Uitgenodigd (2011)

Kijkt u wel eens naar "The Voice of Holland" of naar "Idols", "Popstars" of "So you think you can dance" of naar allerlei kookwedstrijden op TV ?

Je ziet door de bomen het bos niet meer.
En je kunt er natuurlijk van vinden wat je wilt.
Je kunt het leuk vinden en kijken of wegzappen.
In al die programma's worden mensen uitgenodigd om hun kunsten op zang-, dans- of kook-gebied te laten zien.
Veel mensen doen er aan mee en velen zien het als een begin van een nieuwe loopbaan waarin ze beroemd kunnen worden en hun droom kunnen laten uitkomen.

Voor sommigen is het een pracht van een kans, een uitnodiging om hun talent te laten zien aan een groot publiek en een jury.
Maar dan gebeurt het. Je doet auditie en het kraakt dat het barst. Je ziet iemand die totaal niet kan zingen, totaal niet kan koken, totaal niet kan bewegen en die wordt door de jury genadeloos neergesabeld. Op het zielige af soms!
Aan de andere kant, je werd uitgenodigd om mee te doen en je wist toch ook dat je goed moest zijn voorbereid.
Als je er de draak mee steekt en er niets voor over hebt, moet je de kritiek er natuurlijk bijnemen.

Zoiets is ook aan de hand in het evangelie.
Het lijkt erop dat Jezus ongastvrij is en iemand die zijn zondagse kleren niet aan heeft buiten knikkert, maar het verhaal moeten we echt lezen en begrijpen zoals het geschreven is.
Jezus vertelt zoals altijd over dat nieuwe rijk van God en Hij doet dat ook vandaag weer in beelden.
Hij vertelt van een bruiloft waarop iedereen is uitgenodigd, want ook het rijk van God staat voor iedereen open.
Als je mee wilt doen met die nieuwe wereld van, samen delen, waar in we allemaal broer en zussen zijn van elkaar, kinderen van dezelfde Vader, dan mag je meedoen en ben je uitgenodigd.
Maar dan komt er iemand die er volgens het verhaal niet op gekleed is.
Hij maakt een potje van die boodschap van Jezus, hij is helemaal niet uit op samen delen, met elkaar, op zorg voor je naaste, op liefde en gerechtigheid.
Dan is de gastheer streng want niet alles kan zomaar in die nieuwe wereld van God. Je moet wel bereid zijn mee te doen, mee te leven, mee te delen, mee te zorgen, en, mee te helpen.
Nee, het is echt geen kwestie van de juiste kleding, de juiste bril, of wat ook.
Je moet daadwerkelijk en serieus mee willen doen, werkend aan het rijk van God, zodat er ooit eens die nieuwe hemel en die nieuwe aarde zal zijn waar God zelf wil komen wonen.

Aan zijn leerlingen en ook aan ons stelt Jezus diezelfde vraag:
Doe je mee met mijn bruiloftsmaal?
Doe je mee met het rijk van God?

Je kunt natuurlijk wegzappen en iets anders gaan doen, maar je kunt er ook tijd aan besteden.
Afgelopen woensdag hebben we onze jaarlijkse medewerkersavond gehouden in de Kadans.
Daar is gezongen en gesproken over parochie-zijn in onze tijd.
Veel mensen vinden het gelukkig meer dan de moeite waard om zich in te zetten voor onze geloofsgemeenschap, voor de boodschap van Jezus Christus, en willen op allerlei manieren meewerken aan die nieuwe wereldorde.
Met heel veel inzet, met heel veel goede bedoelingen, met hoop en vertrouwen en met heel veel handen, hoofden en harten wordt dat gedaan.
Vaak lukt dat heel goed en soms wat minder.
Je wordt niet altijd vrolijk van wat er in de samenleving en ook in de kerk gebeurt, maar de oproep van Jezus Christus blijft staan, open en hartelijk: Doe mee, ga mee, deel mee en de profeet Jesaja uit de eerste lezing voegt daar aan toe, dat op deze berg de hand van God zal rusten.
We mogen erop vertrouwen dat het goed is wat we doen in naam van Hem die ons lichtend voorbeeld is, elke dag weer opnieuw.
De uitnodiging van Jezus blijft staan!