De geestelijke eredienst, die u past (2011)

 
Wij komen bij het laatste deel van de brief van Paulus.  Drie hoofdstukken van praktische aard met vermaningen en raadgevingen voor een christelijke levenswandel.  Dit morele gedeelte van de brief wijst op de consequenties van de nieuwe status waarin de christenen zich door hun geloof bevinden.  Zij zijn gerechtvaardigd door het geloof en bevrijd van de Wet. 

Het is aangeraden deze drie hoofdstukken vooraf te lezen om de korte passages van deze en volgende zondagen beter te situeren.  Het zijn mooie, heldere en bevattelijke bladzijden over de opbouw van een gemeenschap in respect voor ieders gaven, over ongeveinsde naastenliefde, authentieke vrijheid en eensgezindheid (P. Schmidt, Inleiding tot Paulus).  Paulus houdt het tamelijk kort en vermijdt gemoraliseer.  Hij stelt bij het begin van dot laatste deel de toewijding aan God voorop.  Gods erbarmen en diens tederheid geven een dynamiek aan het christelijk leven.  Christus Jezus doet de onrust verdwijnen, die ons vertrouwen in God verstikt.  Hij heeft ons voorgeleefd hoe wij zijn Vader kunnen behagen en hij schenkt ons de heilige Geest, onze steun en trooster.
Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u om uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst te stellen, want dat is de ware eredienst voor u.  U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is” (Rom. 12,1-2).

Het woord ‘offer’ schrikt af.  Het is zeker niet modern.  Elke dag echter vallen er zoveel slachtoffers, offers gebracht aan de snelheid waarmee we alles vlug willen bezitten, slachtoffers in de economie, slachtoffers van oorlog en terrorisme.  Met het verhaal van Isaak geeft de bijbel aan dat God geen mensenoffer wil.  Hij verqlangt geen offers van kalveren en stieren, maar hoopt op het rouwmoedig hart van de mens.  Hij wou evenmin de dood van Jezus.  Jezus heeft de dood niet gezocht.  Hij was de beschikbare in trouw aan zijn Vader en aan de komst van het rijk.  Zo is hij aan de handen van de mensen overgeleverd, die hem hebben gedood en die nog steeds andere kunnen doden.
 

Het Christendom beweert dat door Christus alle offers zijn afgeschaft (Girardi).  Het komt op voor een nieuwe levenswijze en een geestelijke eredienst.  Toch schrikken we om met Ignatius van Loyola en Charles de Foucauld te bidden voor een totale beschikbaarheid aan God.

Neem, Heer, en aanvaard heel mijn vrijheid,

mijn geheugen, mijn verstand en heel mijn wil,

al wat  ik heb en bezit.

U hebt het mij gegeven; U Heer, geef ik het terug.

Alles is van U: beschik erover geheel volgens uw wil.

Geeft mij uw liefde en genade, dat is mij genoeg (Ignatius van Loyola). 

 

Charles de Foucauld bad als kluizenaar elke dag zijn ‘gebed van overgave’:

Vader, ik verlaat mij op U, 

doe met mij wat U goed vindt. 

 

Wat U ook met mij doen wilt, ik dank U.

 

Tot alles ben ik bereid, alles aanvaard ik, 

als Uw wil maar geschiede in mij

en in al uw schepselen:

niets anders verlang ik, mijn God.

 

Ik leg mijn leven in uw handen,

ik geef mij aan U, mijn God,

met heel de liefde van mijn hart,

omdat ik u bemin;

 

omdat het voor mij een noodzaak

van liefde is mij te geven,

mij zonder voorbehoud op U te verlaten,

met een oneindig vertrouwen:

want Gij zijt mijn Vader.

 

De christen misprijst de wereld niet.  Hij leeft er in en wenst dat de mens er gelukkig mag in zijn.  Toch is hij attent op wat de wereld aanbiedt en aanprijst.  Niet elke weg maakt gelukkig.  Moeten wij alle geluksrecepten opvolgen?  Hoe worden kinderen gepest die de gangbare normen niet volgen?  Wie zorg opneemt voor anderen kan dwaas zijn in de ogen van de wereld. 

De 98-jarige Irena Sendler stierf in 2008.  Zij was verpleegkundige.  Zij werkte tijdens de tweede wereldoorlog als loodgieter in het ghetto van Warschau.  Ze kende de plannen van de nazi's met de Joden en smokkelde 2500 kinderen buiten.  Haar hond was getraind was om te blaffen als Duitse soldaten in de omgeving waren om het geluid van de kinderen niet horen.  Opgepakt, werd ze vreselijk mishandeld in Treblinka.  Zij hield de namen bij van de kinderen die ze kon redden.  Ze probeerde na de oorlog hun ouders te zoeken.  De meesten waren echter vergast.  Ze werd in 2007 voorgedragen voor de Nobelprijs.  Ze werd niet weerhouden.  Al Gore kreeg toen de prijs.