Homilie: Houd het klein...

Homilie: Houd het klein…

In het Evangelie van vandaag heeft Jezus het over grote dingen: relaties, verantwoordelijkheid, zonde, redding en last but not least gebed en verbondenheid.

Allemaal grote dingen, maar wat bijzonder opvalt is dat Hij het allemaal zo klein mogelijk probeert te houden.

De eerste beperking die Hij zichzelf oplegt, is dat hij zich niet richt tot alle mensen, maar alleen tot zijn leerlingen. Niet tot alle mensen die Hem vrijblijvend of uit nieuwsgierigheid volgen om te zien wat Hij doet en te horen wat Hij te zegt, maar tot diegenen die zich door Hem persoonlijk aangesproken voelen en Hem willen volgen op de weg die Hij door het leven bewandelt.

Maar die leerlingen, waar ook wij toe behoren, plaatst Hij wel meteen in een bijzondere relatie tot elkaar. Wij zijn niet zomaar mens en medemens voor elkaar, maar zouden elkaar moeten zien en beschouwen als broers en zussen in die ene mensenfamilie van God die Jezus rond zich verzamelde als kinderen van één en dezelfde Vader.

Realist als Hij is, weet Jezus echter ook dat er binnen deze familie, zoals in elke mensenfamilie, zaken uit het lood kunnen schieten wanneer één van de leden zich niet houdt aan of handelt conform de voor deze hele familie geldende normen en waarden. Wanneer een broer of zus zondigt tegen die waarden en normen. En dat zijn dan, binnen deze bijzondere familie die de Kerk is, niet zomaar menselijke afspraken, maar de door God de Vader aangereikte normen en waarden die de waarde en waardigheid van ons leven vorm geven en moeten beschermen. Een schending daarvan raakt daarom niet alleen de overtreder, maar de eenheid en geloofwaardigheid van alle leden, ja van heel de Kerk. En dat wil Jezus kostte wat het kost voorkomen.

Ook de wijze waarop Jezus een verstoorde eenheid wil voorkomen of herstellen, kenmerkt zich door een streven naar kleinheid. Het is niet de bedoeling dat wie een misstap of overtreding van een broeder of zuster constateert dat breed laat uitmeten op de voorpagina van de krant of zich semi genereus aanmeldt voor programma’ s als Bonje met de Buren, Het Spijt Me of de Rijdende Rechter. Jezus gaat voor de weg waarin Hij beter was dan wie ook: de weg van één op één, de weg van onder vier ogen, de weg van vertrouwelijkheid en geborgenheid.

Die weg houdt Hij ons niet alleen voor om ze ook tot de onze te maken, nee, Hij vertrouwt ze ons toe: dat is de eerste stap en jullie mogen en kunnen die stap ook daadwerkelijk zetten omdat jullie binnen de gemeenschap van de Kerk niet alleen broers en zussen zijn van elkaar, maar ook verantwoordelijkheid dragen voor elkaar. Een verantwoordelijkheid die maar op één ding gericht is: dat de ander naar ons luistert en door onze woorden gewonnen wordt.

Niet gewonnen geeft, maar gewonnen wordt en dat vraagt nogal wat van ons. Dat vraagt dat we niet de eerste steen werpen, dat vraagt dat we niet veroordelen, dat vraagt dat we met hart en ziel begaan zijn de ander niet voor ons eigen gelijk, maar voor het Evangelie te winnen.

Dat is onze persoonlijke verantwoordelijkheid ons door Jezus toevertrouwd. En pas wanneer wij die verantwoordelijkheid ten volle op ons hebben genomen en die tot niets heeft geleid, maar ook pas dan, mogen wij verder gaan, mogen we de kring langzaam groter maken. Maar het doel blijft ook daarbij altijd hetzelfde: dat iemand niet verloren raakt, niet afdwaalt van de weg die hij of zij als leerling van Christus eigenlijk wilde gaan.

Bidden wij eensgezind, verenigd in Jezus Naam, dat Hij die onder de gedaanten van brood en wijn, in Lichaam en Bloed hier in ons midden zal zijn ons daartoe ook vandaag de kracht schenkt opdat wij onze verloren gelopen broeders of zusters opnieuw voor het Evangelie, de weg ten leven, weten te winnen.