# Wanneer hebbe we niet voor U gezorgd? (2008)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 13 november 2008
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 34e zondag · wit
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/34/wanneer-hebbe-we-niet-voor-u-gezorgd-2008/


De liturgie kiest een prachtig stuk uit Matteüs om het
kerkelijk jaar te besluiten en het leesjaar A te beëindigen. Ze plaatst de rede over het eindoordeel
op het feest van Christus Koning.

Wij worden met alle volkeren bijeengebracht. Wij verzamelen niet om de koning toe te
juichen, maar om ons door hem te laten oordelen en te laten onthalen. Wij staan voor de koning van het
eindgericht. Wij horen er dat hij ongekend doorheen gans ons leven met ons is
meegegaan. We wisten het
niet.

Dit tafereel en deze rede is zeer geliefd. Geen mooiere pleidooi voor diaconie,
voor een dienend en zorgzaam leven.
De rede is geliefd omdat het doen van de werken van barmhartigheid meer
gewicht krijgt dan het belijden van het Credo. Het oordeel van Jezus verruimt onze blik
naar alle mensen. Hij geeft een
boodschap waar vele uit verschillende strekking aan
meewerken.

Toch lijkt het erop dat Matteüs allereerst preekt voor
eigen winkel. Bij hem zou het
aanvankelijk gaan over de zorg van christenen en andere voor de volgelingen van
Jezus. Matteüs bevraagt een
gemeente, die zich al heeft vast gezet.
Wat doet zij voor haar rondtrekkende missionarissen? Jezus, de Mensenzoon bevraagt de
volkeren hoe ze de geringe hebben opgenomen.

Die geringe zijn de missionarissen in de jonge kerk. Zij verkondigen Jezus. Ze stellen hem aanwezig. De rondtrekkende missionarissen, die
Jezus radicaal volgen, hebben honger en dorst geleden. Zij hebben ziekten gekend en kwamen in
de gevangenis terecht.
Gevangenissen hadden in de Romeinse tijd weinig voorzieningen. Gevangenissen in landen in ontwikkeling
zijn tot op onze dagen erbarmelijk.

Jezus zelf heeft honger en dorst geleden. Hij werd gevangen en verworpen. Het verhaal van zijn passie volgt
trouwens op dit laatste oordeel.

De rede van Matteüs over het Laatste Oordeel heeft
gemeenschappelijke punten met de zendingsrede, waarin hij het aanreiken van een
beker koud water sterk waardeert.

Wij mogen de woorden van Jezus laten uitdeinen tot al wie
zorgt voor de minsten van zijn broeders en zusters. Jezus identificeert zich met elke
noodlijdende. De cataloog van de
werken van barmhartigheid komt grotendeels uit dit evangelie. Geen enkele religie, niemand heeft het
monopolie in goede werken. Matteüs
heeft met dit verhaal over het wereldgericht geen zelfverheerlijking van zijn
kerk op het oog. Hij stelt hier het
sacrament van de broeder centraal.
Johannes Chrysostomos (344-407) preekte vaak over de tekst van
Matteüs. Hij kwam tot de conclusie
dat de arme een ‘andere Christus' is en dat het ‘sacrament van het altaar' zich
op straat moet voortzetten door het ‘sacrament van de broeder en
zuster':

*Wilt gij het lichaam van Christus
eren?*

*Begin dan met het niet te verachten wanneer het naakt
is.*

*Versier het niet met zijden
stoffen,*

*wanneer gij het daarbuiten verwaarloost als het kou heeft
en naakt is.*

*Hij die gezegd heeft:
"*Dit
is mijn lichaam*" is
dezelfde,*

*die gezegd heeft:
"*Ik
was hongerig en gij hebt mij niet te eten gegeven.*"*

"*Jezus heeft in zijn prediking het oordeel van de
laatste dag aangekondigd. Hierin
volgt hij de profeten en Johannes de Doper. Dan zullen het gedrag en de geheimen van
het hart van eenieder aan het licht gebracht worden. De houding ten opzichte van de naaste
zal het aanvaarden of het afwijzen van de genade en de goddelijke liefde
openbaren. Jezus zal op de laatste
dag zeggen*: "Al wat gij gedaan hebt voor een dezer geringsten van mijn
broeders en zusters, hebt gij voor Mij gedaan" (*Katechismus van de Katholieke
Kerk*, 678).

*God, Gij
zijt altijd bij ons.*

*Gij kiest
niet voor nood en ellende.*

*Gij wenst
onbezwaarde vreugde.*

*Gij lijdt
met elkeen die op aarde lijdt.*

*Gij neemt
elkeen op die U zijn lasten toevertrouwt.*

*Gij wilt
ons onthalen en opnemen overal, \
op elke plaats in het huis van een
mensenkind.*

*Wie zich
door U laat opnemen,\
ontdekt met een innerlijke blik doorheen alle
verwarring\
een glans van de verheerlijkte Christus, de
Opgestane.*

*Als het
vertrouwen van Jezus Christus in een mensenkind mag stralen,\
herleeft een
mens opnieuw* (Frère
Roger).

In de
periode van kerstdag horen wij verhalen over mensen die Jezus verwachten en die
's avonds ontgoocheld zijn dat zij hem niet hebben gezien. Jezus verschijnt hun dan en zegt dat hij
die dag verschillende keren is voorbij gekomen in een man en een vrouw, een kind
en een bejaarde. Elke dag kunnen
wij zoals Martinus van Tours een mens, door het leven gewond, bekleden met de
mantel van zorg en liefde.

