# Wat doen ze toch met je?

- Auteur: kerkinherent
- Datum: 1 januari 2000
- Liturgie: A-cyclus · Kersttijd · Doopsel van christus · wit
- Bron: https://preken.be/a/kerst/doopsel-van-christus/wat-doen-ze-toch-met-je/


"*Hij is zeker gedoopt met warm water!"* Men
wilde dat vroeger nog wel eens zeggen van iemand, waarvan men vond,
dat hij nergens tegen kon. De lage temperatuur van het doopwater was
een eerste kennismaking met de hardheid van het leven en men vond dat
een heilzame leerschool voor de pasgeborene. Mensen hebben allerhande
redenen om een kind te laten dopen, maar een dergelijke motivatie
hoor je nooit meer. Eerder wil men juist de vriendelijkheid en de
tederheid onderstrepen hij een doopviering, dan klaarheid ook omdat
het tot dat moment goed is gegaan en ook wil men het vaste voornemen
uitdrukken om het kind te beschermen tegen alles wat maar enigszins
op tegenspoed kan lijken. Bij een doop heeft de dopeling
tegenwoor­dig veel meer reden om te lachen dan om te huilen en
iedereen is dan ook tot in de ziel geroerd als er een lachje af kan.

Als Jezus zich bij Johannes presenteert voor de doop
heeft dat een heel andere inhoud, Iemand die toen afdaalde in de
Jordaan wilde daarmee zeggen, dat hij of zij zich weer wilde
aansluiten bij de diepste bedoelingen van God met zijn volk. Tijdens
de doortocht door de Rode Zee en hun jarenlang verblijf in de
woestijn waren ze geïnformeerd over die bedoelingen. Het kwam er
op neer, dat je altijd en onder alle omstandigheden niet alleen
verantwoordelijk bent voor je eigen bestaan, maar even­goed voor
het leven van elke broeder en zuster die op je weg wordt gezet en dat
met name de minste, de achtergestelde, de lijdende moeten weten, dat
jij er bent om hen weer op de been te helpen. Jezus formuleert dat
tegenover Johannes nog eens heel duidelijk en kort met de woorden:
*"Gerechtigheid moet gebeuren."* Afdalen in de Jordaan en
vragen om de doop is dan geen bede alleen om een voorspoedig leven,
maar een keuze voor een betere wereld. En je weet, dat die keuze
kruim kan kosten. Soms zul je daarbij mogen lachen, omdat iets van je
dromen ergens wordt verwezen­lijkt, maar andere keren zul je
knarsend op je tanden bijten van kwaadheid, omdat de mensenrechten op
God-vergeten-wijze worden geschonden, of van pijn omdat jezelf gepakt
wordt, terwijl je voor anderen opkomt. *"Och kindje, wat doen ze
toch met je?"*, vraagt een of andere tante wel eens hardop als
een van de dopelingen toch niet wil lachen terwijl het doopwater over
het hoofdje vloeit, maar luidkeels begint te hui­len. Het is
eigenlijk de vraag, die iedere keer hij ons opkomt als een mens de
conse­quenties van zijn of haar doop op zich neemt en opkomt voor
zijn broeders en zus­ters in deze wereld: *"Wat doen ze toch
met je?"* Voor de meesten van ons is het lang geleden, dat het
doopwater over ons is uitgegoten. Dat het ons niet heeft beschermd
tegen alle onheil hebben we allang ondervonden. Misschien hebben we
wel ooit gedacht: wat doen ze toch met me? Maar hebben we ook stil
gestaan bij al die ande­ren, die het ook niet voor de wind ging,
hij hen die armoede lijden, ziek zijn, die lij­den onder geweld
en terreur tot op de dag van vandaag. Hebben we het werkelijk aan ons
hart laten komen en ons bewogen afgevraagd: *"Broeder, zuster,
wat doen ze toch met je?"* Zo'n vraag zal ons in beweging
zetten om te kiezen voor gerechtigheid. En net als Jezus zullen we
ons bevestigd weten door God zelf hij die keuze: jij bent mijn zoon,
mijn dochter veel geliefd. Ze kunnen gerust naar jou luisteren...

