# Wachtend op de bruidegom (Mt. 25,1-12)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 29 oktober 2023
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 32e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/32/wachtend-op-de-bruidegom-mt-251-12/


De parabel uit het evangelie van Mattheus over tien meisjes met hun olielamp is goed gekend. Hij staat in de laatste belangrijke rede van Jezus. Mattheus had het onderricht van Jezus in vijf redes bijeengebracht. De laatste handelt over de eschatologie. Een moeilijk woord, het gaat over het laatste dat komt, maar ook over elk beslissend moment waarop we nu leven.

*De toekomst tegemoet*

de1c216a8ae8e034d37bab540c667d6b9c05971c@zimbra" width="413" height="359" />Drie zondagen na elkaar horen we dezelfde thematiek, wees waakzaam, niet door af te wachten maar door werkzaam te zijn.

Jezus komt in een drievoudige gestalte naar ons toe. Hij is de bruidegom en hij wordt verwacht. De profeten vooral de profeet Hosea heeft over God gesproken als de minnaar van zijn volk. En het boek over het Hooglied is een romance. Jezus noemde zich de Bruidegom te midden van zijn vrienden (Mt 9,15). Daarom moest er vreugde zijn. Het huwelijksfeest is een teken van het Rijk Gods.

Jezus wordt verderop in dit hoofdstuk gezien als de welstellende man, die wegtrekt naar een vreemd land, van waar hij zal terugkeren. Hij vertrouwt aan drie van zijn dienaars een grote som geld toe en hij verwacht dat ze dit goed zullen beheren.

Jezus is in ditzelfde hoofdstuk ook de Rechter van de eindtijd, die ons zal beoordelen over wat wij nu in deze tijd gedaan hebben in zorg voor medemens, vooral de medemens in nood.

Wanneer weldra de Advent aanbreekt komt de thematiek van uitzien en verwachten alweer aan bod. November, december zijn in onze streken maanden van weemoed, van afscheid, de herfst en de winter, waarin ongezien toch het nieuwe al kiemt.

*Vooruitzien*

De parabel gaat over tien bruidsmeisjes. Ze zijn niet gelijk. De helft zijn wijs, de ander helft dwaas. Is dit de juiste proportie? En ook jongens en mannen zijn niet allemaal wijs of allemaal dom. En wie is altijd slim en waakzaam?

Er zijn mensen die vooruitziend zijn en andere die onbekommerd lijken te leven. Er zijn die alles goed plannen en andere die altijd maar uitstellen en tijd genoeg hebben.

Wie te laat komt, stelt vast dat de trein vertrokken is, dat de poort op slot is. Al heeft Jezus allen willen uitnodigen, toch zegt hij niet dat de toegang zo gemakkelijk is. In de Bergrede had Jezus al gevraagd om zich tot het uiterste in te spannen om door de nauwe poort binnen te komen. “*Gaat binnen door de nauwe poort; want de weg die naar de ondergang voert is wijd en breed, en velen zijn er die hem inslaan. Hoe nauw toch is de poort en hoe smal de weg die voert naar het leven, en weinigen zijn er die hem vinden* “(Mt. 7,13-14).

De koning die zoveel mogelijk volk uitnodigde naar het bruiloftsfeest van zijn zoon is toch verstoord wanneer een man zonder bruiloftskleed aankomt (Mt. 22,12-14).

*Waakzaam*

Met deze parabel drukt Jezus zijn toehoorders op het hart dat zij waakzaam moeten zijn. Hij had al eerder gezegd: “*Wees waakzaam, want gij weet niet op welke dag uw Heer kom*t” (Mt 24,42). Op onze dagen worden wij gewaarschuwd voor de gevolgen van de klimaatverandering. Er is bezorgdheid om de grote ongelijkheid, over psychische instabiliteit. Wij denken aan slachtoffers van natuurrampen en oorlogen.

Ook in het evangelie van Lucas horen wij de stem van Jezus over de waakzaamheid:

“*Houdt uw lenden omgord en de lampen brandend! Gedraagt u als mensen die wachten op de terugkomst van hun heer, die naar de bruiloft is, om als hij aankomt en klopt, hem aanstonds open te doen. Gelukkig de dienaars, die de heer bij zijn komst wakende zal vinden. Voorwaar, Ik zeg u: Hij zal zich omgorden, hen aan tafel nodigen en langs hen gaan om te bedienen. Al komt hij ook in de tweede of in de derde nachtwake, gelukkig zijn de dienaars die hij zo aantreft. Begrijpt dit wel: Als de eigenaar van het huis wist op welk uur de dief zou komen, zou hij in zijn huis niet laten inbreken. Weest ook gij bereid, omdat de Mensenzoon komt op het uur waarop gij het niet verwacht*” (Lc. 12,35-40).

