# 2e zondag in de paastijd A (2005)

- Auteur: Ludwig Verhelst
- Datum: 1 april 2005
- Liturgie: A-cyclus · Paastijd · 2e zondag van Pasen · wit
- Bron: https://preken.be/a/paastijd/2/2e-zondag-in-de-paastijd-a-2005-ludwig-verhelst/


Op liturgische kalenders kan je
het misschien nog terugvinden: de zondag na Pasen noemen we 'Beloken
Pasen'. Met een beetje goede wil, en wie weet is het niet de nagel op
de kop, kan je denken aan 'luiken' die dicht gaan omdat Pasen weer
voorbij is. Maar voor een christen is Pasen eigenlijk nooit voorbij.
Pasen is een opgave voor het leven. Het is een levensstijl: paasmensen
zijn, bevrijde mensen die ook andere mensen bevrijden. Onlangs heb ik
dat element in een preek ook aangehaald, en curieus, ik heb daar
meerdere positieve reacties op gekregen.

Het meest voor de hand liggende
thema voor vandaag is natuurlijk Thomas, en zoals ik vroeger nog heb
getuigd: eigenlijk ben ik een supporter van die z.g. ongelovige. Maar
een mens moet niet altijd over hetzelfde doorbomen, en daarom wil ik
dit jaar liever blijven stilstaan bij een ander element: 'Wie zonden
gij vergeven zult, hun zijn ze vergeven …'

Met de paasbiecht nog fris in
ons geheugen, al dan niet verwerkt in een boete- of verzoeningsviering,
denken we spontaan aan die cataloog van zonden die ons vroeger werd
aangeleerd en als leidraad diende voor de belijdenis in de biecht. Ik
vrees dat jongeren bij het horen van die ingrediënten denken: amaai,
een hopeloos verouderde menu. En eigenlijk kan Jezus ook niet in die
richting gedacht hebben. De 'oorbiecht' al dan niet in het donkere
decor van een biechtstoel is pas later in praktijk gekomen.

Waaraan dacht Jezus dan wel?
Niet aan één bepaalde zonde, maar zonde in de brede betekenis van het
woord: alles wat het menselijk geluk kapot maakt en dus afbreuk doet
aan de bedoeling van de Schepper.

Willen we nu even in een andere
richting denken: niet aan wat wij fout deden, maar … 'Wie heeft er MIJN
GELUK verstoord? En op welk domein? Waarmee heeft hij of zij mij op de
tenen getrapt?'

Als wij dat ooit tegengekomen zijn -
en wie is daar vrij van? - dan kan dat in ons hart blijven woekeren,
precies als het onkruid op ons land, en dan zijn we er niet gelukkig
mee, we geraken er niet van af. Het blijft ons geluk verstoren. Het is
als een zwarte band die dwars door het scherm van onze T.V. loopt. We
zien de Ronde van Vlaanderen nog wel, maar … gestoord.

'Wier zonden gij vergeven
zult…' Moeilijke opdracht, maar enige oplossing, en wel voor beide
partijen. En laten we het maar niet hebben over één bepaald feit. Het
leven van een mens is ruim genoeg om één en ander te incasseren, veel
ruimer dan het net van een basketbalplein.

Paasmensen zijn mensen die iets
hebben meegemaakt, die de gebrokenheid van de mens en hun eigen
gebrokenheid aan de lijve hebben ervaren, maar daaruit zijn opgestaan.

Beloken Pasen! Luiken dicht
doen? Misschien is de vraag: 'Welke luiken?' 'Wier zonden gij
vergeeft…' Inderdaad, daar zijn luiken om dicht te doen, maar
anderzijds zijn er ook luiken die het licht van Christus volop in ons
leven binnenlaten.

Als we maar met velen zo 'BELOKEN PASEN' mochten ervaren. Dat wens ik u graag.

*Deels geïnspireerd door Manu Verhulst.*\

