# Wie zeggen de mensen dat ik ben? (Mt. 16,13-20)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 13 augustus 2023
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 21e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/21/wie-zeggen-de-mensen-dat-ik-ben-mt-1613-20/


Elke bladzijde in het evangelie is een stap vooruit om Jezus beter te leren kennen. Zijn gesprek met zijn apostelen in Caesarea is wel een heel belangrijke stap. Jezus wordt door Petrus herkend als de Christus, de Zoon van de levende God.

*De belijdenis van Petrus*

Enige tijd voordien, na het stillen van de storm op het meer, was Jezus in de boot van zijn leerlingen gestapt en hadden de inzittenden zich voor hem neergeworpen en gezegd: “*Waarlijk, gij zijt de Zoon van God*” (Mt. 14.,33). Wat toen in de nacht en op het schip werd gezegd, wordt nu door Petrus herhaald in volle dag. In het verhaal van de storm komt Petrus voor als de man die gelooft en die twijfelt. Hij stapte uit de boot om over het water naar Jezus toe te gaan en geraakte in paniek bij hevige tegenwind. Jezus nam hem bij de hand en zei: *“Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld*” (Mt. 14,21-31). Deze twijfel lijkt verdwenen wanneer Jezus met zijn leerlingen in Caesarea is en Petrus er het korte, kordate antwoord geeft: “*Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God*” (Mt. 16,16).

Door dit sterke antwoord krijgt Petrus meer profiel. Hij is het beeld van de leerling, die gelooft in Jezus. Hij ontvangt van Jezus een opdracht in zijn op te bouwen kerk. Jezus zegt tot Simon: “”*Gij zijt Petrus; en op deze steenrots zal ik mijn Kerk bouwen*.” Jezus spreekt dan over de sleutels die Petrus zal ontvangen en over zijn taak van binden en ontbinden.

De Christus-belijdenis van Petrus staat eveneens in het evangelie van Marcus (Mc. 8,27-30) en in dit van Lucas (Lc. 9.18-21). Maar zij maken geen melding van het antwoord van Jezus aan Petrus. Dit is eigen aan Mattheus.

*Als eerste Simon, die Petrus wordt genoemd*

De evangelist Mattheus schenkt in zijn evangelie veel aandacht aan Petrus. Hij noemt hem de eerste van de apostelen, (Mt. 10, 2). Jezus had hem en zijn broer Andreas geroepen toen zij bezig waren het net uit te werpen in het meer (Mt. 4,18-19). Jezus kwam bij hem aan huis in Kafarnaüm en genas er de schoonmoeder van Petrus (Mt 8,14-15).

In de streek van Caesarea beantwoordt Petrus de uiterst belangrijke vraag die Jezus aan de leerlingen stelt: “*Wie zegt gij dat ik ben*?” (Mt. 16,13-16). Hij krijgt daarop een zeer mooi compliment van Jezus: “*Zalig zijt gij Simon, zoon van Jona, want niet vlees en bloed hebben u dit geopenbaard maar mijn Vader die in de hemel is*” (Mt. 16, 17). Ja, we kunnen dragers zijn van een boodschap die ons overtreft.

Petrus komt daarna wel even in conflict met Jezus, wanneer Jezus spreekt over zijn lijden en dood. Petrus wil hem daarvan weerhouden (Mt. 16,21-23). Jezus wijst hem terecht en zegt: “*Gij laat u leiden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil” (Mt. 16,23).*

Petrus mag nadien met Jezus de berg op, waar hij en Jacobus en Johannes getuige zijn van de Gedaanteverandering van Jezus (Mt. 17,1). Daarnaast wordt hij nog een aantal keren in het evangelie van Matheus vernoemd. Onder meer in verband met de tempelbelasting, die de inners ervan van hem en van Jezus verwachten. Jezus stelt een oplossing voor, van dewelke wij wensen dat zij nog altijd lukt. “*Ga naar het meer, werp uw haak uit en grijp de eerste vis die boven komt, maak zijn bek open en gij zult een stater vinden; betaal daarmee voor Mij en voor u*” (Mt. 17,25). Wie bij het mee van Galilea komt, kan er nog altijd een Petrus-vis bestellen en eten. Maar het geldstuk is er niet meer.

Wanneer Jezus spreekt over de broederlijke en zusterlijkje vermaning wil Petrus weten hoe vaak wij moeten vergeven. “*Heer, als mijn broeder tegen mij misdoet, hoe dikwijls moet ik hem dn vergeven? Tot zevenmaal toe*?” (Mt. 18,21). De maat van Jezus is veel ruimer: niet tot zevenmaal, maar tot zeventigmaal zevenmaal.

Petrus lijkt wel geschrokken wanneer Jezus na de ontmoeting met een rijke jongeman verklaart dat het voor een rijke moeilijk is het Rijk Gods binnen te gaan. Petrus stelt dan de vraag: “Zie*, wij hebben alles prijsgegeven om u te volgen. Wat zullen wij dus krijgen*?” (Mt. 19,27).