Waar de evangelist Mattheus eerder laat horen dat de uiteindelijke komst van de Heer niet al te lang op zich laat wachten, is bij Lucas te horen dat dit wel nog een tijd kan uitblijven. Maar ook bij hem is de boodschap: Wees bereid en waakzaam. Dit gaat gepaard met geduld.

*Te laat*

Wij kunnen er ons over verwonderen dat de wijzen niet willen delen met de domme. Red u zelf, zo redt u God, wordt weleens gezegd. Mochten zij het risico nemen zelf niet binnen te mogen doordat ze gedeeld hadden en daardoor ook hun lampen zouden geven?

De parabel heeft ja een harde kant. Wij vermoeden dat in Oosterse bruiloftsfeesten velen mochten aanliggen. Hoe meer volk, hoe meer vreugde.

Was er niemand aan de poort die de meisjes met uitgedoofde lampen toch zou binnen laten. Ze waren toch bij de poort gekomen en hadden er gewacht. Ze zijn dan in de nacht weliswaar te laat toch naar de handelaars getrokken en bij hen olie gekocht. Is de vreugde niet groter als elkeen erbij mag? Zullen we in de hemel, zo wij er zelf geraken, helemaal gelukkig zijn als wij er een aantal zullen missen.

Maar komt het aan ons toe om God te gebieden hoe hij moet zijn?

Waakzaam zijn, dit wordt ons voortdurend voorgehouden. Wees alert en oplettend bij het vele nieuws dat elke dag binnenstroomt. Let op wanneer je op straat begeeft. Let op bij wat je eet en drinkt.

*Het geschenk van Gods woord*

Wees waakzaam door het gebed en het contact met de bijbel. Caesarius, bisschop van Arles (+ 543) geeft ons de raad om te zorgen voor geestelijk voedsel. “Het moet u niet voldoende zijn de schriftlezingen te horen in de kerk. Maar ook thuis, tijdens de maaltijd en daarbuiten, moet gij aandacht schenken aan de lezing van Gods woord. Vooral als de dagen kort zijn, moet gij hieraan ’s avonds geruime tijd besteden. Op deze wijze zult gij in de voorraadschuur van uw hart geestelijke tarwe opslaan en de parels van de Schiften bewaren in de schatkamer van uw ziel.

Wanneer gij dan op de dag van het oordeel voor de zetel van de eeuwige Rechter zult verschijnen, zult gij bekleed en niet naakt voor God staan (vgl. 2 Kor. 5,3). Want ongetwijfeld zal degene die nalaat God door de lezing van de heilige Schrift te zoeken, ook door God worden voorbijgezien en niet toegelaten tot het eeuwig geluk. Zulke mensen hebben te vrezen dat zij de deuren dicht vinden, met de onverstandige bruidsmeisjes worden buitengelaten en te horen krijgen: Ik ken u niet. Ik weet niet wie gij zijt. Gaat weg van Mij, bedrijvers van ongerechtigheid (vgl. Mt. 25,12; Lc. 13,27)” *(Getijdenboek*, deel 8, jaar 1, p. 35).

*Gerechtigheid doen*

De waakzaamheid die Jezus van ons verwacht is dat wij open staan voor het goede, voor de waarheid, voor God, al is het vanuit een gecompliceerde wereld. Waakzaamheid betekent dat de mens met al zijn krachten en met grote nuchterheid het goede probeert te doen, dat wij niet leven volgens onze eigen wensen, maar ons laten richten door het geloof (J. Ratzinger Benedikt XVI, *Jesus von Nazareth*, dl. 2, p. 313). Het doen van de gerechtigheid is de echte waakzaamheid *(Ibid*., p. 65). Goede werken laten het licht stralen (Mt. 5,16).

De onverstandigen hadden wellicht het geloof en de hoop, maar hun kruiken waren te weinig gevuld met liefde. Daardoor klinkt hun bede om de deur te openen wat ijl (Mt. 25,11).

***“Laat hij ons vinden waakzaam, biddend, vol van dat geheim, zingend van alle grote dingen die hij heeft gedaan” (Prefatie advent).***

