# Twee manieren van bouwen (2008)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 24 mei 2008
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 9e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/9/twee-manieren-van-bouwen-2008/


Een vroege Pasen in 2008.
Daardoor zijn enkele zondagen weggevallen waarop de Kerk samen met Matteüs stil wou staan bij de
**bergrede**. Wij hebben de zaligsprekingen gehoord eer de Vasten begon.
We zullen ze opnieuw horen op het feest van Allerheiligen.
In deze tijd na Pinksteren, op de achtste en negende zondag, wandelen wij twee keer naar de berg om er Jezus te beluisteren.
Matteüs brengt vandaag het slot van de bergrede.
Daarin waarschuwt hij tegen valse profeten.
Een goedje van alle tijden. Nu eens zijn reacties tegen hen krampachtig, zelfs gewelddadig , andere keren afwachtend.
Jezus had er minder last van dan zijn volgelingen wanneer anderen in zijn naam optraden.
"*Wie niet tegen ons is voor ons*" (Marc. 9,40).
Jezus hanteert een goede regel: "*Beoordeel hen op hun vruchten*."
Zo werden zijn volgelingen trouwens gewogen door de wijze Gamaliël: "*Gaat het van God uit, dan zullen jullie hen niet uiteen kunnen slaan*" (Hdl. 5,38).

Wat Jezus op het einde van de bergrede vooral benadrukt is dat woord en daad samen horen, dat wij de
wil van de Vader moeten doen en ons niet mogen vergenoegen met hem te aanroepen.
Een goede gezindheid volstaat niet. "*Ieder gezindheidsethiek
die niet bereid is zich te laten toetsen op haar vruchten, strandt op
het appèl van Jezus om de wil van zijn Vader te volgen.
Geen heil zonder het in praktijk brengen van wat de Vader van Jezus vraagt*" (cf. U.Luz).

De liturgie van de negende zondag zorgt voor een goede inbedding van het slot van de bergrede.
Zij verwijst allereerst naar het einde van het boek Deuteronomium.
Mozes stelde daar het volk voor een keuze, zoals Jezus dit in de bergrede herhaaldelijk doet.
Welke weg kiest jij, de brede of de smalle?
Door welke deur wil je binnengaan?
Tot welke soort bomen behoor je en welke vruchten breng je voort, goede of slechte?
In deze vragen merk je de ethische bezorgdheid van Matteüs.
Deze evangelist heeft doorheen gans zijn evangelie oog voor de ethische inhoud.

De bergrede is de nieuwe wet.
Ze betekent niet dat de wet van Mozes is afgeschaft.
Jezus heeft ze verfijnd. Meer nog.
Hij heeft zichzelf in de plaats van de Wet gesteld.
Zo is Jezus de Gerechte die wij mogen navolgen.

Binnen de oecumene leven verschillende gevoeligheden nopens de inhoud van de ‘Gerechtigheid'.
Deze is een gave, die bevrijdt van de druk van de Wet.
Dit is vooral het standpunt van Paulus.
Wij horen zijn visie in de tweede lezing.
Ze klinkt het meest door in het protestantisme.
Wij mogen daaruit niet afleiden dat het morele niet telt bij Paulus.
De Wet is een gave en een opdracht.
Dit hoor je meer in katholieke middens in navolging van Matteüs.
Aan al zijn volgelingen zegt Jezus dat wij pas echt in het spoor
van de bergrede stappen, wanneer we tot onze Vader bidden, die in de
hemel is en hem vragen dat zijn Rijk komen mag.

Het huis op de rots staat in de bergrede voor stabiliteit en soliditeit.
Psalm 31 reikt daarvoor een goed beeld aan.
Als tussenzang is hij een voorbereiding op de beeldspraak van Jezus over twee soorten woningen.
Wij bezingen in deze psalm de Heer als burcht, als rots.
Je mag op de Heer vertrouwen. Voor hem en tot hem kan je het ‘Amen' uitspreken.
Het Hebreeuwse woord ‘Amen' is verwant aan het Hebreeuwse woord ‘emeth', dat waarheid betekent.
In die twee Hebreeuwse woorden steekt een verwijzing naar de stabiliteit van een rots.

God is geen drijfzand.
De woorden van Jezus zijn het evenmin.
Wie op zijn woord steunt en ernaar handelt, staat stevig.
Te laat ontdekken mensen dat zij eigenaar zijn van een huis met zwakke fundering.
Zij hebben gebouwd waar ze beter niet hadden gebouwd, te dicht bij de oever en de kust.
Wanneer dan een storm opsteekt, stuikt het huis ineen.
Bij Matteüs staat de storm voor het komend oordeel (Mt. 25,31-45).
Houden we stand wanneer Jezus als eindtijdrechter zal oordelen en de goede van de kwade zal scheiden?
Zullen wij bij de verstandige bruidsmeisjes zijn of bij de domme?
Zullen wij onze talenten gebruiken of verstoppen?

Wij merken opnieuw een eigenheid van de methode van Matteüs.
Hij werkt graag bij het schrijven met spiegelbeelden.
Zo reflecteert de Jezus van het einde van het evangelie deze van het begin.
In het begin steekt het einde en in het einde het begin.
De mooiste spiegel is echter deze waar wij ons spiegelen aan Jezus zelf en ons dan begeven op zijn spoor.