*De pijn om het verraad*

En zo komen we in Jeruzalem voor de laatste dagen van Jezus. Het worden moeilijke dagen voor de leerlingen, waarin de Herder wordt geslagen en de kudde wordt verdreven. “Petrus zei toen*: “Al zouden allen aanstoot aan U nemen, ik nooit.”* Toen zei Jezus*: “Voorwaar, Ik zeg u, nog deze nacht, v**óór* *het kraaien van de haan, zult gij Mij driemaal verloochenen.”* Petrus antwoordde Hem*: “Al moest ik met U sterven, in geen geval zal ik U verloochenen. In dezelfde geest spraken ook al de leerlingen*” (Mt. 26,33-35).

Jezus trok daarop naar de Hof van Olijven om er te bidden. Hij nam Petrus mee en de twee zonen van Zebedeüs. Hij vroeg hen met Hem te waken. Maar toen hij naar hen terugkeerde, vond hij hen in slaap en hij sprak tot Petrus: “*Ging het uw dan uw krachten te boven één uur met Mij te waken?*” (Mt. 26,40). Jezus wordt gevangengenomen en naar het Sanhedrin geleid. Petrus bleef Hem op een afstand volgen tot aan het paleis van de hogepriester en zette zich bij het dienstvolk om te zien hoe het zou lopen (Mt. 26,58). Het dienstpersoneel hoort dat hi een Galileeër is. Wanneer dit voor een derde keer gebeurt en omstaanders hem zeggen: “*Waarlijk, jij bent er ook een van hen*” begon Petrus te vloeken en te zweren: “*Ik ken die mens niet*.” Onmiddellijk daarop kraaide een haan. En Petrus herinnerde zich het woord van Jezus die gezegd had: “*V**óó**r het kraaien van de haan zult ge Mij driemaal verloochen*.” Hij ging naar buiten en begon bitter te wenen (Mt. 26,74-75).

De belijdenis uit Caesarea lijkt opeens ver weg! Mattheus vermeldt Petrus niet meer afzonderlijk bij name in het verhaal van de kruisdood en de verrijzenis van Jezus. Maar hij behoort bij de broeders, aan wie Maria Magdalena en de andere Maria op de paasmorgen gaan melden dat zij naar Galilea moeten gaan en daar Jezus zullen zien. Het is daarheen dat de elf leerlingen zich begeven, Jezus zien en zijn boodschap ontvangen om naar alle volkeren te gaan en hem horen zeggen: “*Ik ben et u alle dagen tot aan de voleinding der wereld*” (Mt. 28,20).

Het Nieuwe Testament heeft nog meer uitspraken over Petrus. Het evangelie van Johannes eindigt met het mooie verhaal over de verschijning van Jezus bij het meer van Tiberias en de aanstelling van Petrus, die uitdrukkelijk zijn liefde verklaart voor Jezus en aangesteld wordt als herder van de kudde (Joh.21, 18-23).

*Je broeders en zusters sterken*

In het evangelie van Lucas zegt Jezus bij het Laatste Avondmaal tot zijn leerlingen dat de grootste degene is die dient (Lc. 22,24-29). Hij zei tot Petrus: “*Simon, weet dat de Satan heeft geëist u allen te ziften als tarwe. Maar Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet zou bezwijken. Wanneer ge eenmaal tot inkeer gekomen zijt, versterk dan uw broeders en zusters*” (Lc. 22,31-32).

De Handelingen geven in het eerste deel aan hoe Petrus aanwezig was in de jonge kerk in Jeruzalem en daarbuiten.

Petrus zou een tijd lang in Antiochië gewerkt hebben en is vandaar naar Rome gegaan. De visser uit Galilea heeft nooit kunnen denken dat boven zijn graf de monumentale Sint Pietersbasiliek zou staan met in haar koepel op een gouden achtergrond in 2 meter hoge zwart-blauwe letters de woorden van Jezus, tot hem gesproken: ‘*Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam et tibi dabo claves regni Caelorum*’ (Mt. 16,18-19).

Paus Franciscus is de 266° opvolger van de apostel Petrus. Hij vraagt vaak voor hem te bidden. De taak is zwaar en de spanningen zijn groot. Hij zorgt ervoor om de weg te wijzen naar Jezus in verbondenheid met elke mens, door God geschapen en medeverantwoordelijk voor Gods schepping.

De twee vragen in Caesarea vragen in elke tijd een antwoord.

Wie is volgens onze tijdgenoten de Mensenzoon? Mensenzoon, dat klinkt voor velen al vreemd. Wie is volgens de mensen Jezus van Nazareth? Voor een aantal is Hij een totaal onbekende. Voor anderen toch een belangrijke figuur naast andere religieuze leiders.

De tweede vraag van Jezus is nog belangrijker. Wie zegt gij dat ik ben? Iemand uit een ver verleden, die belangrijke waarden heeft voorgeleefd? Hij is degene die is mijn Heer en mijn God is, de vriend die waakt over mij en mij niet in de steek laat? Diegene ook die mij wakker schudt en mijn bevraagt naar wat ik doe voor mijn medemens en hoe ik zorg draag voor de schepping. Degene ook, die van mij verwacht dat ik Hem bekend en geliefd maakt bij de mensen.

