# Zijn Liefde gaat ons verstand te boven (2005)

- Auteur: Hein Jan van Ogtrop
- Datum: 21 mei 2005
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · Triniteit · wit
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/triniteit/zijn-liefde-gaat-ons-verstand-te-boven-2005/


Deze week was het wapen van onze nieuwe Paus afgebeeld in Trouw\
en ook uitgelegd. Ik heb het nu niet over de Beierse beer\
en de moor uit het wapen van zin vroegere bisschopsstad Freising\
maar over de schelp in het midden.\
Die verwijst naar de Jacobsschelp: de pelgrims op weg naar Santiago \
dragen zo' schelp mee om water op te scheppen onderweg\
maar de schelp heeft ook een andere bedoeling:\
hij verwijst naar de volgende legende.

Er was eens een wijze oude man die veel boeken had geschreven. \
Op een avond is hij vermoeid van het denken en het schrijven \
en hij wandelt langs het strand. \
Plotseling ziet hij een jongetje dat als maar heen en weer loopt \
van de zee…. naar een plek even van zee af. \
Nader onderzoek leert dat de jongen daar een kuil gegraven heeft \
en hij is bezig is om dat met een schelp met water te vullen. \
Dat is niet zo eenvoudig. Eindelijk kan de oude wijze man \
zich niet meer inhouden en vraagt: 'wat ben je toch aan het doen?' \
'Ik' zegt het jongetje 'ben bezig de zee in mijn kuiltje te scheppen.'\
'Maar dat is toch onzin' zegt de oude geleerde man 'die past er toch onmogelijk in?'

En dan wordt het jongetje opeens een wijsneus en voegt de oude man toe: \
'jij bent toch zo vaak aan het nadenken over allerlei dingen, \
zelfsover God en over de Heilige Drie-eenheid: \
nou, nog veel gekker dan mijn geschep is jouw gepieker. \
Nog veel eerder zal de zee in mijn kuiltje passen \
dan het geheim van God in jouw verstand.'\
Misschien kent u dit verhaal, \
het is een legende en de oude man in het verhaal is de Heilige Augustinus, \
een van de belangrijkste theologen van de westerse christenheid. \
Onze Paus is een grote Augustinusfan\
vandaar die schelp. Terug naar de Drie-eenheid.\
In de begintijd van de kerk hebben ze erg veel nagedacht \
over het mysterie van Gods aanwezigheid in de wereld. \
En ze waren nooit erg tevreden over alle formuleringen die ze bedacht hadden.

Om aan te geven dat God beweging is, \
dat Hij de God van de geschiedenis is \
wordt er over God als de Drie-ene God gesproken.

Hij is de God van verleden, heden en toekomst bijvoorbeeld:\
drie - één\
Hij is de God van Abraham, Isaak en Jakob; \
drie - één \
de God van de profeten, apostelen en heiligen. \
drie één.\
Over God raak je nooit uitgesproken en gedacht \
maar Zijn wezenlijkste eigenschap lijkt wel: \
HIJ GAAT MET MENSEN MEE.

Het unieke van dat geloof van Israël \
de basis van al ons geloven\
om weer even de nieuwe Paus te citeren\
vinden wij beschreven in de eerste schriftlezing.

Mozes is opgetrokken met zijn volk,\
een volk dat leeft van vallen en opstaan.

Van .......de ene dag God trouw en enthousiast dienen: \
'we zullen alle woorden graag doen' \
en de andere dag Hem vergeten en klagen: \
'waren we maar in Egypte gebleven \
en waarom heeft deze God ons in deze woestijn gebracht.\
En toch krijgt deze God nooit genoeg van Zijn mensen.

Dat krijgt Mozes te horen boven op de berg, \
nota bene terwijl beneden de mensen bezig zijn \
een gouden kalf te maken: \
IK UW GOD BEN LIEFDE EN TROUW.

De ontrouw van de mensen beneden \
kan Mozes nog zo'n vreselijke schrik bezorgen.. \
God schrikt nooit echt en gaat steeds door met Zijn mensen. \
Wat ze ook doen.

Tot Mozes' grote verbazing;\
hij heeft wat met zijn mensen meegemaakt\
en vond ze eigenlijk hun God niet waard.

Toen ze vroeger in een sjagrijnige periode\
klaagden over gebrek aan water had Mozes nog gezegd\
' jullie zijn het niet waard.'

Maar God had gezegd: \
'sla maar op de rots'.\
En Mozes die voelde dat God hen weer wilde helpen\
had nog geprotesteerd en gezegd:\
'God, zou u dat nou wel doen,\
deze mensen verdienen het niet...'

Hij had wel even op de rots geslagen\
-je kunt Gods woord niet negeren-\
en gemopperd: 'U doet maar, maar ze zijn het niet waard'\
en ...........\
het water was klaterend uit de rots komen stromen\
en God had Zijn volk van zeurpieten en sjagrijnen,\
gelaafd en getroost.

Misschien ook een beetje een troost voor ons.

Later als Mozes sterven zal \
en staat aan de oever van de Jordaan \
als de moeizame reis voltooid is \
zal Mozes dezelfde woorden \
als die vandaag klonken nog een keer uitroepen: \
GOD IS LIEFDE EN TROUW.

En daarin is God uniek.

