# Dit blijft!

- Auteur: H. J. van Ogtrop
- Datum: 15 januari 2011
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 2e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/2/dit-blijft/


I. Een van de merkwaardigste en tegelijk ook verontrustendste uitspraken \
van Jezus is een vraag die hij plotseling opwerpt in een debat: '\
zal er later nog geloof gevonden worden in Israël?'\
Daarmee treft hij ons diep.

We lezen in de Bijbel vele verhalen over geloofshelden en heldinnen: \
over Mirjam, Judith en Maria om met de vrouwen te beginnen,\
over Abraham, Mozes, David, Jesaja, \
en een heel boek, het Nieuwe Testament, over Jezus zelf.

Maar... hoe gaat het verder?\
Een vraag die veel mensen op de lippen ligt is: \
'ZAL het überhaupt wel doorgaan \
met het goede oude verhaal in mijn eigen levensdagen \
en die van mijn kinderen?'

De bisschoppen zeiden enkele jaren terug\
dat wij een missieland zijn \
en misschien is dat ook wel zo \
al zijn veel mensen door die uitspraak een beetje beledigd. \
Maar hun en onze vraag is dezelfde:\
Zal er nog geloof gevonden in Nederland in 2050? \
Mooie dingen zijn zo kwetsbaar.

II. Het was voor de volgelingen van Johannes de doper, \
die zich met hart en ziel aan de ruige boete-profeet hadden toegewijd \
een hele klap toen hij opeens zei: \
'je moet nu niet meer bij mij wezen.'

De hoge heren uit Jeruzalem waren ooit bij hem op bezoek geweest \
en hadden toen gevraagd: 'wie ben jij'. \
Zijn leerlingen hadden vast goede antwoorden geweten: \
'een genie', een profeet, de nieuwe Elia, \
de Messias misschien wel.'

Maar hij zegt na iedere vraag opnieuw: 'die ben ik niet.' \
Door al die nieten wordt de aandacht van de lezer gericht \
op degene die dan WEL degene zou zijn op wie de wereld wacht.\
En dat is Jezus van Nazareth die het verhaal onverwacht binnenkomt.

Tot verbijstering van de leerlingen van Johannes \
doet hun idool gemakkelijk afstand van heel zijn eigen belangrijkheid \
en wijst hij alleen maar door naar die ene die komt.

Dat is niet plezierig, \
dat de man op wie je viel, die je zo hevig vertrouwde, \
je gewoon doorstuurt naar een ander.

Zal die wel bevallen en je de zekerheid geven \
die je nodig hebt? \
Of zal die ander je misschien ook weer doorsturen \
naar weer een ander?

Moeten wij, die Jezus volgen, \
misschien niet ook eens gaan uitzien naar een nieuwe leraar, \
het christendom is per slot van rekening al 2000 jaar oud? \
Ontstellende vragen.

Daarom is het misschien goed \
om eens op een bijzonder woord in de tekst van vandaag te letten. \
Dat is het woord BLIJVEN.

Johannes de doper geeft een merkwaardig getuigenis over Jezus.\
Hij zegt tegen zijn leerlingen over Jezus \
niet alleen dat HIJ DE GEEST ALS EEN DUIF ZAG NEERDALEN.\
Maar hij herhaalt (tot tweemaal toe): \
DAT HIJ ZAG HOE DE GEEST OP HEM BLEEF RUSTEN. \
Het was niet alleen een neerdalen, een 'eventjes begeesteren' \
of zo maar iets maar IETS DAT BLIJFT.

Dat woord 'blijven' is een favoriet woord van de evangelist Johannes.\
Hij gebruikt het woord maar liefst 40 keer in zijn geschreven werk. \
Zo benadrukt Johannes de evangelist \
dat het met die Geest van God die via Jezus tot ons komt \
niet zo gaat als met de gewone dingen in het menselijke leven\
die voorbijgaan, zoals dat in een TV-serie terecht gezegd werd.

Als wij spreken over de Geest gaat hem om een andere kracht\
die niet alleen op een speciale manier in Jezus aanwezig is en blijft\
- een nieuwe leraar is dus niet nodig - \
maar die in iedere christen, ja zelfs in iedere mens \
zoals de profeet Jesaja dat ook zei, aanwezig wil zijn.\
Wij zijn als christenen geen leden van een soort historische genootschap \
die een belangrijke leider in ere houden.

Als de kerk alleen maar een historisch genootschap was \
zou zich nooit hebben kunnen uitbreiden \
naar Zuid Amerika, naar Azië of Afrika,\
de kerken die ons vaak voorgaan in enthousiasme en geloosfijver. \
Wij zijn zo een gemeenschap rond een levende Heer \
wiens Geest ons in leven houdt en bijeenbrengt in iedere tijd opnieuw.

III. Johannes de evangelist beschrijft dat op zijn allerduidelijkst \
in Jezus' afscheidsrede. \
Eigenlijk is het helemaal geen afscheidsrede omdat Jezus met nadruk zegt: \
IK ZAL ALTIJD BIJ JULLIE ZIJN.

Hij kan dat zeggen, onafhankelijk van wat er gaat gebeuren: \
want GOD IS MET ONS.

Als we wat verder lezen dan de tekst voor de lezing van vandaag, \
komt dat woord BLIJVEN nog een keer voor.\
Nadat Johannes de doper tot tweemaal toe aan zijn leerlingen heeft gezegd, \
dat ze in Jezus definitief alles zullen vinden \
wat ze aanvankelijk bij hem zochten, \
zijn er twee die onmiddellijk besluiten Jezus na te lopen: \
Andreas en Simon die later Petrus zou heten.

Terwijl ze achter Jezus aanlopen, \
keert die zich om en zegt: 'Wat willen jullie?' \
Ze vragen hem dan waar hij woont.\
Jezus antwoordt: 'kom mee en zie voor jezelf.'\
En het verhaal van vandaag eindigt dan met te vertellen \
dat ze met Hem meegaan, ze gaan Zijn huis binnen \
EN BLIJVEN BIJ HEM.

Daartoe worden wij ook opgeroepen: bij Hem te blijven.\
Het is de moeite waard bij Hem binnen te gaan om te luisteren\
- dat doen wij hier in dit huis -\
en Hem daarna te volgen naar de mensen toe.

Hoe gaat het verder met de kerk \
die zo in de problemen is in onze dagen\
en zullen onze kinderen de waarde van het geloof ontdekken?

Zal er nog geloof worden gevonden in Nederland in 2050? \
Antwoord: \
Ja, zolang wij vasthouden aan deze Heer en van Hem getuigen \
in woord en daad. Als christenen samen verantwoordelijk voor deze wereld.

Daarom heb ik zo'n grote voorkeur voor\
de slotbede van een van de gezongen voorbeden van Oosterhuis \
- je kunt ze ook zeggen natuurlijk -\
waarin gebeden wordt voor de noden der wereld maar dat niet alleen\
er wordt ook gebeden voor mensen die kracht uitstralen, goed doen\
- en dan komt het - DAT ZE STAANDE BLIJVEN IN ONS MIDDEN.\
Wat zou het goed zijn als wij die mensen zouden durven zijn!

