Verwarring (2008)

Wie nog nooit een moment van verwarring heeft doorstaan kan zichzelf zalig prijzen. Wat er niet was kan nog komen. Stel u dan maar eens voor dat u met een fietsclub een toertje maakt over prachtige binnenwegen, maar na een paar uurtjes blijkt de wegenkaart zoek en geen routepaaltje te bekennen. Links of rechts of toch rechtdoor. . .Of het stadion zit vol, de aftrap is gedaan, maar ineens is de scheidsrechter zoek. Kijk dan maar eens naar de verwarring op de tribunes om nog maar niet te spreken over het speelveld. Wie nog nooit zoiets heeft meegemaakt zal nog wel eens beleven dat in de late avond plotseling de elektriciteitsvoorziening uitvalt . Soms is de verwarring van korte duur, maar als de politieke partijen elk afzonderlijk een andere kant opsturen als het gaat over maatschappelijk beleid, over de ziekenzorg, het openbaar vervoer, waarde en normen enzovoorts, dan kan de verwarring lang duren en blijft de vraag liggen: Hoe nu verder? Met geloof en godsdienst zitten velen in zo'n situatie. Weet iemand nog hoe ze dat vroeger oplosten; de stand van de zon of zo voor de fietsers. Hoe deden ze dat toen er nog geen scheidsrechters waren en in de die miljoenen jaren zonder elektriciteit. Het leven gaat door ook zonder politiek, maar het is behelpen en zo is het ook als het over geloofscrisis gaat.
De evangelies van na Pasen geven een verzameling van verhalen over verwarring onder de eerste leerlingen. De vrouwen bij het graf raken verward als ze daar niet vinden wie en wat ze er dachten te vinden. De apostelen raken verward als ze hun belevenissen vernemen. De apostel Thomas raakt verward als hij de verhalen van de anderen hoort over Jezus die hij persoonlijk aan het kruis heeft gezien en die vertellen dat Hij temidden van hen aanwezig was. Vandaag lezen we van twee leerlingen die het voor gezien hielden in Jeruzalem en hun verwarring uitspreken tegen een vreemdeling die met hen meeloopt naar  het dorpje Emmaüs. Ze leggen het uit: hun levensroute is weg, de leiding is zoek, ze zitten in het donker, het leven gaat wel door, maar het is nog minder dan behelpen.
Wat die vreemdeling in het verhaal van vandaag voorlegt om tot een oplossing te komen is zo vanzelfsprekend dat het verrassend is. Hij zegt: Kijk nu eens naar het verleden. Dat is bekend uit de geschreven Wet en Profeten. Daar wordt de richting naar het heden heel geleidelijk al aangegeven. Godsgeloof was er wel, maar dat werd van heel primitief toch stilaan steeds beter uitgezuiverd. Als je zo in verwarring bent grijp dan terug op de boodschap die is vastgelegd. Dat is voor ons dus de inhoud van het Oude en vooral Nieuwe Testament. Die twee leerlingen gaan met hun gezel aan tafel en herkennen het gebaar van jezelf breken en delen, zoals ze het hebben meegemaakt vlak voor Jezus' dood. Ze herkennen die samenvatting van alles wat ze van Jezus gehoord en gezien hadden, ze herkennen Hemzelf. De routebeschrijving is er nog, de leider, zij het niet meteen herkenbaar ook, de inspiratie dus ook. Dan rennen ze terug naar de groep en worden bevestigd en bevestigen dat de verwarring voorbij is.
Wat ons hiermee wordt voorgehouden is alweer heel eenvoudig. Wij verzamelen ons toch regelmatig hier rond die Blijde Boodschap zoals uit de H.Schrift gelezen en uitgelegd. Wij kunnen door ons samenzijn hier toch elkaar bevestigen en bevestigd worden in ons geloven en onze manier van leven aan de hand van Jezus' woorden en daden en dit alles wordt volledig samengevat in wat wij hier doen: breken en delen, Jezus en zijn levenswijze ten voeten uit.
Wie de verwarring van die eerste leerlingen nooit heeft meegemaakt hoeft daar niet naar uit te zien, maar als ons of iemand die wij kennen die verwarring zou overvallen dan mogen we terugvallen op de boodschap en de gemeenschap van Jezus Christus en de samenvatting daarvan in de Jezus-maaltijd die wij hier vieren. Amen