33e zondag door het jaar (2008)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 554 niet laden
Hij was een brave burger en vond gewoon-zijn genoeg. Toch werd hij aan het eind van de rit veroordeeld ( zo hoorden we in de alternatieve eerste lezing over Jan Alleman). Mt. schrijft een parabel over een heer die op reis gaat- je wist, zeker in Jezus' tijd niet voor hoelang en daarom verdeelt hij zijn geld onder drie dienaren. Het is de bedoeling dat ze ermee werken zolang hij weg is. Wanneer hij terugkomt moeten zij rekenschap afleggen. Twee dienaren verdubbelden het bedrag dat zij moeten beheren. De derde heeft zich laten leiden door zijn angst; hij heeft zijn talent begraven. Hij zegt omdat hij ervaren heeft dat zijn Heer een hard mens is, die oogst waar hij niet heeft gezaaid en binnenhaalt waar hij niet heeft uitgestrooid. Jezus beaamt dat waar hij oogst en uitstrooit voor de mens niet te vatten is, maar Hij ontkent dat hij een hard mens is.

Hij vraagt wel van mensen die zeggen in zijn voetspoor te willen gaan dat ze werken met wat ze gekregen hebben en met wat je gaandeweg krijgt en ontdekt. Dus, dat je niet alleen kiest voor de meest zekere weg, je had het geld op z'n minst op de bank kunnen zetten ( kende men in Jezus 'tijd ook al financiële crises?). Hij veroordeelt de derde dienaar omdat hij verlamd van angst gewacht heeft op de terugkeer van zijn Heer, nutteloos heeft hij gewacht, hijzelf werd daardoor nutteloos. Hij vond zichzelf gewoon genoeg, van Jezus krijgt hij een onvoldoende.

Jezus vraagt van ons, aldus Mt. dat we waakzaam zijn op alles wat zou kunnen helpen om ons ideaal, die droom van een betere wereld , werkelijkheid te maken door te handelen vooruitlopend op dat Rijk van God dat ons is toegezegd.

Maar hoe doe je dat, zo handelen dat dat Rijk van God dichterbij komt?

Een koorlid, met wie we deze viering hebben voorbereid herinnerde zich een mooi voorbeeld over inzet van talenten uit liefde voor iemand anders. Het was bij een kraamvisite afgelopen jaar. Naast de ontroerende verhalen over het wonder van de baby vertelde de jonge moeder dat haar man zijn baan had opgezegd. Het koorlid dacht: En dat doe je, als je pas vader bent geworden!?

Ze wist wel dat jonge vader op zaterdagmiddag van alles organiseerde voor kinderen met een licht verstandelijke beperking. Deze kinderen kunnen méér, zo had hij ervaren en met dat meer wilde hij aan de slag, er zijn beroep van maken, een sprong in het diepe.

Nu een jaar later, runnen ze een zorgbureau waarbij deze kinderen terecht kunnen voor activiteiten als koken, zwemmen voetballen, huiswerkbegeleiding, logeerweekenden....

Trots overhandigde hij het koorlid de folder van het zorgbureau met daarin deze tekst....

het belangrijkste is dat het kind en het gezin waar het komt, zelf gebruik leren maken van hun talenten en vooral dat ze zichzelf als talent ervaren. Het zorgbureau draagt de naam: TALENT

Om een goddelijk koninkrijk waar te maken moet je meer doen dan wachten alleen, je moet meer durven zijn dan een brave burger die geen vlieg kwaad doet. Het Rijk van God moet je verwachten, dat vraagt om waakzaamheid, om te zien wat er is, om durf om op te merken wat er ontbreekt. Dat Rijk vraagt om inzet, om te werken met de talenten van de aarde die je worden toevertrouwd, óók als dat Rijk naar ons gevoel maar niet naderbij lijkt te komen.

Dat Rijk vraagt om een verhouding tot God die je dagelijkse gedrag bepaalt,

om vertrouwen op Hem, eens zal de hoop op een betere wereld vervuld worden

zoals Barck Obama nu de hoop lijkt van een eeuwenlang vernederd volkom dankbaarheid

om steeds weer te kunnen zeggen: niet mijn wil, maar Uw wil...... Amen