Het feest meemaken

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Ieder van ons wordt zo af en toe wel eens genodigd voor een feest: een bruiloft of het jubileum van een huwelijk of werkverband. Allemaal weten we dat zo'n uitnodiging ook activiteiten van je vraagt. Alleen de datum reserveren en aanwezig zijn is niet voldoende. Het begint dikwijls al maanden tevoren: er wordt je gevraagd een bladzijde te vullen voor het vriendenboek, een gedicht, een tekening, een briljante gedachte, het is allemaal goed, maar het kost ook tijd. Andere gasten zoeken contact met je: of je zin hebt om samen met hen een liedje te maken en te zingen of een voordracht te doen. Je moet echt ruimte gaan maken om het feest voor te bereiden. Er zijn mensen die daarom met schrik tegen zo'n uitnodiging aan kijken, omdat ze opzien tegen het vele werk dat het met zich meebrengt. Toch slaagt zo'n feest alleen maar dankzij de energie die er ingestoken is. Zelfs zegt men achteraf wel eens: het feest was hartstikke gezellig, maar met de voorbereiding hebben we nog veel meer lol gehad!

Jezus vergelijkt zijn toekomstvisioen vaak met een bruiloft. Geen beter beeld kan hij vinden om de saamhorigheid, de vreugde, de zorgeloosheid en de overvloed, die hem voor ogen staan voor die nieuwe wereld te verbeelden. En evengoed als bij onze bruiloften zijn het de gasten die samen met de gastheer moeten zorgen, dat de opzet slaagt. De genodigden uit het evangelie van deze zondag zien de bui al hangen! Er zal een beroep gedaan worden op hun tijd en wellicht ook op hun geld. De bezigheden, die voor hen persoonlijk van het allergrootste gewicht zijn, zullen ze even moeten vergeten om zich helemaal aan de voorbereiding van het feest te wijden. Ze zien het niet zitten.

De goddelijke gastheer is echter niet voor een gat te vangen en hij gaat op zoek naar mensen, die minder aan hun hoofd en op hun bank hebben in de overtuiging, dat die wel tijd vrij zullen kunnen maken om de bruiloft niet alleen uit te zitten, maar ook om te zorgen, dat er door hen werk gemaakt wordt van de doelstellingen van het feest. Hij heeft goed gegokt, want de armen van de straat, de blinden en kreupelen komen naar hem toe om te zorgen, dat het aan feestvreugde niet ontbreekt. En toch, staat er in het verhaal, is er één binnengekomen zonder feestkleed. Als je de mensen zo maar van de pleinen haalt, kun je moeilijk verwachten dat ze in smoking komen, zeker niet als armoe troef is onder hen. Met dat feestkleed is dan ook niet zozeer de uiterlijke opsmuk bedoeld dan wel de gezindheid om de feestvreugde mee te verhogen. Deze ene gast is blijkbaar op zijn krent gaan zitten en heeft gezegd of gedacht: vertoon je kunstjes maar en als het leuk is, zal ik wel lachen en applaudisseren als het echt goed is.

De uitnodiging die in dit verhaal zit, is duidelijk genoeg en ze geldt voor heel veel terreinen in het leven. Onze actieve medewerking wordt gevraagd voor een vermenselijking van het leven in de maatschappij, in het gezin, in de verenigingen en clubs waar we lid van zijn; op het werk, dat meer moet zijn dan de kost die we verdienen en niet in het minst in onze kerkgemeenschap. Ik meen te begrijpen dat Matteüs ons duidelijk wil maken: als je op de uitnodiging ingaat dan behoud je je eigen verantwoordelijkheid. Je bent hier niet louter een consument, die zich kan laten vertroetelen. Je kunt je aanwezigheid niet afschuiven op iemand die je gedwongen heeft. Je blijft een vrij mens en verantwoordelijk voor onaangepast of aangepast gedrag. En daarop zul je worden aangesproken, als je eenmaal hier binnen bent.

In Amerika kent men, nog sterker dan hier, allerlei verschillende kerkgenootschappen. Iedere straat, iedere beroepsgroep heeft bijna zijn eigen kerk. In een krantenartikel vertelde een zakenman "dat hij het getroffen had met zijn kerk". Toen hem gevraagd werd "waarom hij dan zo tevreden was", antwoordde hij "dat zijn kerk hem met rust liet". Meer dan welke instantie ook zijn de kerken geroepen om het toekomstvisioen van de bruiloft waar te maken en daarom zullen ze de gelovigen steeds weer uit moet nodigen tot daadwerkelijke inzet. Een kerk zal haar leden nooit met rust mogen laten, want anders blijft de bruiloftszaal leeg.