# 27e zondag door het jaar A (2008)

- Auteur: Ad van der Helm
- Datum: 4 oktober 2005
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 27e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/27/27e-zondag-door-het-jaar-a-2008/


Welkom in deze viering. Zoals altijd staat het koninkrijk van God
centraal. We vieren dat wanneer we God ervaren als hart van ons
bestaan, dat dan ons leven vrucht zal dragen. Het zijn vruchten die de
samenleving opbouwen, die mensen weer tot elkaar kunnen brengen. We
vieren de bronnen van deze vruchtbaarheid in de eucharistie waarin we
weer opnieuw de verbondenheid met Gods Zoon ervaren. Hij heeft ons dat
koninkrijk verkondigd, Hij heeft het voorgeleefd. Mogen wij ervaren dat
dit koninkrijk dat Hij ons beloofd nu hier al begint en bij ons wordt
uitgezaaid. Voor sommige mensen lijkt het einde der tijden dichtbij
gekomen. De crisisverhalen die ons de afgelopen weken en dagen
overspoeld hebben, zorgden voor veel onrust bij het publiek. Soms leek
het wel alsof er geen ander nieuws in de wereld meer leek te bestaan.
Maar hoe is het met de slachtoffers van de orkanen in Haïti en het
Caribische gebied? Met de kinderen die ziek geworden zijn van de
vergiftigde producten in China? Hoe staat het met het religieus geweld
in India en China? Hoe staat het met de slachtoffers van de
oorlogsgebieden in Afrika en het Midden en Verre Oosten? Het lijkt
alsof we die mensen uit het oog verloren omdat andere zaken onze
aandacht opeisten. Als het nog niet duidelijk was, dan konden we er nu
niet meer om heen: het materialisme heeft enorme vormen aangenomen.
Alles draait nu om het wel en wee van de financiële sector.

Ik
wil de problemen niet onderschatten en als een wereldvreemde idealist
stellen dat we deze sector niet nodig hebben en dat de problemen geen
serieuze problemen zijn. Allerminst. Ik denk dat in deze periode de
financiële bakens voor onze samenleving verzet worden en dat er andere
verhoudingen zullen gaan ontstaan.

Waar ik moeite mee heb is
de toon waarmee het nieuws gebracht wordt en het gewicht waarmee dit
nieuws de rest van de gebeurtenissen wegduwt. Bovendien wordt het
nieuws voornamelijk vanuit één perspectief gebracht: alsof Wall Street
het hart van de wereld is. Het gevoel van de beurs moet bijna ook ons
gevoel gaan bepalen.

Aan het begin van deze missiemaand
oktober denken we na over onze opdracht om vruchten voort te brengen
die blijvend zijn. De schrift spreekt van de wijngaard die ingericht
wordt door God om vruchten voort te brengen. De opbrengst is
teleurstellend. Bij de profeet Jesaja is het de wijngaard zelf die in
gebreke blijft. Deze wijngaard staat voor het volk Israël die in de
ogen van de profeet te weinig verbonden blijft met de geboden van God.
Die verbondenheid zou vruchten moeten dragen waardoor het zichtbaar
wordt dat mensen in deze wijngaard gelukkig zijn. In de vergelijking
van Jezus zijn het de pachters in de wijngaard die de opbrengst voor
zichzelf houden en niet willen doorgeven aan de eigenaar en van de
wijngaard die aan het begin deze wijngaard zo heeft ingericht dat deze
vruchten zou kunnen dragen. Voor Jezus is het probleem niet de
wijngaard, maar hij spreekt de werkers in de wijngaard aan op hun
gedrag en hun manier van leven. Zij dragen een grote
verantwoordelijkheid en zij zullen daarop beoordeeld worden.

Opvallend
is in de parabel van Jezus hoezeer de eigenaar van de wijngaard
vertrouwen blijft houden in zijn pachters. Hij blijft steeds weer
dienaren sturen om hen te herinneren aan de afspraak, aan de
oorspronkelijke verhoudingen. Hij wil steeds weer duidelijk maken dat
hij aan de oorsprong van de wijngaard stond. De pachters danken hun
werk en brood aan de wijngaardenier die de zaak begonnen is, maar de
pachters lijken daar geen boodschap aan te hebben. Ze houden de
opbrengst voor zichzelf en ze vervallen tot gewelddadige acties jegens
de boodschappers van de wijngaardenier en uiteindelijk jegens de Zoon
zelf. Zelfs de schriftgeleerden die toehoorder zijn aan dit verhaal,
beseffen dat deze opstelling van de pachters tot een heftige reactie
van de wijngaardenier zal leiden. Beseffen zij wel dat zij over
zichzelf praten?

De vraag die Jezus ons stelt is hoe wij zelf
in de wereld staan en hoe wij omgaan met de materiële wereld waar we
onderdeel van uitmaken? De wereld is Gods wijngaard en God heeft ons
daarin een eigen verantwoordelijkheid gegeven. Dat betekent dat we met
onze bezittingen redelijk afstandelijk om kunnen gaan. Vergaren van
bezit en beheren van bezit is direct of indirect ook gericht op het
koninkrijk van God; het zijn middelen om een hoger doel te bereiken.
Verbinden we ons dagelijks leven voldoende met ons materiële leven?
Zien we eventuele voorspoed ook als een verantwoordelijkheid om deze te
delen? In deze missiemaand realiseren we ons dat deze opdracht een
wereldwijde opdracht is en dat missionarissen mogen rekenen op onze
steun.

Ik hoop dat de onrust die deze weken ons overspoelt ons
des meer herinnert aan onze opdracht als christenen niet vast te zitten
aan onze goederen, maar ze beschikbaar te houden voor wat het
koninkrijk van God van ons vraagt. Zoals Paulus aangeeft, dienen we
gericht te zijn, ook in deze financiële crisis die onze samenleving
treft, op wat rechtvaardig en rein is, op de deugden. Die kunnen de
richting aangeven voor ons leven, ook ons materiële leven. Als we
daarbij de juiste bronnen aanboren, kunnen we vruchten dragen, vruchten
die horen bij het evangelie en bij de boodschap van Christus, vruchten
die blijvend zijn.

Amen

