Het is God die het leven schenkt! - Lichtmis

Beste vrienden,

Om de Bijbelse inhoud van het oude feest van Maria Lichtmis terug meer in de belangstelling te zetten werd dit feest bij de laatste liturgiehervorming omgedoopt in “feest van de opdracht van de Heer.” Ik zou nog een stapje verder willen gaan en deze feestdag nog een andere naam geven: “Feest van de zelfbestemming van de mens.” En ook het de reden waarom wil ik u niet onthouden: Reeds in de inleidende zin van het evangelie staat dat Maria en Jozef het kind Jezus naar de Tempel van Jeruzalem brengen om het aan God toe te wijden. Ze doen dat omdat ze ervan overtuigd zijn dat dit kind niet hun eigendom, niet hun bezit, is. Maar dat het God zelf is die ons het leven schenkt, en daarom willen ze hun kind ook onder Zijn bescherming stellen. Maria en Jozef zijn zich goed bewust dat dit kind, zoals ieder ander kind ook, voor hen als ouders een kostbare gave en een verantwoordelijke opgave is. Zij moeten er zorg voor dragen dat het kind optimaal kan opgroeien, dat het zichzelf en zijn talenten zo kan ontwikkelen zoals God het bedoeld heeft en zoals het ook best aan zijn eigen persoon beantwoordt.

Maar wat voor Jezus geldt, dat geldt ook voor ieder ander kind. Kinderen zijn geen bezit, noch voor hun ouders, noch voor hun familie of voor één of ander instituut. Dus ook niet voor de staat of voor de Kerk. Beschikken over iets, dat kan misschien gelden voor dingen en bezit, maar nooit voor mensen! De enige die over ons, mensen kan en mag beschikken is God zelf. Maar Hij, onze Schepper, verzaakt daaraan. In plaats van over ons te beschikken, geeft Hij ons zijn oneindige Liefde en laat Hij ons ook nog volledig vrij om te beslissen of wij zijn Liefde willen beantwoorden of onze eigen levensweg zonder Hem willen gaan.

Kinderen worden aan ons, hun ouders en opvoeders, toevertrouwd. Zij zijn een waardevol bruikleen en ook een veeleisende opgave. Ze horen aan zichzelf toe en wij moeten hen in hun ontwikkeling zo begeleiden en zo waarnemen dat zij hun levensdoel herkennen en hun verbondenheid met God kunnen aanvoelen. Dat laatste wordt door Maria en Jozef zo uitgedrukt, dat ze hun kind uit handen geven. Ze doen dat niet alleen theoretisch in een symbolisch gebaar, maar ze leggen hun kind ook werkelijk in de armen van een ander, van Simeon. Daarmee plaatsen ze hun zoon reeds bij het begin van zijn leven in de grenzeloze horizon van God. Dit perspectief is het belangrijkste en het meest liefhebbende wat Maria en Jozef hun zoon kunnen geven. Die onbegrensde horizon van God is het grootste en wezenlijkste waarin de mensen elkaar kunnen zien en ontmoeten.

Voor ouders die hun kind in die horizon van God zien, is er niets belangrijker dan hun kind te helpen om zijn eigen unieke persoonlijkheid te ontwikkelen en zijn eigen weg te vinden. Van dergelijke ouders zal je nooit horen: “Ik weet wel wat het beste voor jou is!” Dergelijke ouders zullen ook nooit in hun kind de eigen carrière en beroepsdromen verwezenlijkt willen zien. Zij willen ook niet dat hun kinderen absoluut dat moeten doen en bereiken wat zij zelf om één of andere reden niet hebben kunnen verwezenlijken. Ouders die zichzelf in Gods horizon hebben geplaatst zullen hun kinderen eerder laten verstaan dat ze bij hen welkom zijn, ook wanneer ze zich heel anders hebben ontwikkeld dan zij, de ouders, zich dat hadden voorgesteld of gewenst. Laat ons daar steeds aan denken, er is niets ergers dan wanneer volwassen mensen er nog steeds bij elke stap, bij elke beslissing, over moeten nadenken of ze daarmee ook aan de wensen en de ambities van hun ouders voldoen. Mensen die met een dergelijke last moeten leven, leven niet maar worden geleefd. Ze staan dikwijls ongelukkig en overbelast naast zichzelf, omdat ze zichzelf niet mogen en kunnen zijn.

Wat zou er uit Jezus zijn geworden wanneer Hij in Nazareth zou zijn gebleven? Wat zou er uit de zoon van de timmerman zijn geworden wanneer Jozef Hem naar zijn inzicht had willen kneden? Voor Jozef en voor zijn schrijnwerkerij zou het zeker goed zijn geweest. Maar God zij dank is dat niet gebeurd. Jezus werd God zij dank niet kromgebogen, niet gekortwiekt of klein gehouden. Jezus mocht leven in het licht en in de wijde horizon van God. Zo kon Hij ontdekken en erkennen waartoe Hij door God geroepen werd.

Voor ons zou ik vandaag willen wensen dat het ons altijd weer zou mogen lukken om die zelfbestemming van de mens te achten, en dat we ook telkens weer uit die enge begrenzingen en die vastliggende beelden van elkaar zouden ontsnappen. Laten we proberen om elkaar zo te zien zoals God ons heeft bedoeld. Amen