Idols (Doop van de Heer) 2008

IDOLS.   Maar dan echte. . . !

Afgelopen zaterdag keek ik even naar Idols. Kent u dat? Een programma waarin een popidool wordt gezocht. Onbekende zangers en zangeressen willen via een wedstrijd bekend worden. Een deskundige jury geeft zijn oordeel en mensen mogen bellen en stemmen. Degene die de meeste stemmen heeft wordt na heel veel uitzendingen kampioen. De bedoeling is, dat heel veel mensen kijken en heel veel mensen stemmen, want ja hoor.... dat levert geld op... heel veel geld.  Het gaat niet om mooi zingen. Nee, het gaat om veel stemmen krijgen.
Degene die veel aanhangers heeft, krijgt ook heel veel stemmen. Een felle lichtshow, veel reclame en veel geluid omlijst het hele spul.
Op een andere zender was er een kleine documentaire. Het ging over jonge mensen die leven met kanker. Ik zag een meisje van 19 jaar met haar lichaam vol tumoren. Een keer in de week at ze samen met vriendinnen thuis een gezellige maaltijd, want uitgaat kon ze niet meer aan. Ook een jonge moeder met twee kleine kinderen kwam in beeld. Ze wilde zo graag nog even leven om haar kinderen nog net iets groter te zien worden. Toen ik hen zag, dacht ik, dat zijn nu echte idolen, echte helden, MegaKanjers. Hier geen lichtshows, geen reclame voor spray voor onder je oksels, maar een oprecht portret om van te leren als je zelf zoiets zou overkomen. Ik denk dat Idols 20 keer zoveel kijkers trekt of misschien nog wel meer. Er komt zelfs in de krant wie afgevallen is, maar zou zo'n jonge moeder of 19-jarige meid ook niet in de krant moeten komen?  

In de tijd van Jezus en zelfs al ver daarvoor ging het al hetzelfde als nu. Jesaja, een profeet in zijn tijd, kijkt naar de wereld om zich heen en ziet dat ook de schreeuwers en de harde roepers overwinnen en hij gelooft dat God dat ooit eens zal veranderen, dat God iemand zal sturen, die het geknakte riet niet zal breken, die het kleine vlaspitje niet zal doven. Na 2500 jaar lijkt het niet veel anders. Harde roepers winnen het van kleine en bescheiden mensen en toch zegt Jesaja dat het eens anders zal worden als God ons bij de hand neemt en ons omvormt tot mensen naar zijn beeld. Die het kleine eren, die oog hebben voor kwetsbare mensen, voor elkaar en niet alleen voor geld en goed, grote lichtshows en wapens, voor grote miljoenen prijzen en wat al niet meer. Het gaat niet
Meteen lukken, want God heeft veel menselijke helpers en helpsters nodig.

Vandaag hebben onze communicanten zich aan ons voorgesteld.
Kinderen die samen met hun ouders zeggen: Ja. Ik ga mee doen en zal proberen om met Gods hulp de wereld een klein beetje te veranderen.
Niet alleen maar oog hebben voor groot en veel en nog veel meer, niet alleen oog hebben voor de grote sterren op de wereld, maar ook voor iemand, die in het klein probeert een goed en aardig mens te zijn. Oog hebben, ook voor een mens, een kind dat hulp nodig heeft, onze troost nodig heeft of een hand om vast te houden. Dan kunnen jullie, communicanten, nog niet alleen. Dat moeten we samen doen. Daarom begint vandaag de voorbereiding op jullie 1e  Communie en krijgen jullie straks het eerste deel van het project mee om samen met papa en mama te behandelen en te bepraten, je voor te laten lezen en samen te doen. Er staan verhalen in en gebedjes, en opdrachtjes om te maken. Het lijkt allemaal niet zo moeilijk, maar toch is de boodschap van Jezus heel moeilijk om te doen voor jullie maar net zo goed voor de grote mensen. Daarom komen we hier steeds weer terug om het verhaal van Jezus te beluisteren en ervan te zingen en te bidden en ook om het stil te maken in onszelf zodat we ook horen wat mensen heel zachtjes ons laten weten. Met jullie doop hebben jullie ouders gezegd: we willen dat ons kind een kind van God is en een beetje gaat lijken op Jezus. We gaan op weg naar de communie: het feest van samen delen, zeker met de mensen die het echt nodig hebben om zo de wereld van God dichterbij te brengen. Samen zal het vast lukken.