19e zondag door het jaar A - 2005

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 185 niet laden
Beste vrienden,

het Evangelieverhaal dat we vandaag beluisterd hebben, is mij ontzettend dierbaar. Het spreekt me zo sterk aan dat ik het 16 jaar geleden koos voor de mis van mijn priesterwijding. Sindsdien heb ik er speciale band mee; komt er altijd heelwat naar boven aan emoties telkens ik het lees, bemediteer of beluister. Nu kan ik best begrijpen dat dit verhaal u niets zegt of niets bij u oproept. En als het al iets oproept dan wellicht ergernis omwille van de onmogelijkheid van wat erin beschreven wordt. Wie kan er nu in godsnaam over water lopen ? Een wonderverhaal dat nietszeggend is en waar niets mee aan te vangen is. Op het eerste gezicht, want wie verder durft kijken dan wat er letterlijk staat die merkt een heel ander verhaal dat o zo dicht bij het leven van elke dag staat. Die diepere betekenis heb ik jaren geleden eigenlijk toevallig ontdekt. Ik was geboeid door het lied Suzanne van de Canadese dichter en zanger Leonard Cohen (een lied ook in het Nederlands vertaald en gezongen door Herman Van Veen). Een lied waarin hij de liefde beschrijft voor een zekere Suzanne. Ze zitten samen aan een bank bij het water. En zo zegt hij: je wil wel met haar meegaan samen naar de overkant, je wil haar blindelings volgen verliefd als je bent; je kunt het wanneer je elkaar vertrouwt. En in datzelfde lied komt dan Jezus ter sprake en het stukje Evangelie dat vandaag voor ons ligt; met datzelfde verlangen: je wil Hem volgen blindelings, Jezus die je roept naar de overkant; wanneer je Hem vertrouwt dan kun je het en dan zal je het ook doen. Wat een prachtig beeld, wat een schitterende vergelijking: liefde is voor iemand over water lopen; en die 'iemand' ja, dat kan om het even wie zijn, een mens, een Suzanne; maar ook Jezus, God dus. Dankzij dit lied 'Suzanne' van Leonard Cohen ben ik met heel ander ogen naar dit Evangelie gaan kijken. Ben ik de Petrus gaan waarderen. Zie je hem voor je: die enthousiaste, onstuimige leerling die op het woord van Jezus, die uitnodiging 'kom', zonder nadenken, blind als hij is door zijn vertrouwen in die man, uit de boot springt en over het water naar Jezus toeloopt. Hij doet iets wat onmogelijk is, maar ja, als je zot van liefde bent voor iemand, als je dol-enthousiast bent, dan doe je onmogelijke gekke dingen. Het verhaal van een roeping en daarom dit Evangelie op de priesterwijding: gegrepen zijn door die figuur van Jezus die zegt "kom". En enthousiast blindelings vertrouwend spring je over boord en doe je wat ondenkbaar, onmogelijk is: over water lopen. Het verhaal van liefde en hoever liefde kan gaan: je berekent niet maar geeft je over, helemaal, gedreven als je bent omdat de ander jou uitnodigend roept. En dan doe je onmogelijke dingen; dingen waarvan je achteraf zegt: heb ik dat gedaan; waar haalde ik toch de kracht en het vertrouwen vandaan ?

Liefde is: over water lopen. Wanneer heb jij voor het laatst over water gelopen ? O, ik ben er zeker van dat je het al dikwijls hebt gedaan: voor je partner, voor je kinderen, voor een vriend. Het doet me zoveel deugd te zien dat mensen voor elkaar en voor God onmogelijke dingen doen. Hele nachten waken bij je ziek kind of je partner of je bejaarde ouders bijvoorbeeld. Je cong