaag hebben we gehoord dat hij herkend werd aan het breken van het brood. Ook hebben we de vorige week de tekst gehoord : "Zalig zij die niet gezien en toch geloofd hebben." En elke zondag, de Dag des Heren, vieren wij het breken van het brood, maar zonder dat we de verrezen Heer daar nog in herkennen.
Ik vraag mij af of wij niet zulke totaal andere mensen geworden zijn dat wij toch nog zouden kunnen geloven, ook al hebben we niet gezien, en of dat wij de Heer op zondag nog zouden kunnen herkennen aan het breken van het brood, dat is de H. Communie.
Op die vraag ben ik vooral gekomen toen ik de evangelietekst nog eens goed bekeek. We lezen daar van twee mannen die samen op weg waren en nog al intensief met elkaar aan de praat waren, "van gedachten wisselden" staat er.
Welke vreemde zou zich in onze dagen zomaar bij die twee druk pratende heren durven aan te sluiten? Of welke twee mensen in diep gesprek zouden het accepteren dat een wildvreemde hen zou vragen waar ze het over hebben, zonder zich te excuseren of zich voor te stellen? In zulke omstandigheden zouden er klappen kunnen vallen!
Daarom niet getreurd! Ik ben er van overtuigd dat er ook in onze dagen nog manieren bestaan om "de Heer te herkennen" als ik die gewijde uitdrukking mag gebruiken. We hoeven niet, naar het evangelieverhaal van vandaag, vreemden die in een gesprek gewikkeld zijn, in de rede te vallen. Nu zeg ik misschien te veel!
Luistert u maar: Een echtpaar van Marokkaanse afkomst zag dat jongeren in hun buurt ontspoorden en richtte daarom een ruimte voor hen in waar ze kunnen internetten en computerspellen spelen.
Een homoseksuele leraar werd lastig gevallen door allochtone jongeren en tegenwoordig praat hij met diezelfde jongens in buurthuizen over seksualiteit. Twee berichten uit de krant.
Dit echtpaar, deze leraar, hebben het wèl aangedurfd een gesprek aan te gaan. Weest aandachtig en dan zult u meer van dit soort moderne evangelie- verhalen op het spoor komen, die gaan over solidariteit, de nieuwe naam voor Gods aanwezigheid.
Lijken ze niet op het verhaal van de Emmaüsgangers die door een vreemde werden aangesproken? Die mensen zijn wel niet thuis gekomen met het bericht dat ze de Heer herkend hebben aan het breken van het brood. Wel zullen ze gevoeld hebben dat ze een beetje bij elkaar horen. Daar is het Jezus van Nazareth nog altijd om te doen: "mensen die langs elkaar heen leven, met elkaar in contact brengen." Daar zal een nieuw NCRV programma over gaan dat in september begint.
Het verhaal van de Emmaüsgangers is een prachtig verhaal dat heel actueel kan worden na alles wat we de afgelopen week gezien en gehoord hebben. Eindelijk weer eens met elkaar praten, elkaar in de ogen kijken en blij thuiskomen.
Het kan. Doet u mee?