Tijd hebben voor een bruiloftsmaal

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Je hoort steeds meer mensen zegen: ik heb toch zo weinig tijd. En dat terwijl wij gemiddeld twintig jaar langer leven dan de mensen van vroeger. Waar blijven dan die twintig jaren? Die kunnen toch niet spoorloos verdwenen zijn? En als je dan bedenkt hoeveel tijd wij tegenwoordig uitsparen. Neem nu de auto. Wat bespaart dat ding ons niet een zee van tijd? Je rijdt al gauw zo'n 10.000 km per jaar. Dat kost ons 166 uur. Als wij diezelfde afstand zouden moeten lopen dan waren we 2000 uren kwijt. Dat betekent een winst van 1834 uur. Waar blijven die uren? Hoe kunnen we dan toch zeggen: ik heb geen tijd? En daar moeten we nog bijtellen de tijd die wij uitsparen door de trein, de telefoon, de bus, de fiets, de typemachine, de computer. Wij zouden normaal gesproken zeeën van tijd moeten overhouden. Maar in feite komen we voortdurend tijd tekort. Want we hebben niet eens tijd om normaal te ontbijten.

Wat heeft deze beschouwing over onze tijd nu met het evangelie te maken? Waarschijnlijk een heleboel. Wij zijn namelijk allemaal uitgenodigd voor dat bruiloftsfeest. Maar het is met ons als met die mensen: we hebben geen tijd. De een moet naar zijn akker, de ander naar zijn zaken.

De kwestie is deze: we hebben wel tijd, maar we hebben daarvoor geen tijd. Je tijd besteden is altijd kiezen. Want je kunt je tijd maar op een manier besteden. En heb je eenmaal gekozen, dan is die tijd onherroepelijk voorbij. Die tijd krijg je nooit meer terug.

Dus zeggen, dat je voor iets geen tijd hebt, betekent dat je voor iets anders gekozen hebt, wat je belangrijker vindt. Als iemand dus tijd voor je heeft, ben je op dat moment het belangrijkste voor hem. Als iemand zijn tijd aan je geeft, dan geeft hij het kostbaarste wat hij heeft aan jou. Die tijd krijgt hij nooit meer terug.

Daarom moeten we blij en dankbaar zijn, als iemand tijd voor ons heeft, bij ons op bezoek komt, of iets voor ons opknapt. Op dat moment zijn wij het belangrijkste voor die ander, belangrijker dan al het andere.

Daar moeten we eens aan denken als we worden uitgenodigd voor het bruiloftsfeest van Gods Zoon. Wij houden toch wel een kwartier per dag over voor God en voor ons eeuwig geluk?