Evangelieprikje 2014

Afgelopen zondag was het Vaderdag en werden in veel gezinnen alle registers opengetrokken om papa in de schijnwerpers te zetten. Vaders kunnen hun liefde voor hun gezin op vele manieren tonen, maar geen enkele papa haalt het in zijn hoofd zijn zoon op te offeren voor het wel van de rest van de wereld. Onze hemelse Vader wel, dat blijkt uit het korte stukje evangelie dat we vandaag mochten beluisteren. Dit evangelie is dan wel goed nieuws voor allen die in Jezus geloven, maar minder voor de mensen die niet in Hem geloven en misschien zelfs ook niet voor Jezus, ten minste als we dit evangelie door onze hedendaagse bril lezen. Daar is op zich niks tegen, maar we moeten wel beseffen dat er enkele belangrijke verschillen zijn tussen onze tijd en de tijd waarin het evangelie werd neergeschreven. Vooreerst is het zo dat kinderen niet de belangrijke plaats toebedeeld kregen die ze nu hebben. Voor kinderen is het er gevoelig op vooruitgegaan doorheen de loop van de jaren, mede dankzij Jezus. Ten tweede, maar er mee samenhangend,  kennen wij in onze tijd niet meer het eergevoel da sommige ouders en kinderen krijgen wanneer één van hen uitgekozen wordt om geofferd te worden. Sommige ouders en hun kinderen vonden het in die tijd al erg als een kind geofferd werd, in andere gezinnen was dat een eer. Met dat in ons achterhoofd gaat deze tekst al wat minder cru lijken en kunnen we ons richten op de Blijde Boodschap die er voor ons in zit.

Eerste goede nieuws: God ziet ons graag. Het is iets wat we bijna op elke bladzijde van de Bijbel lezen, maar mensen in een relatie weten dat dit een van de dingen is die een mens niet genoeg kan zeggen of tonen. Hij ziet ons zelf zo graag dat Hij Zijn eigen zoon naar ons gestuurd heeft. Die God die door mensen zo vaak voorgesteld wordt als een wezen, ergens hoog in de hemel, wil contact leggen en Jezus wordt de brug. Dit toont niet alleen dat God ons graag ziet, maar ook hoe belangrijk Jezus in het ganse verhaal is. En daarmee zitten we bij het feest van vandaag: de Drie-Eenheid. Gans de theorie van die Drie-Eenheid is een menselijke uitvinding, een poging om iets wat niet uit te leggen is, toch uit te leggen. Dat het niet uit te leggen is, ondervind je vlug in discussies met moslims en joden. Maar geef toe, ook een christen ligt er niet wakker: we maken ons kruisteken, tekenen ons met de Drie-Ene God, maar dat is het dan ook. Het evangelie van vandaag legt niet uit hoe we dat moeten begrijpen, het toont alleen de innige band tussen God en Jezus, de heilige Geest moeten we er dan maar uit andere teksten bijhalen.  

Tweede goede nieuws: Jezus is niet gezonden om te oordelen. Al een geluk, want anders waren de meesten (of zelfs iedereen) er aan voor de moeite. Meer nog: Jezus komt om te redden. Ook dat redden is voor veel mensen van vandaag niet gemakkelijk: van wat moeten we gered worden? Hier geeft Jezus zelf het antwoord: wie gelooft, zal eeuwig leven bezitten. Dat eeuwige leven is niet alleen iets voor na de dood die dan eigenlijk geen dood is. Neen, ook als levende kan je eeuwige leven al bezitten. Al van bij ons doopsel mogen christenen delen in het eeuwige leven dat Jezus ons schenkt. Hoe we dat precies moeten zien, daar is de Bijbel minder duidelijk over. Belangrijk is te beseffen dat het een geschenk is dat eigenlijk niemand verdient. Enige voorwaarde om het te krijgen – en de kleine lettertjes zijn nagekeken door TestAankoop – is geloven in Jezus. Een christen wordt verondersteld dat te doen, al moeten we ook blijven bidden dat we blijven groeien in dat geloof.

Maar zoals het wel vaker gebeurt zit ook hier het venijn in de staart van het korte stukje evangelie. Het gaat over de mensen die niet geloven in Jezus. Over hen wordt gezegd dat er al bij voorbaat veroordeeld zijn. Hoe valt dat te rijmen met Gods liefde voor de mensen? Is dit stukje evangelie propaganda om de laatste twijfelaars over de streep te trekken? Dat kan zijn, we kunnen nu nog moeilijk achterhalen wat er in de gedachten van de schrijvers van het Johannesevangelie allemaal speelde. Of is het gewoon logica? Ik zie je graag en daarom geef ik je bloemen. Als jij mijn liefde niet beantwoordt, dan ga je die bloemen niet aanvaarden of misschien ga ik er je zelfs geen geven. Zo bekeken zegt het evangelie dat wie niet gelooft uiteraard het eeuwige leven ook niet zal aanvaarden. Je kan moeilijk deelhebben aan iets waar je niet in gelooft. We hebben er natuurlijk het raden naar wat de precieze bedoeling is van die laatste zin, maar ik denk niet dat we het woord veroordelen hier moeten begrijpen als iets negatiefs, het lijkt gewoon de logische conclusie van het voorgaande, ook al blijft het wel wat op de mag liggen …